Σύλλογος Εκπαιδευτικών Π.Ε. Ηλιούπολης

"Μιχάλης Παπαμαύρος"

Συλλυπητήρια

Το Δ.Σ. του Συλλόγου μας εκφράζει τη βαθιά του θλίψη για το χαμό  της συνταξιούχου  συναδέλφου μας  Κυριακής (Κικής) Σμυρλή – Βουρδαχά.

Εκφράζει επίσης τα ειλικρινή  του συλλυπητήρια στην οικογένεια, στους οικείους και στους φίλους της.

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΓΙΑ ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙΣ ΤΟΥ Δ.Σ. ΤΗΣ ΔΟΕ ΜΕ ΥΠΟΥΡΓΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΙ Γ.Γ. ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ

Α.Σ.Ε. ψηφ. που στηρίζει το ΠΑΜΕ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

ΓΙΑ ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙΣ ΤΟΥ Δ.Σ. ΤΗΣ ΔΟΕ ΜΕ ΥΠΟΥΡΓΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΙ Γ.Γ. ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ

 

Οι συναντήσεις πραγματοποιήθηκαν με αίτημα του Δ.Σ. της ΔΟΕ ενόψει της νέας χρονιάς και μπήκαν στη συζήτηση όλα τα ζητήματα που απασχολούν τη δημόσια εκπαίδευση.

Οι συναντήσεις επιβεβαίωσαν ότι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, πιστή στην πολιτική των προκατόχων της ΝΔ-ΠΑΣΟΚ και στις κατευθύνσεις ΕΕ-ΟΟΣΑ καθώς και στις επιταγές του ΣΕΒ, θα ακολουθήσει την ίδια αντιλαϊκή κι αντιεκπαιδευτική ρότα, που γνωρίσαμε τα προηγούμενα χρόνια, με μνημόνια ή χωρίς, που αφήνει «αποκαϊδια» στη ζωή, στη μόρφωση και τα δικαιώματά μας! Με την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς θα τους κάνουμε σαφές ότι θα μας βρουν απέναντί τους!

Με βάση τα θέματα που συζητήθηκαν στις συναντήσεις, οι απαντήσεις ήταν αποκαλυπτικές:

1. Για τους πυρόπληκτους: Χωρίς ίχνος αυτοκριτικής για την τραγωδία και την κατάσταση που δημιουργήθηκε στις πυρόπληκτες περιοχές, είπαν ότι θα εντάξουν τα σχολεία στα ΖΕΠ για να εξασφαλίσουν ψυχολόγους και κοινωνικούς λειτουργούς για στήριξη των παιδιών, ενώ επιχειρούν να μεταστεγάσουν ή να επισκευάσουν το Ειδικό Δημοτικό Ραφήνας που καταστράφηκε.

2. Για την εκπαίδευση των προσφυγόπουλων: Επιμένοντας στην ίδια προσφυγική πολιτική, που τσακίζει λαούς και τα παιδιά τους, θέλησαν να παρουσιάσουν μια ειδυλλιακή εικόνα ότι τάχα όλα τα παιδιά εντάσσονται στην εκπαίδευση και υποστηρίζονται, όταν είναι γνωστό ότι χρόνια μετά το ξέσπασμα των μεγάλων προσφυγικών ροών, λόγω των ιμπεριαλιστικών πολέμων, των συνθηκών της ΕΕ και των συμφωνιών με την Τουρκία, χιλιάδες παιδιά μένουν έξω από αυτήν ή στοιβάζονται σε πολυπληθή τμήματα! Ισχυρίστηκαν ότι δημιούργησαν Τάξεις Υποδοχής (ΤΥ) παντού, για κάθε 8 παιδάκια (;), ακόμα και στην Α Αθήνας (;), όπου πέρυσι ως ΑΣΕ είχαμε βγάλει ανακοίνωση για την εκρηκτική κατάσταση που επικράτησε σε πολλά σχολεία με εκατοντάδες στοιβαγμένα και χωρίς υποστήριξη παιδιά και εκπαιδευτικούς να τρέχουν και να μη φτάνουν. Τελικά βέβαια, από τα 10.000 παιδιά σχολικής ηλικίας, ακόμα και με τα δικά τους νούμερα, τα 7.500 πήγαν πέρυσι στα σχολεία με κάποια υποστήριξη (ΔΥΕΠ ή ΤΥ), τα 500 μπήκαν χωρίς καμία υποστήριξη και τα 2000 έμειναν απέξω γιατί δεν πήγαν (;) ή δεν είχαν εμβολιαστεί! Κατά τα άλλα για φέτος θα συνεχιστεί η ίδια εκπαιδευτική πολιτική στο ζήτημα αυτό, αλλά θα εντάξουν σ” αυτήν και Σάμο και Μόρια. Είπαν ότι θα δώσουν κάποια πρόσθετη χρηματοδότηση σε 45 Σχολικές Επιτροπές χωρίς να διευκρινίσουν το ποσό. Τέλος, ισχυρίστηκαν ότι στηρίζουν επιστημονικά και υλικά το εκπαιδευτικό έργο στις ΔΥΕΠ, όταν είναι γνωστές οι απαράδεκτες πολλές φορές συνθήκες μέσα στις οποίες οι συνάδελφοι δίνουν πραγματικά μάχη για τη μόρφωση των προσφυγόπουλων!

