Σύλλογος Εκπαιδευτικών Π.Ε. Ηλιούπολης

"Μιχάλης Παπαμαύρος"

Αντιεκπαιδευτική αξιολόγηση και αναδιοργάνωση των δομών υποστήριξης της εκπαίδευσης

Αγωνιστική Συσπείρωση

Να αποσυρθεί άμεσα το σχέδιο νόμου της κυβέρνησης για την αξιολόγηση και την «αναδιοργάνωση των δομών υποστήριξης της εκπαίδευσης»

ΤΩΡΑ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΔΥΝΑΜΩΣΕΙ Η ΠΑΛΗ ΓΙΑ ΤΑ ΣΥΓΧΡΟΝΑ ΜΟΡΦΩΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΤΩΝ ΛΑΙΚΩΝ ΑΝΑΓΚΩΝ! 

ΝΑ ΔΥΝΑΜΩΣΕΙ Ο ΑΓΩΝΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ:

ü Στην αντιεκπαιδευτική αξιολόγηση, που δρομολογείται σε όλα τα επίπεδα της εκπαίδευσης ως και τη σχολική μονάδα.

ü Στις συγχωνεύσεις και καταργήσεις Δόμων και Υπηρεσιών.

ü Στις αντιδραστικές – αντιεπιστημονικές αλλαγές στην Ειδική Αγωγή και την κατάργηση των ΚΕΔΔΥ.

Το σχέδιο νόμου για τις «δομές υποστήριξης της εκπαίδευσης», που έδωσε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ στη δημοσιότητα, είναι ένα ακόμα προαπαιτούμενο στα πλαίσια των μνημονιακών δεσμεύσεων με την Ε.Ε. και τους «θεσμούς», που πρέπει να ψηφιστεί έως το Μάη, πριν την 4η αξιολόγηση. Βασική πλευρά αυτών των δεσμεύσεων, αλλά και των κυβερνητικών επιδιώξεων, είναι οι περικοπές δαπανών και η «εξοικονόμηση» προσωπικού, η προώθηση των διαδικασιών αξιολόγησης στην εκπαίδευση.

Μέσα από τους κυβερνητικούς σχεδιασμούς, διαμορφώνεται το έδαφος για νέες, βαθύτερες, αντιδραστικές ανατροπές στο περιεχόμενο και τη λειτουργία του σχολείου (π.χ. ωράριο, εργασιακά δικαιώματα), στους στόχους της εκπαίδευσης, οι οποίοι θα πρέπει να ταυτίζονται όλο και περισσότερο με τις λεγόμενες «δεξιότητες», τη «δια βίου μάθηση», τη σύνδεση με τις επιχειρήσεις (π.χ. μέσα από τα προγράμματα μαθητείας), την ενίσχυση της επιχειρηματικότητας σε όλο το μήκος και το πλάτος της εκπαίδευσης, ξεκινώντας ακόμα από την τρυφερή προσχολική ηλικία.

Οι κυβερνητικοί σχεδιασμοί δεν έχουν στόχο τη στήριξη του σχολείου και του εκπαιδευτικού, την επιστημονική και παιδαγωγική αναβάθμιση της εκπαιδευτικής διαδικασίας. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, όπως και οι προηγούμενες κυβερνήσεις, με την πολιτική της συνθλίβει τα μορφωτικά και εργασιακά δικαιώματα, διαμορφώνοντας μια μίζερη πραγματικότητα στο σχολείο.

  • Για ποια «υποστήριξη» μιλάνε αλήθεια, όταν παραμένει η καθημερινότητα των χιλιάδων χαμένων διδακτικών ωρών στα σχολεία, του ολοήμερου Δημοτικού και Νηπιαγωγείου που οδηγούνται σε εκφυλισμό, τα κενά και οι ελλείψεις στην Ειδική Αγωγή, το κλείσιμο και η συγχώνευση τομέων και ειδικοτήτων στα ΕΠΑ.Λ.;
  • Ποια «στήριξη» δίνεται στα σχολεία, όταν οι χιλιάδες συμβασιούχοι εκπαιδευτικοί θα απολυθούν τον Ιούνη;
  • Για ποια «ενίσχυση του εκπαιδευτικού έργου» μιλάνε, όταν οι λαϊκές οικογένειες βιώνουν τα καθημερινά αδιέξοδα, το άγχος της διαπαιδαγώγησης των παιδιών τους χωρίς καμιά ουσιαστική στήριξη; Όταν αναγκάζονται να πληρώνουν για ξένες γλώσσες, φροντιστήρια, ιδιωτικά κέντρα ειδικής αγωγής κ.ά.;

Το σχέδιο για την «αναδιοργάνωση των δομών» έρχεται να λύσει αυτά τα προβλήματα και να βοηθήσει την καθημερινότητα του σχολείου; Όχι!!

Όλοι όσοι έχουν μια στοιχειώδη εικόνα της πραγματικότητας γνωρίζουν ότι οι απόλυτες προτεραιότητες για τη στήριξη της εκπαίδευσης είναι: η πραγματοποίηση χιλιάδων μόνιμων διορισμών, η αναβάθμιση των υποδομών, οι σοβαρές αλλαγές που χρειάζονται στα αναλυτικά προγράμματα και τα σχολικά βιβλία, τα μέτρα στήριξης των πιο αδύναμων μαθητών κ.ά.

Τίποτα από αυτά δε γίνεται!

Η κυβέρνηση προσπαθεί να φορτώσει τα προβλήματα και τα αδιέξοδα της αντιλαϊκής πολιτικής στους ίδιους τους εκπαιδευτικούς, τους μαθητές και τους γονείς.

Να τι εννοούσε η κυβέρνηση μέσα από το πρώτο σχέδιο, που είχε δημοσιεύσει στα τέλη του 2017, όταν μιλούσε για δυνατότητα «..αυτόνομου σχεδιασμού και υλοποίησης του εκπαιδευτικού έργου». Στην πράξη δηλαδή να επιλύει από μόνο του το κάθε σχολείο όλα τα κρίσιμα ζητήματα της λειτουργίας του.

Είναι χαρακτηριστικό το παράδειγμα του Δήμου της Αθήνας, όπου 95(!!) σχολεία μπήκαν σε καθεστώς επιτροπείας και παύσης πληρωμών από την τακτική επιχορήγηση για χρέη κυρίως στις ΔΕΚΟ.  Τα σοβαρά λειτουργικά προβλήματα, που προκαλεί η συνεχόμενη υποχρηματοδότηση των σχολικών επιτροπών, είναι η «γενναιόδωρη υποστήριξη» από την κυβέρνηση!!

Σε σχέση με τις συγχωνεύσεις και καταργήσεις δομών και τις νέες δομές που σχεδιάζονται:

  1. 1.     Περιφερειακά Κέντρα Εκπαιδευτικού Σχεδιασμού (ΠΕ.Κ.Ε.Σ.).

Σε επίπεδο Περιφερειακών Διευθύνσεων δημιουργούνται 24 ΠΕ.Κ.Ε.Σ., ως προϊόν της κατάργησης των Περιφερειακών Επιμορφωτικών Κέντρων (Π.Ε.Κ.), των Προϊσταμένων Παιδαγωγικής Καθοδήγησης και των Σχολικών Συμβούλων.

Σύμφωνα με το σχέδιο νόμου αποστολή των ΠΕ.ΚΕ.Σ είναι: «ο εκπαιδευτικός σχεδιασμός, η παρακολούθηση, ο συντονισμός και η στήριξη του εκπαιδευτικού έργου των σχολικών μονάδων και Ε.Κ., ο συντονισμός των Κ.Ε.Σ.Υ, Κ.Ε.Α και Ε.Κ.Φ.Ε της περιοχής ευθύνης τους, η επιστημονική και παιδαγωγική καθοδήγηση των εκπαιδευτικών, η οργάνωση της επιμόρφωσης, καθώς και η υποστήριξη του συλλογικού προγραμματισμού και της ανατροφοδοτικής αποτίμησης του εκπαιδευτικού έργου σε περιφερειακό επίπεδο».

Η ίδια η φυσιογνωμία των ΠΕ.ΚΕ.Σ., η συγκεντρωτική τους μορφή, η τεράστια απόστασή τους από τη ζωντανή σχολική πραγματικότητα αποδεικνύει ότι ο πραγματικός σκοπός της ίδρυσής τους δεν είναι η στήριξη για την επίλυση των προβλημάτων που εμφανίζονται στο πεδίο της σχολικής ζωής.