3. Για το πρόγραμμα του ΙΕΠ στα Νηπιαγωγεία της Θράκης: Ο Υπουργός ευχαριστημένος για τη συμφωνία του με την πλειοψηφία του Δ.Σ. της ΔΟΕ πέρυσι, είπε ότι θα προχωρήσει το πρόγραμμα με βάση τα συμφωνηθέντα και τις αποφάσεις της επιστημονικής επιτροπής, ενώ δε διευκρινίστηκε αν φέτος θα είναι και πάλι 6 ή θα γίνουν 12 τα Νηπιαγωγεία που θα εφαρμοστεί.

4. Για την εφαρμογή της Δίχρονης Υποχρεωτικής Προσχολικής Αγωγής: Η συνάντηση επιβεβαίωσε ότι η κυβέρνηση δεν είναι διατεθειμένη να δημιουργήσει τώρα τους όρους και να προχωρήσει στην εφαρμογή της Δίχρονης Υποχρεωτικής Προσχολικής Αγωγής πανελλαδικά σε όλους τους Δήμους, αλλά θα προωθήσει το τριετές της πρόγραμμα σταδιακής εφαρμογής! Ούτε έχει τη διάθεση να καταργήσει τις τριμερείς επιτροπές, που με τη βοήθεια όλων των άλλων παρατάξεων στο ΔΣ της ΔΟΕ τη βοηθάνε να παίζει πινγκ πονγκ με τους Δήμους (εγώ θέλω, οι Δήμαρχοι φταίνε και αντίστροφα). Στοχεύει από το 2019-20 να εισάγει άλλους 100 Δήμους με την ίδια διαδικασία πάντα και βλέπουμε, ενώ υποσχέθηκε ότι σε δυο μήνες (;) θα δώσει κάποια χρηματοδότηση από το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων στους Δήμους για στέγη για την Προσχολική χωρίς να λέει πόσα! Να θυμίσουμε ότι ο νόμος δεν προέβλεψε ούτε ένα ευρώ για την εφαρμογή της Δίχρονης και ούτε έναν διορισμό, γι” αυτό και οι 184 Δήμοι που μπήκαν στο πρόγραμμα και αντιπροσωπεύουν μόλις το 25% των παιδιών ήταν οι δήμοι που η ίδια η ζωή είχε λύσει το πρόβλημα!

5. Για το κτηριακό: Ο Υπουργός Παιδείας επιχείρησε να τα φορτώσει στους Δήμους για την κακή κατάσταση της σχολικής στέγης, οι οποίοι βέβαια έχουν τη δική τους ευθύνη, αλλά δε μπορεί να μιλάμε σοβαρά για βελτίωση της σχολικής στέγης, όταν η κυβέρνηση, μέσω του προγράμματος ΦΙΛΟΔΗΜΟΣ, έδωσε μόλις 35 εκατομμύρια για τα σχολικά κτήρια! Είναι δε ντροπή το 2018 να υπάρχει ακόμα βάρδια σε σχολεία της Αττικής, της Θεσ/νίκης, της Κω κι αλλού!

6. Για τους μόνιμους διορισμούς: Ίδια επαναλαμβανόμενη ιστορία! Επανέλαβε ότι θα τους ανακοινώσει τον Οκτώβρη (ή και στη …ΔΕΘ) και ότι θα ξεκινήσουν το 2019-20 (;) και θέλοντας να καταστήσει συμμέτοχο και συνένοχο το κίνημα κάλεσε τη ΔΟΕ (και την ΟΛΜΕ) να δώσει πρόταση, «ακόμα και ανεπίσημα»(;;) «όχι μόνο με αρχές αλλά και με το σύστημα διορισμών που προτείνει»! Επικαλέστηκε δυσκολίες που απορρέουν από τους όρους που βάζουν οι αποφάσεις του ΣΤΕ, δεν απέκλεισε τον γραπτό διαγωνισμό και ανέφερε ότι «η προϋπηρεσία θα είναι βασικό κριτήριο και τα επιστημονικά προσόντα θα συνεκτιμηθούν αλλά υπάρχει και κοινωνικό ζήτημα με τα νέα παιδιά». Ενημέρωσε ότι φέτος έγιναν 123.000 αιτήσεις για αναπληρωτές-ωρομίσθιους και ότι το Υπουργείο έχει καταγράψει 35.000 εκπαιδευτικούς, που έχουν διαχρονικά έστω και 1 χρόνο προϋπηρεσία. Τελικά αρνήθηκε επίμονα να δεσμευτεί για αριθμό διορισμών και φυσικά επικαλέστηκε τις γνωστές δυσκολίες από τη δημοσιονομική «συγκυρία»!

Συνάδελφοι, μακριά από όλους τους εκπαιδευτικούς κάθε συντεχνιακή λογική και αλληλοφάγωμα! Απαιτούμε μόνιμους διορισμούς όλων όσων έχουν δουλέψει στην εκπαίδευση τώρα!

7. Για την αξιολόγηση: Να το πούμε καθαρά ότι ο Υπουργός Παιδείας, πατώντας πάνω στην ανοιχτή ή καλυμμένη συμφωνία των παρατάξεων της πλειοψηφίας του Δ.Σ. της ΔΟΕ στο ζήτημα της λεγόμενης αυτοαξιολόγησης της σχολικής μονάδας (που θα οδηγήσει στην κατηγοριοποίηση σχολείων, εκπαιδευτικών και μαθητών) και πετώντας ψίχουλα (π.χ. να μην έχει το Σχολικό Συμβούλιο ρόλο, είπε) κάλεσε το Δ.Σ. της ΔΟΕ (την πλειοψηφία αυτή) να συνδιαμορφώσει μαζί του την Υπουργική Απόφαση (ΥΑ) για τους δείκτες και τις φόρμες!

Η αξιολόγηση (και αυτή που προβλέπει ο ν. 4547/2018) δεν πρέπει και δε θα περάσει! Οι εκπαιδευτικοί, οι Σύλλογοι Διδασκόντων και οι Σύλλογοι Εκπαιδευτικών, με τη συμμετοχή τους σε Απεργία-Αποχή από κάθε διαδικασία αξιολόγησης σε όλα τα επίπεδα, θα την ακυρώσουμε στην πράξη, όπως κάναμε και τόσες άλλες φορές τα τελευταία χρόνια!

8. Για τα δικαιώματα των αναπληρωτών: Ισχυρίστηκε για πολλοστή φορά ότι για τις άδειες ασθενειών και τις άδειες εγκυμοσύνης, δε μπορεί να κάνει κάτι, γιατί καθορίζονται ως το 2021 από τη σύμβαση του παρόντος προγράμματος ΕΣΠΑ με το οποίο γίνεται η συντριπτική πλειοψηφία των προσλήψεων των αναπληρωτών. Κι ενώ είπε αυτά, ταυτόχρονα ισχυρίστηκε ότι θα εξασφαλίσει την παρουσία της αναπληρώτριας στο ΔΣ της ΔΟΕ χωρίς να πει πώς θα της εξασφαλιστεί η θέση της στον πίνακα! Τη στέγαση των αναπληρωτών τη μετέθεσε και πάλι στους Δήμους με βάση το υπάρχον νομοθετικό πλαίσιο και από «ίδιους πόρους», ενώ πρότεινε να γίνει πάλι συνάντηση στο Υπ. Εσωτερικών για το θέμα!