Για παράδειγμα το ΠΕ.ΚΕ.Σ Κρήτης:  Θα στελεχώνεται από 20 περίπου Συντονιστές Εκπαιδευτικού Έργου (σήμερα υπάρχουν 55 Σχολικοί Σύμβουλοι Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας), που θα έχουν στην ευθύνη τους τις περίπου 800 σχολικές μονάδες της Πρωτοβάθμιας και τις 230 σχολικές μονάδες τις Δευτεροβάθμιας και επιπλέον την ευθύνη για τους εκπαιδευτικούς των κλάδων τους. Πιστεύει κανείς ότι θα «στηρίζουν» στην πράξη τα σχολεία, όταν οι Συντονιστές θα θέλουν πάνω από 4 μήνες για να κάνουν μια απλή επίσκεψη σε κάθε σχολείο της ευθύνης τους;

Άλλος θα είναι ο ρόλος των ΠΕ.ΚΕ.Σ. Θα έχουν καθαρά επιτελική ευθύνη στην οργάνωση της εκπαιδευτικής πολιτικής, σε επίπεδο Περιφέρειας. Θα αναλάβουν ρόλο προωθητή των κεντρικών κατευθύνσεων και στόχων για το περιεχόμενο της εκπαίδευσης και τη λειτουργία των σχολείων.

Στην ουσία μιλάμε για «μικρά υπουργεία παιδείας», που θα συγκεντρώνουν πλήθος αρμοδιοτήτων και θα παίζουν καθοριστικό ρόλο στη χάραξη της εκπαιδευτικής πολιτικής.

Στόχος είναι τα ΠΕ.Κ.Ε.Σ. να αναλάβουν κομβικό ρόλο στην οργάνωση και προώθηση της διαδικασίας της αξιολόγησης, στον έλεγχο των παρακάτω δομών έως και το επίπεδο του σχολείου.  Στην παρ. 7 του άρθρου 47 για τον συλλογικό προγραμματισμό και αποτίμηση του εκπαιδευτικού έργου αναφέρεται χαρακτηριστικά: «Το ΠΕ.Κ.Ε.Σ, αφού λάβει υπόψη τις εκθέσεις αποτίμησης των σχολικών μονάδων, συντάσσει συνολική συμπερασματική έκθεση για τη διαδικασία του συλλογικού προγραμματισμού και  της ανατροφοδοτικής αποτίμησης του εκπαιδευτικού έργου των σχολικών μονάδων της οικείας Περιφέρειας, την οποία υποβάλλει στο ΙΕΠ».

  1. 2.     Κέντρα Εκπαιδευτικής και Συμβουλευτικής Υποστήριξης (Κ.Ε.Σ.Υ.).

Καταργούνται  τα Κ.Ε.Δ.Δ.Υ., οι Σ.Σ.Ν., τα Κ.Ε.ΣΥ.Π. και τα Κ.Ε.Π.Λ.Η.Ν.Ε.Τ. και στη θέση τους δημιουργούνται τα Κ.Ε.Σ.Υ,  τα οποία συγκροτούνται σε επίπεδο Διεύθυνσης και είναι κοινά για Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση.

Σύμφωνα με το σχέδιο νόμου αποστολή των Κ.Ε.Σ.Υ. είναι: «η υποστήριξη των σχολικών μονάδων και Ε.Κ. της περιοχής ευθύνης τους για τη διασφάλιση της ισότιμης πρόσβασης όλων των μαθητών στην εκπαίδευση… Δραστηριοποιούνται στους τομείς της διερεύνησης εκπαιδευτικών αναγκών, της διενέργειας αξιολογήσεων, του σχεδιασμού και της υλοποίησης εκπαιδευτικών και ψυχοκοινωνικών παρεμβάσεων, καθώς και δράσεων επαγγελματικού προσανατολισμού, της υποστήριξης του συνολικού έργου των σχολικών μονάδων ή Ε.Κ., της διενέργειας ενημερώσεων και επιμορφώσεων και της ευαισθητοποίησης του κοινωνικού συνόλου»!!

Εντελώς διαφορετικά αντικείμενα και τομείς ενοποιούνται σε μια δομή. Η λογική των καταργήσεων δομών έχει προφανή στόχο τις περικοπές προσωπικού. Όμως, πίσω από αυτό υπάρχει μια βαθιά αντιδραστική και αντιεπιστημονική αντίληψη, που θεωρεί ότι τα ΑμεΑ, οι μαθητές που αντιμετωπίζουν κοινωνικά προβλήματα, η συμβουλευτική και ο επαγγελματικός προσανατολισμός είναι κοινά πεδία επιστημονικής – παιδαγωγικής προσέγγισης και υποστήριξης!

Εάν προχωρήσουν αυτές οι αλλαγές θα έχουμε ένα πραγματικό πισωγύρισμα στην εκπαιδευτική πραγματικότητα της χώρας μας. Ειδικά τα ΑμεΑ στην πράξη καταργούνται και διαγράφονται ως ομάδας προτεραιότητας και ειδικής εκπαιδευτικής στήριξης.

Φανερώνεται το τι πραγματικά κρύβεται πίσω από τη λογική της συμπερίληψης στην Ειδική Αγωγή, όπως την προωθεί η κυβέρνηση.

Ειδικά η κατάργηση των Κ.Ε.Δ.Δ.Υ. θα οδηγήσει σε ακόμα μεγαλύτερη υποβάθμιση της Ειδικής Αγωγής, θα φορτώσει εντελώς στις πλάτες των οικογενειών όλο το κομμάτι της διάγνωσης και στήριξης των παιδιών με ειδικές μαθησιακές ανάγκες και θα απαλλάξει το κράτος από τις ευθύνες του.

Αντί να στελεχώσουν τα ήδη υποστελεχωμένα ΚΕΔΔΥ, που είναι χρόνιο αίτημα του συνδικαλιστικού κινήματος, ώστε να ανταποκριθούν στο έργο τους, (κάτι που είναι δύσκολο, λόγω έλλειψης προσωπικού με αποτέλεσμα να υπάρχει μεγάλη λίστα αναμονής, έλλειψη χώρων, έλλειψη υλικοτεχνικού εξοπλισμού με αποτέλεσμα να ζητούνται χορηγίες κ.ά.), τα συγχωνεύουν σ’ έναν ενιαίο θεσμό μαζί με άλλες άσχετες μεταξύ τους δομές.

Με βάση την κατανομή του προσωπικού δε θα υπάρχει σε κάθε ΚΕΣΥ ούτε καν ένας από όλες τις ειδικότητες που στελέχωναν ένα ΚΕΔΔΥ! Μια σειρά από τις οργανικές θέσεις που δημιουργούνται σε αυτούς τους νέους θεσμούς είναι προσωποπαγείς, που σημαίνει ότι καταργούνται κάθε φορά που συνταξιοδοτείται ο εργαζόμενος που ανήκε σε κάθε μια από αυτές!

Με την εξάλειψη της διάγνωσης από τα Κ.Ε.Σ.Υ. αυτοί που θα πληρώσουν ακριβά το «νέο και καινοτόμο» θα είναι τα παιδιά και οι οικογένειες τους, γιατί θα απευθύνονται στον ιδιωτικό τομέα για την απαραίτητη διάγνωση. Όσον αφορά τα Ιατροπαιδαγωγικά Κέντρα του Υπουργείου Παιδείας, που υπολειτουργούν ανά την Ελλάδα, δε θα είναι σε θέση να εκδίδουν διαγνώσεις για τα προβλήματα των παιδιών.

Σε κανένα σημείο του σχεδίου νόμου δε γίνεται αναφορά στον θεσμό της Παράλληλης Στήριξης (Π.Σ.) μαθητών με αναπηρίες ή και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες, την οποία μέχρι σήμερα την ευθύνη της πρότασης και εισήγησης είχε το ΚΕΔΔΥ.

Τελικά η κυβέρνηση με την «εξαφάνιση» των παιδιών με ειδικές ανάγκες που επιχειρεί, παύει να έχει και ευθύνη για την εκπαίδευσή τους! Το βάρος πέφτει στον εκπαιδευτικό και στο σχολείο συνολικά για την εκπαιδευτική παρέμβαση σε παιδιά με ειδικές ανάγκες που δε θα έχουν καν διάγνωση!