9. Για τις προσλήψεις των αναπληρωτών: Ο Υπουργός είπε ότι τόσο ο αριθμός όσο και ο χρόνος προσλήψεων ότι θα κινηθούν στα περυσινά επίπεδα, ενώ διευκρινίστηκε ότι «δεν αναμένεται να βελτιωθεί η κατάσταση στην παράλληλη στήριξη», άρα θα συνεχιστεί το αίσχος ένας εκπαιδευτικός να πηγαίνει ως και 5 παιδιά και σε ως και 5 σχολεία!

10. Για την επιμόρφωση: Ο Υπουργός είπε ότι θα ανακοινώσει ως τέλος του μήνα πρόγραμμα/ματα επιμόρφωσης μέσω ΕΣΠΑ, χωρίς να διευκρινίσει τους όρους που θα γίνονται!

11. Για την αναμοριοδότηση: Ενώ ο Γ.Γ. του Υπουργείου Παιδείας ζήτησε να τα βρουν ΔΟΕ και ΟΛΜΕ και να στείλουν απάντηση, γραπτή ή προφορική, ο Υπουργός είπε ότι ως τέλος Αυγούστου θα προχωρήσουμε στην ΥΑ που θα καθορίζει τη νέα μοριοδότηση των σχολείων.

12. Για τη νομοθετική διάταξη που πέρασε για τις υπηρεσιακές μεταβολές των συζύγων στρατιωτικών αλλά και γενικότερα: Είπε ότι η διάταξη αφορά 16 περιπτώσεις, ότι ναι μεν πρέπει να λυθεί το πρόβλημα των υπηρεσιακών μεταβολών, ώστε να δούμε και τα χιλιομετρικά όρια μέσα στα οποία πρέπει να εργάζεται κάθε εκπαιδευτικός αλλά χωρίς στοιχεία που να αποτυπώνουν τη σημερινή κατάσταση δε μπορεί να το λύσει η κυβέρνηση το ζήτημα και κάλεσε τη ΔΟΕ να του δώσει στοιχεία!

13. Για να μπει ξανά υπεύθυνος ολοήμερου και ως δεύτερος υποδιευθυντής: Απάντησε ότι το πρόβλημα είναι δημοσιονομικό!

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,

δεν είχαμε καμία αυταπάτη ότι μια τέτοια συνάντηση μπορεί να προωθήσει λύσεις στα μεγάλα προβλήματα της δημόσιας εκπαίδευσης που να είναι προς όφελος των λαϊκών οικογενειών. Η κυβέρνηση αυτή υπηρετεί τις ανάγκες του κεφαλαίου και όχι των εργαζομένων. Απάντησή μας η οργάνωση και πάλη μέσα από τους ΣΥΛΛΟΓΟΥΣ μας για τη μόρφωση και τη ζωή μας!

7/8/2018

Η πάλη για τη μόρφωση του λαού την περίοδο του ηρωικού αγώνα του ΔΣΕ

 

Παιδιά μαθαίνουν γράμματα σε υπαίθριο σχολείο στην Ελεύθερη Ελλάδα (φωτ. Σπύρου Μελετζή)
Οι πρωτόγνωρες, έστω και περιορισμένες, για την ελληνική κοινωνία επιτεύξεις της ΠΕΕΑ στο χώρο της Εκπαίδευσης, όπως ήταν φυσικό, βρέθηκαν στο στόχαστρο του αστικού κράτους, το οποίο μετά τα Δεκεμβριανά και πολύ περισσότερο μετά τη Συμφωνία της Βάρκιζας προσπάθησε να τις απαλείψει. Αξιοποιώντας το νομικό οπλοστάσιο του βενιζελικού «Ιδιώνυμου», όχι μόνο δεν αναγνωρίστηκε το εκπαιδευτικό έργο των αντιστασιακών οργανώσεων στα χρόνια της Κατοχής, αλλά αντιθέτως, πότε με Συντακτικές Πράξεις (μέχρι τις εκλογές του 1946) και πότε με ειδικά Ψηφίσματα του 1946, όπως το Γ” και Θ’, απολύθηκαν και στη συνέχεια διώχθηκαν από την Εκπαίδευση χιλιάδες εκπαιδευτικοί.