Η κατάργηση των ΚΕ.ΠΛΗ.ΝΕΤ., της δομής που είχε στην ευθύνη της τη στήριξη των δικτύων και των αναγκών των σχολείων στο επίπεδο της πληροφορικής, θα οδηγήσει στην άμεση παράδοση του τομέα αυτού στους ιδιώτες και τους εργολάβους. Θα επιβαρυνθεί ακόμα περισσότερο η κάθε σχολική μονάδα. Είναι πισωγύρισμα στη σημερινή εποχή, όπου η πληροφορική και οι νέες τεχνολογίες είναι στην καθημερινότητά μας, αντί να αναβαθμίζεται μια δημόσια δομή, αυτή να καταργείται.

  1. 3.     Κέντρα Εκπαίδευσης για την Αειφορία (Κ.Ε.Α.).

Τα Κ.Ε.Α., ως μετεξέλιξη των Κέντρων Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης (Κ.Π.Ε.), ενσωματώνουν τις αρμοδιότητες των υπευθύνων Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης, Αγωγής Υγείας, Πολιτιστικών Θεμάτων και Πολιτιστικών Δραστηριοτήτων. Η χρηματοδότηση των Κ.Ε.Α. θα γίνεται από τους Δήμους(!!)

Το Κ.Ε.Α., επίσης, θα είναι κοινό για τις δύο βαθμίδες εκπαίδευσης.

Προωθείται η ενοποίηση σε επίπεδο περιεχομένου όλων των σχολικών δραστηριοτήτων, που απευθύνονται στους μαθητές όλων των τάξεων. Επιδιώκουν με πιο οργανωμένο και συστηματικό τρόπο να παρέμβουν στις συνειδήσεις της νέας γενιάς γύρω από μια σειρά κρίσιμα ζητήματα. Επιδιώκουν να θέσουν επιπλέον εμπόδια στην ανάδειξη ζητημάτων από εκπαιδευτικούς που πηγαίνουν κόντρα στις κυρίαρχες αξίες της Ε.Ε.

Μέσω της λεγόμενη αειφορίας θέλουν να κάνουν τον εκπαιδευτικό ιμάντα μεταφοράς αντιδραστικών αντιλήψεων, όπως π.χ. ότι η σημερινή ανάπτυξη, που υποτάσσει τα πάντα στο επιχειρηματικό κέρδος, μπορεί να συμβαδίσει με την προστασία του περιβάλλοντος, με τις σύγχρονες ανάγκες του ανθρώπου.

Η παιδαγωγική ελευθερία που αναγνωρίζουν είναι «εντός των τειχών».

  1. 4.     Δεν είναι αθώα η θεσμοθέτηση των λεγόμενων «Ομάδων Σχολείων».

Στην πράξη θα λειτουργούν σαν μια άτυπη εκπαιδευτική δομή με διαδικασίες εκπροσώπησης και πλαίσιο κοινής λειτουργίας. Προωθείται η αλληλοσυμπλήρωση λειτουργιών, με στόχο την «κάλυψη» των κενών που υπάρχουν σε δασκάλους, καθηγητές και υποδομές (π.χ. εργαστήρια), τις μετακινήσεις μαθητών και τη μεγαλύτερη εξοικονόμηση προσωπικού, τη δημιουργία πολυπληθών τμημάτων. Ανοίγει ο δρόμος για μεταφορά της οργανικότητας σε επίπεδο ομάδας σχολείων, τη συνεχή κινητικότητα για τη συμπλήρωση ωραρίου και την κάλυψη των κενών. Με αυτή τη δομή δημιουργούνται οι προϋποθέσεις για την υλοποίηση του προγράμματος του Ι.Ε.Π. για τη Β’ Λυκείου, που ήρθε στη δημοσιότητα πριν λίγο καιρό, αλλά και των σχεδιασμών για το «νέο» Λύκειο π.χ. για επιλογή μαθητών που θα διδάσκονται σε ένα από τα σχολεία της ομάδας και όχι σε όλα.

Προωθείται η διαδικασία της αντιδραστικής – κρατικής αξιολόγησης στην εκπαίδευσης σε όλα τα επίπεδα!

Παραμένει σε ισχύ όλο το υπάρχον αντιδραστικό νομοθετικό πλαίσιο για τους Δημοσίους Υπαλλήλους, που καθορίζει τους αντιλαϊκούς στόχους του κράτους, τη συμπεριφορά των Δημοσίων Υπαλλήλων «εντός και εκτός υπηρεσίας», την «πίστη» στους αντιλαϊκούς νόμους του κράτους. Είναι σε ισχύ ο Δημοσιοϋπαλληλικός Κώδικας και ο νόμος 4354/15, για το μισθολόγιο, που προβλέπουν τη σύνδεση της «αξιολόγησης» με την περικοπή μισθού και τις απολύσεις.

Μεταφέρονται στην εκπαίδευση και επεκτείνονται οι διατάξεις του ν. 4369/16 (Βερναρδάκη).

Στη βάση αυτή, αλλά και στη βάση των αντιεκπαιδευτικών νόμων που προωθούν το αυτόνομο, κατηγοριοποιημένο σχολείου της αγοράς, θα γίνεται η αξιολόγηση των δομών, των στελεχών και των σχολικών μονάδων.

Η κατάργηση του Π.Δ. 152 αλλά και πλευρών του ν. 3848 παραμένει χωρίς αντίκρισμα. Ίδιες προβλέψεις και ίδιες διατάξεις επανέρχονται στο σώμα του σχεδίου νόμου μέσα από τη διαδικασία αξιολόγησης των στελεχών της εκπαίδευσης αλλά και τη διαδικασία αποτίμησης του εκπαιδευτικού έργου της σχολικής μονάδας.

Το γεγονός ότι το συνδικαλιστικό κίνημα απέρριψε οργανωμένα τις προηγούμενες προσπάθειες αξιολόγησης (π.χ. Μητσοτάκη – Αρβανιτόπουλου) παίρνεται υπόψη από την κυβέρνηση, η οποία και σ΄ αυτό τον τομέα έρχεται να κάνει τη «βρώμικη δουλειά». Ο βασικός τους στόχος είναι να εμπλέξουν τους εκπαιδευτικούς στη διαδικασία της αντιδραστικής αξιολόγησης, να τους κάνουν συνενόχους στην αντιλαϊκή πολιτική με δηλωμένο στόχο να «εμπεδωθεί η κουλτούρα αξιολόγησης».

Δεν είναι αλήθεια ότι δε θα αξιολογείται ο εκπαιδευτικός.  Στις πλάτες του φορτώνεται ένα ολόκληρο πλέγμα αξιολογικών ελέγχων σε όλα τα επίπεδα. Ο Σύλλογος Διδασκόντων προχωρά σε προγραμματισμό και αποτίμηση του εκπαιδευτικού έργου, στη βάση συγκεκριμένων στόχων, οι οποίοι δε θα καθορίζονται μόνο από τα αναλυτικά προγράμματα και τους κατά τόπους περιφερειακούς σχεδιασμούς.

Η λεγόμενη «αποτίμηση του παιδαγωγικού έργου» σε κάθε σχολική μονάδα θα γίνεται στη βάση θεματικών αξόνων, με ειδική φόρμα και δείκτες, οι οποίοι θα καθορίζονται με Υπουργική Απόφαση και με την άμεση εμπλοκή των Διευθυντών των σχολείων και στελεχών του ΠΕΚΕΣ (!!).  Δηλαδή με απόλυτα μετρήσιμους δείκτες και με το «άγρυπνο μάτι» της κυβέρνησης παρόν.

Οι εκθέσεις αποτίμησης θα κοινοποιούνται στο οικείο ΠΕ.Κ.Ε.Σ.! Δε θα μένουν απλώς στο συρτάρι του Διευθυντή του σχολείου. Θα αποτελούν μετρήσιμο δείκτη κατηγοριοποίησης του σχολείου και μέσο εκφοβισμού. Τα συμπεράσματα σε επίπεδο Περιφέρειας αλλά και οι συνολικές εκθέσεις του Ι.Ε.Π. θα αξιοποιούνται ως εργαλεία προώθησης αντιεκπαιδευτικών πολιτικών. Στην προσπάθεια αυτή επιδιώκουν να έχουν και με τη «βούλα» τη συναίνεση των εκπαιδευτικών.

Αυτό δεν μπορούμε να το επιτρέψουμε!!

Η διαδικασία της «αποτίμησης» δεν έχει καμία σχέση με την παιδαγωγική ευθύνη του Συλλόγου Διδασκόντων στην επίλυση ζητημάτων που σχετίζονται με τη λειτουργία του σχολείου. Αυτή υπάρχει και είναι δεδομένη. Είναι διαδικασία «αυτοαξιολόγησης», που μετατρέπει τον Σύλλογο Διδασκόντων σε «συνυπεύθυνο» για τα προβλήματα που δημιουργούν οι κυβερνητικές πολιτικές.

Ό,τι δηλαδή καλούνταν να υλοποιήσουν οι Σύλλογοι Διδασκόντων με την αυτοαξιολόγηση του Αρβανιτόπουλου: τυποποιημένες φόρμες, κατάθεση σχεδίων δράσης για καινοτομίες, υλικοτεχνική υποδομή, συνεργασίες με φορείς και τοπική κοινωνία, εσωτερικοί κανονισμοί σχολείων κλπ. Και λογοδοσία για τα αποτελέσματα. Κατάθεση των εκθέσεων στην ηλεκτρονική πλατφόρμα τότε, στο ΠΕΚΕΣ τώρα (άρθρο 47)

Αλήθεια πιστεύει κανείς μετά από όλα αυτά ότι ο εκπαιδευτικός μένει έξω από την αξιολόγηση;

Το γεγονός ότι στην εκπαίδευση υπάρχουν χιλιάδες στελέχη εκπαίδευσης ως και τις/τους Προϊσταμένους των Νηπιαγωγείων και των ολιγοθέσιων Δημοτικών και χιλιάδες ακόμα εκπαιδευτικοί, που έχουν τα τυπικά προσόντα και επιθυμούν κάποια θέση ευθύνης, αποδεικνύει ότι η αξιολόγηση θα αφορά τελικά ένα μεγάλο κομμάτι του κλάδου ΑΜΕΣΑ!!

Τα κριτήρια επιλογής των στελεχών της εκπαίδευσης αφορούν όχι απλά την επιστημονική επάρκεια και την υπηρεσιακή διαδρομή του κάθε συναδέλφου αλλά είναι και αποδεικτικά αποδοχής και στήριξης αυτής της πολιτικής. Στα πλαίσια αυτά εντάσσεται και η «αμαρτωλή» συνέντευξη.

Τα κριτήρια αξιολόγησης των στελεχών και των υποψήφιων στελεχών αποδεικνύουν τον αντιλαϊκό – αντιεκπαιδευτικό προσανατολισμό της αξιολόγησης.

Για παράδειγμα μέσω της «διαχείρισης ανθρώπινου δυναμικού», της «καλής συνεργασίας με τους προϊσταμένους» ή της «εύρυθμης λειτουργίας της σχολικής μονάδας», που αποτελούν κριτήρια αξιολόγησης και κατηγοριοποίησης, επιδιώκουν να διαμορφώσουν μια μεγάλη μάζα στελεχών – manager.

Στους διευθυντές και υποδιεθυντές των σχολείων «φορτώνουν» έναν τεράστιο όγκο καθηκόντων, στα πλαίσια της διαχείρισης μιας υποστελεχωμένης και υποχρηματοδοτούμενης σχολικής μονάδας, και μετά τους αξιολογούν για το πώς ανταπεξήλθαν. Είναι κρίσιμο, ειδικά αυτοί οι συνάδελφοι, να μην παίξουν τον ρόλο που τους ετοιμάζει η κυβέρνηση, να μη γίνουν το μαστίγιο για λογαριασμό των κυβερνητικών αντιλαϊκών στοχεύσεων.

Πώς θα προωθούνται αυτές οι στοχεύσεις;

Παράδειγμα 1: Υλοποιείται ο στόχος για εξοικονόμηση εκπαιδευτικών με την εφαρμογή του Π.Δ. 79, δημιουργούνται 25αρια τμήματα, γίνονται λιγότερα αιτήματα για έγκριση ολιγομελών τμημάτων, προχωρούν οι αναθέσεις μαθημάτων; Τότε το σχολείο και τα στελέχη αξιολογούνται θετικά. Δεν υλοποιείται, αξιολογούνται αρνητικά.

Παράδειγμα 2: Με δεδομένη την υποχρηματοδότηση των σχολικών μονάδων και την «επιτροπεία» στα οικονομικά τους, το σχολείο καταφέρνει να βρίσκει άλλες πηγές χρηματοδότησης, εμπλέκει τους γονείς βάζοντάς τους να πληρώνουν ή βρίσκει χορηγούς; Τότε το σχολείο και τα στελέχη αξιολογούνται θετικά. Δεν υλοποιείται, αξιολογούνται αρνητικά.

Παράδειγμα 3: Το σχολείο εφαρμόζει καινοτόμα προγράμματα της Ε.Ε. π.χ. το Teachers 4 Europe; Τότε αναβαθμίζεται στην κατάταξη των αξιολογήσεων. Τότε το σχολείο και τα στελέχη αξιολογούνται θετικά. Δεν υλοποιείται, αξιολογούνται αρνητικά.

Παράδειγμα 4: Τα ΕΠ.ΑΛ. προωθούν αποτελεσματικά τα προγράμματα Μαθητείας, συνδέονται με τις επιχειρήσεις, βοηθούν στην απορρόφηση κονδυλίων ΕΣΠΑ; Τότε το σχολείο και τα στελέχη αξιολογούνται θετικά. Δεν υλοποιείται, αξιολογούνται αρνητικά.

Η αξιολόγηση – αποτίμηση ή όπως αλλιώς εμφανίζεται στην εκπαίδευση είναι άμεσα δεμένη με το περιεχόμενο της δουλειάς του εκπαιδευτικού, με τον στόχο να γίνει χρήσιμο γρανάζι στους αντιλαϊκούς στόχους αυτής της πολιτικής, αλλά και στην προώθηση των «αξιών» του συστήματος προς τη νέα γενιά. Έχει αντιδραστικό περιεχόμενο και γι΄ αυτό πρέπει να απορριφθεί.

Επιπλέον:

Η αριθμητική κατάταξη και κατηγοριοποίηση στην κλίμακα 0 – 100 (από άριστα στελέχη έως ακατάλληλα) λειτουργεί τελικά τιμωρητικά και ανοίγει επικίνδυνους δρόμους.

Ο Δημοσιοϋπαλληλικός Κώδικας προβλέπει ότι, αν ένας εργαζόμενος αξιολογηθεί δυο φορές ανεπαρκής, με βαθμό από 0-24, μπαίνει με το ερώτημα της απόλυσης.

Η απεργοσπαστική τροπολογία, που ψήφισε η κυβέρνηση μαζί με τη Ν.Δ. και περιείχε την πρόβλεψη ότι τα στελέχη που δε θα αξιολογήσουν χάνουν το δικαίωμα να θέσουν ξανά υποψηφιότητα για θέση ευθύνης, ενσωματώνεται μέσα στον νόμο.

Όλα αυτά αποδεικνύουν ότι η αξιολόγηση είναι βαθιά αντιδραστική και τιμωρητική.

Η μετατροπή του Συλλόγου Διδασκόντων σε αξιολογητή του Διευθυντή του σχολείου, μέσα από τη διαδικασία του ανώνυμου ερωτηματολογίου, που θα συμπληρώνεται στο τέλος κάθε χρονιάς, είναι η μια όψη του νομίσματος. Η άλλη όψη είναι η αξιολόγηση όλων των εκπαιδευτικών από τον Διευθυντή και όλες τις παραπάνω δομές και στελέχη!

Δεν πρέπει να βάλουμε τα χέρια μας για να βάλουμε τα μάτια μας. Κανείς συνάδελφος και σε κανένα επίπεδο να μη γίνει αξιολογητής!

Δίνεται ρόλος αξιολογητή και στο Σχολικό Συμβούλιο.

Αφού η κυβέρνηση και το κράτος, έχοντας άλλες προτεραιότητες (βλ. ΝΑΤΟικές δαπάνες, φοροαπαλλαγές και επιδοτήσεις στο κεφάλαιο) έχουν βάλει στη δημοσιονομική μέγγενη τη χρηματοδότηση των σχολείων, οι ίδιοι οι εκπαιδευτικοί, οι γονείς και οι μαθητές καλούνται να «βγάλουν το φίδι από την τρύπα», βάζοντας πιο βαθιά το χέρι στην τσέπη για τη λειτουργία του σχολείου. Για να εξασφαλίσουν ότι θα λειτουργεί μ” αυτό τον τρόπο, προβλέπουν τη συμμετοχή του Σχολικού Συμβουλίου στις διαδικασίες  προγραμματισμού και αποτίμησης του έργου της σχολικής μονάδας!

Η Α.ΔΙ.Π.Π.Δ.Ε όχι απλά δεν καταργείται αλλά αναβαθμίζεται, αναπτύσσοντας ολοκληρωμένο πληροφοριακό σύστημα διαχείρισης και βάσης δεδομένων της αξιολόγησης του εκπαιδευτικού συστήματος, σε συνεργασία με το Υπ. Παιδείας.