 

Σύμφωνα με τα δημοσιευμένα ονόματα, στο διάστημα 1945 – 1949 απολύθηκαν 4.000 εκπαιδευτικοί. Ο πραγματικός αριθμός των διωχθέντων ήταν όμως πολύ μεγαλύτερος. Η προκήρυξη του Νομαρχιακού Συμβουλίου της ΕΠΟΝ Πέλλης αναφέρει 5.000 απολύσεις . Την εποχή της «λευκής τρομοκρατίας» και της εγκληματικής δράσης των παρακρατικών συμμοριών, αντιστασιακοί εκπαιδευτικοί απολύονταν «δι” εγκατάλειψιν θέσεως», ενώ στη συνέχεια διώκονταν για τα φρονήματά τους, στο πλαίσιο της «εξυγιάνσεως των δημοσίων υπηρεσιών».

Οι τεράστιες ελλείψεις σε εκπαιδευτικό προσωπικό συμπλήρωναν την εικόνα της εγκαταλειμμένης και απαξιωμένης από την ελληνική κυβέρνηση δημόσιας Εκπαίδευσης. Τα κατεστραμμένα στον πόλεμο σχολικά κτίρια, ειδικά στην ύπαιθρο, είχαν αφεθεί στην τύχη τους. Σχολεία με πληθωρικό αριθμό μαθητών ανά τμήμα, που έφτανε τους 80 μέχρι και 120 μαθητές, λειτουργούσαν μόνο στις μεγάλες πόλεις. Οι μόνες σχολικές υποδομές που μπορούσαν να λειτουργήσουν ήταν αυτές που είχαν περισωθεί και επισκευαστεί από τα Λαϊκά Συμβούλια και τις πρωτοβουλίες της ΕΠΟΝ των ελεύθερων περιοχών στα χρόνια της Κυβέρνησης του Βουνού. Ήταν όμως πολύ λίγες σε σχέση με τις μορφωτικές ανάγκες της γενιάς των παιδιών του πολέμου, παιδιών ουσιαστικά αναλφάβητων, που στερήθηκαν τη στοιχειώδη εκπαιδευτική εξέλιξη, αφού στα χρόνια της Κατοχής δεν ολοκληρώθηκαν ούτε τα σχολικά έτη. Ο Κώστας Σωτηρίου έγραφε χαρακτηριστικά:

Το σχολείο στα Τρόπαια Αρκαδίας, όπου λειτούργησε το Λαϊκό Διδασκαλείο Πελοποννήσου

«(…) τους τελευταίους μήνες πολλά σχολικά κτήρια επιτάχθηκαν και πάλι για να στεγάσουν χιλιάδες πρόσφυγες από τα χωριά (…), στο μεταξύ θεριεύει ο αναλφαβητισμός και απλώνεται η αγραμματοσύνη. Τα παιδιά του λαού μένουν αμόρφωτα, απροετοίμαστα, ακατάρτιστα για τη ζωή» (Κ. Σωτηρίου, «Η παιδεία στο 1947», περ. «Ανταίος», τχ. 1, Γεν. 1948). 

Στρατηγική προτεραιότητα για τον ΔΣΕ το σώσιμο των παιδιών

Αυτήν τη ζοφερή κατάσταση κλήθηκαν να αντιμετωπίσουν τα τμήματα του ΔΣΕ από τις αρχές του σχηματισμού τους, από τα μέσα του ’46 και στη διάρκεια του ’47, πριν από την ανακήρυξη της Προσωρινής Δημοκρατικής Κυβέρνησης (ΠΔΚ).

Ακόμη και αν δεν είχαν τον πλήρη έλεγχο μιας περιοχής, οι μαχητές του ΔΣΕ, κυρίως οι νέοι, σε συνεργασία με την ΕΠΟΝ και τις προϋπάρχουσες δομές της ΠΕΕΑ, που ανασυστήνονταν σε νέα βάση και περιεχόμενο, προσπαθούσαν να λειτουργήσουν τα σχολεία.

Η προσπάθεια αυτή πήρε χαρακτήρα στρατηγικής προτεραιότητας για τον ΔΣΕ, προκειμένου να αποτραπεί το σχέδιο της δημιουργίας των «νεκρών ζωνών», της βίαιης δηλαδή μετακίνησης των χωρικών στις μεγαλουπόλεις, ώστε να μην υπάρχει δυνατότητα υποστήριξης του ΔΣΕ και να αποτραπεί ο σχηματισμός ενιαίας ελεύθερης περιοχής.