Τελικά οι νόμοι «Μητσοτάκη», «Διαμαντοπούλου», «Αρβανιτόπουλου», και «Βερναρδάκη», όλες οι αντιλαϊκές πολιτικές είναι μέσα σε «κάθε παράγραφο» του σχεδίου νόμου.

Το αντιλαϊκό σχέδιο νόμου απορρίπτεται!

Ο προσανατολισμός των κυβερνητικών σχεδιασμών συμπίπτει με τις κυβερνητικές θέσεις της Ν.Δ. και τις δηλώσεις Μητσοτάκη για την αυτονομία – κατηγοριοποίηση του σχολείου, την αποκέντρωση, την προσαρμογή των προγραμμάτων σπουδών στην «αγορά». Η στρατηγική σύμπλευση ΣΥΡΙΖΑ και Ν.Δ. δεν μπορεί να κρυφτεί, όσες σικέ αντιπαραθέσεις και αν στήσουν!

Αυτό που μας ετοιμάζουν, όλοι αυτοί μαζί,  είναι το σχολείο του ΟΟΣΑ, της Ε.Ε. και των εντολών του ΣΕΒ, το σχολείο της αγοράς, των περικοπών και της σύγχρονης ημιμάθειας. Με σχολικές μονάδες, που θα αναζητούν πόρους για να λειτουργήσουν, με διαφοροποιημένα προγράμματα και εκπαιδευτικούς λάστιχο. Άλλωστε πολλά απ΄ αυτά τα ζούμε ήδη μέσα στις τάξεις μας, στην καθημερινότητα της εκπαίδευσης.

Η στάση των συνδικαλιστικών ηγεσιών σε ΔΟΕ – ΟΛΜΕ – ΑΔΕΔΥ λειτουργεί υπονομευτικά στον αγώνα των χιλιάδων εκπαιδευτικών. Μιλάνε για μια «καλή αξιολόγηση», στο Δημόσιο και την Εκπαίδευση, ενώ τέτοια δεν υπάρχει!

ΔΑΚΕ – ΔΗ.ΣΥ. – ΣΥΡΙΖΑ στην ΑΔΕΔΥ ισχυρίζονται πως ο νόμος 4369/2016 (για την αξιολόγηση στο Δημόσιο), που έρχεται και στην εκπαίδευση, είναι σε πιο θετική κατεύθυνση σε σχέση με τους νόμους των προηγούμενων κυβερνήσεων. Προχωράνε βήμα – βήμα στη λήξη της «αποχής από την αξιολόγηση», ερχόμενοι σε συμβιβασμό με το Υπουργείο.

Τραβούν το χαλί κάτω από τα πόδια των εκπαιδευτικών!

Καλλιεργούν επικίνδυνες αυταπάτες πως, στο πλαίσιο της γενικότερης αντιλαϊκής πολιτικής του σημερινού ταξικού κράτους, μπορεί να υπάρξει «φιλολαϊκή αξιολόγηση».

Οι παρατάξεις που στηρίζουν τον ΣΥΡΙΖΑ (ΣΥΝΕΚ/ΕΡΑ/ΑΕΕΚΕ) στην Εκπαίδευση υποστηρίζουν το νομοσχέδιο και μιλάνε για «βελτιώσεις στα σημεία». Γίνονται λαγός για το πέρασμα των συγχωνεύσεων και της αξιολόγησης στην εκπαίδευση.

ΔΑΚΕ/ΔΗ.ΣΥ./ΠΕΚ συμφωνούν στην ουσία της αξιολόγησης. Μιλούν για μη τιμωρητική αξιολόγηση και αποτίμηση του εκπαιδευτικού έργου. Βρίσκονται στην ίδια γραμμή πλεύσης με τις δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ. Κάνουν κριτική σε επιμέρους πλευρές του νόμου (π.χ. μιλάνε για ιδεοληψίες του ΣΥΡΙΖΑ, πως δεν έχει επιστημονική τεκμηρίωση, ότι στόχο έχει τον κομματικό έλεγχο στην εκπαίδευση), για να κρύψουν την ουσιαστική τους ταύτιση στο αντιδραστικό περιεχόμενο της αξιολόγησης αλλά και για αντιπολιτευτικούς λόγους. Επιδιώκουν να θολώσουν τα νερά, να κρύψουν προσωρινά τη θέση τους. Στην ΟΛΜΕ μάλιστα ΣΥΝΕΚ και ΔΑΚΕ πρωτοστάτησαν σε δηλώσεις ότι «η αποχή από την αξιολόγηση δεν μπορεί να συζητηθεί πλέον ως μέσο πάλης».

Η μάχη ενάντια στο αντιεκπαιδευτικό περιεχόμενο της «αξιολόγησης» πέφτει στις πλάτες των ΕΛΜΕ και των ΣΥΛΛΟΓΩΝ. Δεν έχουμε καμία εμπιστοσύνη στις  συνδικαλιστικές ηγεσίες σε ΔΟΕ – ΟΛΜΕ.

Τώρα είναι η ώρα οι εκπαιδευτικοί μέσα από τους Συλλόγους και τις ΕΛΜΕ να πάρουμε την υπόθεση του αγώνα στα χέρια μας!!

Να δυναμώσουμε τον αγώνα για:

ü  Αποκλειστικά δημόσια δωρεάν παιδεία για όλα τα παιδιά. Ούτε 1€ από την τσέπη των γονιών για τη μόρφωση των παιδιών και τη λειτουργία του σχολείου.

ü  Σχολείο που θα μορφώνει, θα διαπαιδαγωγεί και δε θα εξοντώνει.

ü  Ενιαίο Δωδεκάχρονο Σχολείο και Δίχρονη Υποχρεωτική Προσχολική Αγωγή, για όλα τα παιδιά. Αντίστοιχα όλα τα παιδιά με ειδικές ανάγκες στη δημόσια δομή που έχουν ανάγκη.

ü  Σύγχρονα αναλυτικά προγράμματα και περιεχόμενο διδασκαλίας που θα προάγει τη γενική επιστημονική γνώση και όχι τις στείρες δεξιότητες.

ü  Κατάργηση της επιχειρηματικής δραστηριότητας στην Παιδεία.

ü  Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους. Μαζικούς μόνιμους διορισμούς εκπαιδευτικών όλων των ειδικοτήτων. Άμεση μονιμοποίηση όλων των 25.000 συμβασιούχων, που εργάζονται τα τελευταία χρόνια στην εκπαίδευση. Εξίσωση των δικαιωμάτων των αναπληρωτών με των μονίμων.

Απαντάμε αγωνιστικά στους κυβερνητικούς σχεδιασμούς.

  • Αποκαλύπτουμε τους στόχους του νομοσχεδίου και προετοιμάζουμε αγωνιστική απάντηση ενάντια στη ψήφισή τους.
  • Προχωράμε σε καλά προετοιμασμένες Γενικές Συνελεύσεις των ΣΥΛΛΟΓΩΝ και των ΕΛΜΕ.
  • Όλα τα Σωματεία, ΣΥΛΛΟΓΟΙ και ΕΛΜΕ, και οι Σύλλογοι Διδασκόντων παίρνουμε αποφάσεις συμμετοχής στην «αποχή από κάθε διαδικασία αξιολόγησης σε όλα τα επίπεδα». Οργανώνουμε όλα τα πρακτικά μέτρα (π.χ. αποφάσεις Συλλόγων Διδασκόντων, συλλογή υπογραφών) για την ακύρωση στην πράξη κάθε διαδικασίας αξιολόγησης σε όλα τα επίπεδα. Συζητάμε με γονείς και μαθητές για τις αρνητικές συνέπειες στη μόρφωση του λαού από την αντιδραστική πολιτική της κυβέρνησης.
  • Καλούμε τη ΔΟΕ και την ΟΛΜΕ να κηρύξουν άμεσα «αποχή από κάθε διαδικασία αξιολόγησης σε όλα τα επίπεδα».

 

Απρίλης 2018

ΗΠΑ – Κινητοποιήσεις εκπαιδευτικών

ΗΠΑ
Κινητοποιήσεις εκπαιδευτικών

ΟΥΑΣΙΓΚΤΟΝ.

Οι πολιτικές απαξίωσης των δημόσιων σχολείων στις ΗΠΑ από τις ομοσπονδιακές και πολιτειακές αρχές ξεσηκώνουν πλέον διαδοχικά εκπαιδευτικούς και γονείς. Με κεντρικό σύνθημα «Σταματήστε τον πόλεμο στη δημόσια εκπαίδευση», από την Παρασκευή ξεκίνησαν απεργίες, στάσεις εργασίας, πικετοφορίες και πολύμορφες κινητοποιήσεις εκπαιδευτικοί σε Οκλαχόμα και Κεντάκι, διεκδικώντας αύξηση των δημόσιων δαπανών για την εκπαίδευση, ώστε να μπορούν να καλυφθούν οι βασικές λειτουργικές δαπάνες των σχολείων σε ηλεκτροδότηση, σχολικά εγχειρίδια, τεχνολογικά μέσα και σχολικά προγράμματα. Διεκδικούν επίσης αξιοπρεπείς μισθολογικές αυξήσεις, ικανοποιητικό αριθμό αδειών ασθενείας μετ” αποδοχών, ικανοποιητικό ασφαλιστικό και συνταξιοδοτικό πρόγραμμα.

Πολλοί εκπαιδευτικοί, μιλώντας σε αμερικανικά και ξένα δίκτυα στην Οκλαχόμα, κατήγγειλαν ότι αρκετά σχολεία δεν έχουν αρκετά χρήματα ούτε για να καλύψουν το κόστος ηλεκτροδότησης, το κόστος αγοράς επαρκούς αριθμού σχολικών εγχειριδίων ή, ακόμη περισσότερο, να προχωρήσουν στην αγορά νέων βιβλίων (τα περισσότερα είναι άνω των 20 ετών). Κατήγγειλαν ελλείψεις ακόμη και σε φωτοτυπικό χαρτί,τονίζοντας ότι σε ορισμένα σχολεία το όριο είναι 30 φωτοτυπίες τη βδομάδα για κτίρια με πάνω από 200 μαθητές! Τόνισαν επίσης ότι έχουν να πάρουν αυξήσεις πάνω από 10 χρόνια και πως διεκδικούν ετήσια αύξηση 10.000 δολαρίων για τους εκπαιδευτικούς, 5.000 δολάρια για το υπόλοιπο προσωπικό των σχολείων (επιστάτες, διοικητικό προσωπικό κ.ά.), 200.000.000 δολάρια αύξηση των πολιτειακών δαπανών για την εκπαίδευση. Ανάλογες κινητοποιήσεις σχεδιάζουν και στην Αριζόνα.

Οι μετά από πολλά χρόνια κινητοποιήσεις οργανώσεων εκπαιδευτικών στις ΗΠΑ άρχισαν να αυξάνονται μετά τη δικαίωση του απεργιακού αγώνα εννιά ημερών όλων των δασκάλων και καθηγητών σε δημόσια σχολεία της Δυτικής Βιρτζίνια, που οδήγησε σε μισθολογικές αυξήσεις άνω του 5%.

Μεταθέσεις Εκπαιδευτικών της Πρωτοβάθμιας

Μεταθέσεις Εκπαιδευτικών της Πρωτοβάθμιας

Για μια ακόμα χρονιά χιλιάδες συνάδελφοι θα μείνουν μακριά από τον τόπο τους! Ικανοποιήθηκε μόλις το 11,99%!

 

Για άλλη μια χρονιά χιλιάδες οικογένειες εκπαιδευτικών θα μείνουν χωρισμένες με εκατοντάδες χιλιόμετρα ανάμεσά τους και με το φορτίο να διατηρούν 2 σπίτια, να πληρώνουν συνεχώς δυσβάσταχτα μεταφορικά και διπλή διαβίωση!

Είναι χαρακτηριστικά τα συνολικά στοιχεία: ζήτησαν μετάθεση 4.596 εκπαιδευτικοί, απορρίφθηκαν οι 4045 (88,01%) και πήραν μετάθεση 551 (μόλις 11,99%)! Αλλά έχουν ενδιαφέρον και κατά ειδικότητα:

Ένας/μια μόνο θεατρολόγος ζήτησε μετάθεση και δεν την πήρε! Στους Γυμναστές και πάλι δεν έγινε σχεδόν καμία μετάθεση, ικανοποιήθηκαν μόνο 13 στις 556 αιτήσεις (2,34%)! Οι Γερμανικής πήραν μετάθεση 3 στους 59 (μόλις το 5,08%), ενώ οι Γαλλικής 9 στους 131 (μόλις 6,87%)! Ακολουθούν χαμηλά οι Καλλιτεχνικών 3 στους 25 (12%), οι Νηπιαγωγοί 112 στους 904 (12,39%), οι Δάσκαλοι 310 στους 2401 (12,91%), οι Μουσικοί 9 στους 48 (18,75%), οι Αγγλικής 62 στους 313 (19,81%) και οι Πληροφορικής 30 στους 158 (18,99%)!

Σε όλα τα κενά που δεν πήγαν συνάδελφοι μόνιμοι, που ταλαιπωρούνται χρόνια μακριά από τον τόπο συμφερόντων τους, θα κληθούν αναπληρωτές, που για να φτάσουν εκεί θα διασχίσουν εκατοντάδες χιλιόμετρα! Για να μοιράζεται ομηρία και τσάκισμα σε πολλούς!

Κι όλα αυτά σε μια εποχή που οι μισθοί παραμένουν παγωμένοι για πάνω από 9 χρόνια, που έχουμε χάσει πάνω από 6 μισθούς. Πώς θα τα βγάλουν πέρα οι συνάδελφοί μας; Πολλοί από αυτούς ζουν αυτόν τον γολγοθά χρόνια, ειδικότερα οι συνάδελφοι κάποιων ειδικοτήτων!

Το Υπ. Παιδείας, υπηρετώντας πιστά τον «εξορθολογισμό» ΟΟΣΑ και 3ου μνημονίου και εντολές του ΣΕΒ, «μαγείρεψε» καλά ακόμα και τις ανάγκες που προκύπτουν από τα δικά του νούμερα και στοιχεία, των 25 και 28 μαθητών στο τμήμα, των σχολείων που φορτώνονται ως τ’ αυτιά για να επιτευχθεί η μέγιστη εξοικονόμηση προσωπικού, των πετσοκομμένων μαθημάτων και ωρών.

Το ψαλίδισμα άρχισε από χαμηλά, από τους Διευθυντές Εκπαίδευσης, που αρίστευσαν στην περικοπή κενών. Παράδειγμα ο Διευθυντής Εκπαίδευσης της Α Διεύθυνσης Π.Ε. Αθήνας, στην οποία δε μετατέθηκε ούτε ένας δάσκαλος/α για τρίτη χρονιά (!), γιατί «εκτιμά» ότι έχει πλεόνασμα 10 δασκάλους, την ίδια στιγμή που, με βάση τον πίνακα κίνησης προσωπικού, υπάρχουν 105 οργανικά κενά και μετατέθηκαν προς άλλα ΠΥΣΠΕ 20 δάσκαλοι! Μιλάμε δε για τη μεγαλύτερη Διεύθυνση της χώρας που θεωρείται «χωνευτήρι» γιατί μόλις αρχίσουν τα σχολεία παρουσιάζονται εκατοντάδες κενά!

Το ψαλίδισμα συνεχίστηκε από τους Περιφερειακούς Διευθυντές, που «επεξεργάστηκαν» σαφώς προς τα κάτω τα οργανικά κενά που τους έστειλαν οι Διευθυντές Εκπαίδευσης και τελικά το Υπ. Παιδείας κατέληξε στη φετινή σφαγή!

Φτάνει πια! Εδώ και τώρα να γίνει δεύτερη φάση μεταθέσεων για να μετατεθούν οι χιλιάδες εκπαιδευτικοί στον τόπο συμφερόντων τους!

Μετά τη σφαγή και στις φετινές μεταθέσεις, έχει σημασία να επισημάνουμε πόσο τελικά αποπροσανατολιστική ήταν η τακτική της διευρυμένης πλειοψηφίας στο Δ.Σ. της ΔΟΕ, που για 2 σχεδόν χρόνια έστρεφε τον Κλάδο να συζητά και να ξανασυζητά την αναμοριοδότηση των σχολικών μονάδων, όταν είναι γνωστό ότι οι Υπηρεσιακές Μεταβολές (μεταθέσεις, αποσπάσεις) τείνουν προς εξαφάνιση! Ακόμα και από αυτό το ζήτημα, που όμως τσακίζει τη ζωή χιλιάδων συναδέλφων, φαίνεται ο προσανατολισμός της πλειοψηφίας της ΔΟΕ, που, αντί να διεκδικήσει να πάνε οι εκπαιδευτικοί στον τόπο συμφερόντων τους, διαπραγματευόταν τα μόρια που τελικά μένουν σε αχρησία!

Είναι ανάγκη τώρα να δυναμώσουμε την πάλη μας, για να μπορούμε να ζούμε εμείς με τα παιδιά μας ανθρώπινη ζωή! Δεν το βάζουμε κάτω!

Όλες και όλοι στην 24ωρη απεργιακή δράση του Κλάδου στις 30 Μάρτη και στα ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΑ ΠΑΝΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΑ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΑ στις 13:30 στην Αθήνα στα Προπύλαια και στη Θεσ/νίκη στο Άγαλμα Βενιζέλου!

Αθήνα, 26/3/2018

Πλουτίζουν «ελέγχοντας» τις ζωές μας…

Αν ήξερες ότι υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που δεν τους έχεις δει ποτέ, που δεν έχουν καμία σχέση με τη ζωή σου, αλλά αυτοί ξέρουν τα πάντα για σένα, τα συναισθήματά σου, τα ενδιαφέροντά σου, τους έρωτες, τα μίση και τα πάθη σου, την οικογένειά σου και τους φίλους σου, τις πολιτικές σου πεποιθήσεις, τις συνήθειές σου, σελίδες στο διαδίκτυο που επισκέπτεσαι, τι ψάχνεις, σχόλια που κάνεις, τι μουσική ακούς, τι ταινίες και σειρές βλέπεις, πού διασκεδάζεις, τι αγοράζεις, τι τρως, κυριολεκτικά τα πάντα, πώς θα αισθανόσουν; Σίγουρα θα ένιωθες μια ταραχή, ίσως ταυτόχρονα και μια δυσπιστία, πως μάλλον στα λεγόμενά μας υπάρχει μια δόση υπερβολής… Κι όμως, υπάρχουν άνθρωποι που μπαίνουν καθημερινά στη ζωή μας, που «ελέγχουν» τις κοινωνικές, πολιτικές, ιδεολογικές, προσωπικές, καταναλωτικές μας συνήθειες, τις ειδήσεις και τις διαφημίσεις που βλέπουμε κ.ά. Είναι οι ιδιοκτήτες των γιγαντιαίων μονοπωλιακών ομίλων του διαδικτύου και των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, που τα κέρδη τους δεν μπορεί να τα διανοηθεί ανθρώπου νους…

 

Αμύθητα κέρδη γι” αυτούς…

Ποιοι είναι όμως αυτοί οι άνθρωποι, οι οποίοι κατέχουν τις εταιρείες – κολοσσούς («Google», «Facebook», «Apple», «Amazon» κ.ά.) που συγκαταλέγονται στις πιο επικερδείς παγκοσμίως; Πώς έγιναν από τους πιο πλούσιους ανθρώπους στον κόσμο; Είχαν απλώς μια «καλή ιδέα», που τους γιγάντωσε και τους έφερε στη σημερινή κατάσταση;

Ακόμα κι αν υποθέσουμε ότι αυτοί και μόνο αυτοί από ολόκληρο τον πλανήτη είχαν την πιο «έξυπνη ιδέα», θα χρειάστηκαν σίγουρα ένα αρχικό κεφάλαιο για να επενδύσουν στην ιδέα τους. Ακόμα κι αν υποθέσουμε ότι είχαν αυτό το αρχικό κεφάλαιο γιατί – ας πούμε – απέκτησαν μια περιουσία από κληρονομιά ή φτιάχνοντας το κομπόδεμά τους μήνα το μήνα (πράγμα σχεδόν απίθανο), κάπως έπρεπε όχι απλά να διατηρήσουν αυτήν την περιουσία, αλλά να την αυξήσουν κιόλας, και απ” ό,τι φαίνεται κατά πολύ… Και επειδή πολλές υποθέσεις έπεσαν μαζί… Με όποιον τρόπο κι αν απέκτησαν την αρχική τους περιουσία, όποια κι αν ήταν η «έξυπνη ιδέα» τους, η πηγή του πλούτου τους παραμένει μία: Η απλήρωτη εργασία των εργαζομένων. Για όποια «ικανότητά» τους και αν κοκορεύονται ή διαφημίζονται αυτοί οι μεγιστάνες του πλούτου, η αλήθεια είναι ότι ο πλούτος που έχουν στα χέρια τους δεν είναι τίποτα άλλο από την κλεμμένη υπεραξία που παράγουν εκατομμύρια εργαζομένων στους μονοπωλιακούς ομίλους όπου αυτοί είναι μέτοχοι…

Για παράδειγμα, οι εργαζόμενοι στο Facebook που είναι υπεύθυνοι για τη διαλογή του περιεχομένου – ουσιαστικά βλέπουν ό,τι δημοσιεύει οποιοσδήποτε χρήστης – είναι συμβασιούχοι με εξευτελιστικούς μισθούς, οι οποίοι επί ώρες κάθε μέρα βλέπουν διάφορες σκηνές, με αποτέλεσμα να εμφανίζουν συχνά ψυχολογικά προβλήματα. Δεν είναι τυχαίο ότι αυτή η δουλειά, που είναι απαραίτητη για όλες τις «πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης», συνήθως ανατίθεται σε άλλες εταιρείες, που έχουν έδρα σε χώρες με πολύ χαμηλότερους μισθούς, όπως είναι οι Φιλιππίνες. Ταυτόχρονα, οι εργαζόμενοι της «Amazon» στις βρετανικές αποθήκες της εταιρείας εργάζονται μέχρι εξάντλησης, περπατούν στη βάρδιά τους κατά μέσο όρο 16 χλμ., δουλεύουν 12ωρα και τους απαγορεύεται κατά τη διάρκεια της βάρδιάς τους να κάθονται! Για να μην σχολιάσουμε τι γίνεται στις γερμανικές αποθήκες της συγκεκριμένης εταιρείας, όπου, σύμφωνα με έρευνα που δημοσιεύτηκε, οι φύλακες – επόπτες των χιλιάδων εργαζομένων – κυρίως ξένων – είναι νεοναζί, που εξαπολύουν καθημερινά «πογκρόμ» εκφοβισμού… Παράλληλα, στο εργοστάσιο της «Tesla» είναι συχνό φαινόμενο η άφιξη ασθενοφόρων για εργάτες που έχουν καταρρεύσει, ενώ στο εργοστάσιο της «Apple» στην Κίνα, το 2010, εγκατέστησαν δίχτυα έξω από τα παράθυρα για να αποτρέψουν τις μαζικές αυτοκτονίες εργαζομένων…

Θα πει κανείς, μήπως τα πράγματα είναι καλύτερα για τους μηχανικούς, τους επιστήμονες που δουλεύουν στις συγκεκριμένες εταιρείες, που το περιβάλλον εργασίας περιγράφεται ως ειδυλλιακό, με χώρους άθλησης και δημιουργικής απασχόλησης, με εστιατόρια όλων των ειδών κ.ά.; Παρότι έχουν ανεπτυγμένες παροχές στη δουλειά τους, αυτές υπάρχουν για να εξασφαλίζουν την απόδοσή τους στα εξαντλητικά ωράρια και την εντατικοποίηση που ολοένα και αυξάνεται. Για παράδειγμα, είναι συχνό φαινόμενο οι εργαζόμενοι της «Google» να επιλέγουν να κοιμούνται στο αυτοκίνητό τους αντί να νοικιάζουν σπίτι, λόγω των 12 – 14 ωρών που περνούν στη δουλειά τους καθημερινά και της οικονομικής δυσχέρειας να νοικιάσουν ή να αγοράσουν σπίτι. Αντίστοιχα, οι υπάλληλοι του Facebook, εκτός από το ωράριό τους, είναι υποχρεωμένοι να είναι διαθέσιμοι 24 ώρες το 24ωρο για 6 βδομάδες κάθε χρόνο…

Ταυτόχρονα, δεν πρέπει να παραβλέψουμε και τις συστηματικές φορολογικές διευκολύνσεις που πρόσφατα ήρθαν στη δημοσιότητα για αρκετές από αυτές τις εταιρείες (βλ. «Google», «Apple»), οι οποίες διατηρούν γραφεία σε ελάχιστες χώρες, ώστε να φορολογούνται μόνο σε αυτές και όχι σε όλες όπου δραστηριοποιούνται μέσω του διαδικτύου. Για παράδειγμα, υπολογίζεται ότι η «Google» το 2014, για έσοδα 18 δισ. ευρώ στην Ευρώπη, πλήρωσε σε φόρους μόλις 28,6 εκατ. ευρώ στο ιρλανδικό κράτος, όπου είναι η έδρα της. Αντίστοιχα, η «Facebook» το 2014 πλήρωσε στο αγγλικό κράτος σε φόρους μόλις 4.327 λίρες (ποσό κατά πολύ μικρότερο από τους φόρους ενός μέσου εργαζόμενου), εμφανίζοντας πλασματικές απώλειες, ενώ εκείνη τη χρονιά είχε παγκοσμίως έσοδα 12,5 δισ.!

Ετσι γιγαντώθηκαν την τελευταία δεκαετία αυτές οι εταιρείες, έτσι οι ιδιοκτήτες τους είναι δισεκατομμυριούχοι, με τα ονόματά τους να φιγουράρουν στις πρώτες θέσεις των λιστών με τους πλουσιότερους ανθρώπους στον κόσμο. Ο ιδιοκτήτης του Facebook, Μαρκ Ζάκερμπεργκ, για παράδειγμα, είναι ο 5ος πλουσιότερος άνθρωπος στον κόσμο, με προσωπική περιουσία που εκτιμάται στα 74 δισ. δολάρια. Αντίστοιχα, ο ιδιοκτήτης της «Amazon», Τζεφ Μπέζος, είναι ο πλουσιότερος άνθρωπος στον κόσμο, με προσωπική περιουσία στα 110 δισ. δολάρια!

…«μισή» ζωή για μας!

Την ώρα που αυτοί ζουν μέσα στα πλούτη και τη χλιδή, «πουλώντας» στοιχεία της ζωής μας, η τεράστια πλειοψηφία των χρηστών των υπηρεσιών τους όχι μόνο δεν απολαμβάνει τα ίδια προνόμια, αλλά ούτε καν φαντάζεται τη ζωή που κάνουν… Ούτε καν φαντάζεται ο άνεργος, που περνάει τη μέρα του μπροστά από τον υπολογιστή ή με το κινητό στο χέρι κάνοντας «like» σε φωτογραφίες, δημοσιεύοντας πού πίνει καφέ ή αναπαράγοντας ένα χιουμοριστικό βιντεάκι στο Facebook, ότι ο ιδιοκτήτης του Facebook και του Instagram, αξιοποιώντας τα δεδομένα αυτά, μαζί με εκατομμυρίων άλλων χρηστών, έδωσε σε μια μέρα 100 εκατομμύρια δολάρια για να πάρει 750 στρέμματα ενός νησιού στη Χαβάη και να κάνει εκεί κάποιες από τις «αποδράσεις» του… Ούτε καν φαντάζεται ένας νέος εργαζόμενος, που έπιασε δουλειά με το βασικό μισθό των 586 ευρώ μεικτά και χρησιμοποιεί το amazon.com για πιο φθηνές αγορές, ότι ο ιδιοκτήτης της «Amazon» έχει ως χόμπι την εξερεύνηση με υποβρύχιο…

Μπορεί τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης πλέον να έχουν αλλάξει σημαντικά το πώς ζει, κοινωνικοποιείται και επικοινωνεί ειδικά η νεολαία, ωστόσο τα εμπόδια που συναντά ένας νέος στη ζωή του παραμένουν. Παραμένουν όλα τα προβλήματα που γεννάει το σύστημα αυτό όπου ζούμε, που κίνητρό του έχει το κέρδος των λίγων και όχι τις ανάγκες των πολλών… Το βασικό, λοιπόν, είναι τι στάση θα επιλέξει να κρατήσει ένας νέος άνθρωπος σήμερα απέναντι στα προβλήματα αυτά. Αν, για παράδειγμα, επιλέξει να βλέπει μέσα από την οθόνη τη ζωή που θα ήθελε να κάνει, αν απομακρυνθεί από την πραγματική επικοινωνία, αν θεωρήσει ότι είναι αρκετή η διαδικτυακή φιλία, τότε μάλλον δύσκολα θα συναντηθεί με τον αγώνα για την οριστική λύση αυτών των προβλημάτων. Δεν είναι τυχαίο ότι τα τελευταία χρόνια συνεχώς εμφανίζονται έρευνες για τον ψυχολογικό αντίκτυπο της χρήσης των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, με πιο συχνό αποτέλεσμα την κατάθλιψη, ειδικά στους νέους ανθρώπους.

Ετσι, τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, εκτός από πολύ επικερδείς επιχειρήσεις από το «φακέλωμα» των χρηστών τους, παρέχουν τις «υπηρεσίες» τους και στη χειραγώγηση και την αδρανοποίηση του λαού και της νεολαίας. Δεν μπορεί, λοιπόν, οι αγωνιστές να σπαταλούν το χρόνο τους στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, να αντικαθιστούν τις πραγματικές ανθρώπινες σχέσεις με ψεύτικα «αιτήματα φιλίας» και «like», να δαπανούν ώρες ατέλειωτες μπροστά σε οθόνες για να βλέπουν τις ζωές των άλλων, να αποδέχονται ασυνείδητα την πλασματική εικόνα που παρουσιάζεται, σε τελική ανάλυση να μην αμφισβητούν το σύστημα, να μην αγωνίζονται στην πραγματική ζωή για να το αλλάξουν! Και βέβαια, για τη νεολαία και το λαό δεν μπορεί να αποτελεί διέξοδο, ούτε να είναι «πρωτοποριακό» και «σύγχρονο» να βλέπουν τη ζωή τους μέσα από μια οθόνη…

Οι νέες τεχνολογίες και τα φοβερά επιτεύγματα της κοινωνικής εξέλιξης σήμερα είναι καπιταλιστική ιδιοκτησία. Αναπτύσσονται και αξιοποιούνται για την κερδοφορία και την προστασία της εξουσίας των καπιταλιστών. Σήμερα όλη αυτή η εξαιρετική υποδομή, που μόνο και μόνο η ύπαρξή της αποδεικνύει ότι ο άνθρωπος μπορεί να σπάσει φράγματα, να αναπτύξει την επιστήμη και την τεχνολογία, βρίσκεται στην κατοχή των μονοπωλίων, των αστικών κρατών και των μηχανισμών τους. Αξιοποιείται για να αποχαυνώνει και να χαφιεδίζει τους λαούς. Οταν η σοσιαλιστική επανάσταση σαρώσει τους εκμεταλλευτές, οι εργαζόμενοι θα αξιοποιήσουν αυτήν την τεχνολογία για να συντρίψουν την αντίσταση του «παλιού», για να ευημερήσουν, να αναπτύξουν τις παραγωγικές δυνατότητες της χώρας.

ΥΓ. Στην ιστοσελίδα της «Wall Street Journal» αναρτήθηκε άρθρο σύμφωνα με το οποίο το Facebook σχεδιάζει να παρακολουθεί την κίνηση του κέρσορα στις σελίδες του (!), προκειμένου να βελτιώσει τη στοχευμένη διαφήμιση και να συλλέξει περισσότερα στοιχεία για τη συμπεριφορά των χρηστών του. Την καλύτερη απάντηση τη δίνει ένας από τους σχολιογράφους στο άρθρο: «Just another reason why I will never be a Facebook member» («άλλος ένας λόγος για να μη γίνω ποτέ μέλος του Facebook»).

Καταγγελία για συλλήψεις του προέδρου και μελών του ΔΣ της Α” ΕΛΜΕ Θεσ/κης!

Η Πανελλαδική Γραμματεία Εκπαιδευτικών του ΠΑΜΕ καταγγέλλει τη σύλληψη της προέδρου, του αντιπροέδρου και πιθανόν άλλων μελών του ΔΣ της Α’ ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης με τη διαδικασία του αυτοφώρου από τα σπίτια τους. Το «έγκλημά» τους είναι ότι ως ΔΣ σωματείου εργαζομένων εξέδωσαν ψήφισμα συμπαράστασης σε απολυμένη έγκυο εργαζόμενη σε ιδιωτική εταιρεία.

Η σύλληψη έγινε μετά από μήνυση του συγκεκριμένου εργοδότη. Μετά τα ΜΑΤ, τις απαγορεύσεις τώρα ποινικοποιείται και η έκφραση αλληλεγγύης. Ο αυταρχικός κατήφορος ρης κυβέρνησης και των εργοδοτών δε θα περάσει. Απαιτούμε εδώ και τώρα να αφεθούν  ελεύθεροι και να απαλλαγούν από κάθε κατηγορία.

Η αλληλεγγύη είναι το όπλο μας.

Καλούμε όλες τις ΕΛΜΕ και τους Συλλόγους ΠΕ να καταδικάσουν τον αντιλαϊκό και αυταρχικό κατήφορο της κυβέρνησης.