Η τρίτη φάση του σχεδίου ήταν η πιο βίαιη. Προέβλεπε ακόμα και την απόσπαση των παιδιών από τις οικογένειες που αρνούνταν τη μετακίνησή τους και τη μεταφορά τους στις «παιδουπόλεις» της βασίλισσας Φρειδερίκης. Γι” αυτό και από τα τέλη του ’47 και ειδικότερα το δεύτερο τρίμηνο του ’48, η ΠΔΚ χρειάστηκε να επιλύσει ένα ακόμη σοβαρό πρόβλημα – της διάσωσης και της φροντίδας των παιδιών των εμπόλεμων περιοχών και τη μεταφορά τους στις Λαϊκές Δημοκρατίες. Με αποφάσεις της ΠΔΚ, ειδική μέριμνα του υπουργού Παιδείας Π. Κόκκαλη και με ευθύνη του κάθε Αρχηγείου, από τις εμπόλεμες περιοχές όξυνσης των συγκρούσεων, κυρίως της Βόρειας Ελλάδας, απομακρύνθηκαν τα μικρά παιδιά. Με σύμφωνη γνώμη των γονέων και συγγενών τους, στάλθηκαν στις σοσιαλιστικές χώρες για προσωρινή φιλοξενία γύρω στα 20.000 Ελληνόπουλα («Τρίχρονη Εποποιία του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας 1946-1949», σελ. 457). Η μορφωτική προσπάθεια βρήκε τη συνέχειά της στο ειδικά επεξεργασμένο πρόγραμμα εκπαίδευσης για τα προσφυγόπουλα, της αρχικά προσωρινής και στη συνέχεια παρατεταμένης πολιτικής προσφυγιάς, που υποστηρίχθηκε με απόλυτη επιστημονική αρτιότητα από την Επιτροπή Βοήθειας στο Παιδί (ΕΒΟΠ) και τους κομμουνιστές παιδαγωγούς Ελ. Αλεξίου, Γ. Αθανασιάδη, Μ. Αξιώτη, Γ. Ζωίδη κ.ά. («Τρίχρονη Εποποιία του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας 1946-1949», σελ. 457).

Κύριο μέλημα να ανοίξουν τα σχολεία και να βρεθούν δάσκαλοι

Στο πρώτο εξάμηνο του ’47, στις ελεύθερες από τον ΔΣΕ περιοχές της Δυτικής – Κεντρικής – Ανατολικής Μακεδονίας, της Θράκης, της Ηπείρου, της Στερεάς Ελλάδας και της Πελοποννήσου οι σχολικές δομές λειτούργησαν με πρωτοβουλία και σχεδιασμό του κάθε Αρχηγείου. Στη συνέχεια, στα τέλη του καλοκαιριού του ’47, τα ζητήματα της Παιδείας αποτέλεσαν μέρος των καταστατικών διακηρύξεων του Γενικού Αρχηγείου (ΓΑ) και με τις Πράξεις 5 (10/8/1947) και 8 (28/9/1947) ρυθμίζονταν οι αρχές, οι στόχοι και το περιεχόμενο μιας ριζικά αναδιοργανωμένης Λαϊκής Παιδείας, όπως αυτές είχαν διατυπωθεί από το 1ο ιδρυτικό Συνέδριο του ΚΚΕ. 

Με την Πράξη 5 κατοχυρωνόταν ο δωρεάν χαρακτήρας της στοιχειώδους, εξάχρονης υποχρεωτικής Εκπαίδευσης, επίσημη γλώσσα ήταν η δημοτική, ενώ οι εθνικές μειονότητες είχαν το δικαίωμα να διδάσκονται στη μητρική τους γλώσσα. Ηταν μια άμεση απάντηση στο μεταρρυθμιστικό πισωγύρισμα της κυβέρνησης της Αθήνας, που υποβίβαζε την υποχρεωτική εκπαίδευση στο 4χρονο Δημοτικό, θέσπιζε δίδακτρα για το 5χρονο και στη συνέχεια 3χρονο Ανώτερο Γυμνάσιο, επανέφερε την καθαρεύουσα, τη φασιστικοποίηση του περιεχομένου των προγραμμάτων σπουδών, στα πρότυπα του μεταξικού εκπαιδευτικού συστήματος.

Την ευθύνη για τη χρηματοδότηση και τη λειτουργία των σχολείων την είχαν τα Λαϊκά Συμβούλια (ΛΣ). Σε περίπτωση αδυναμίας διορισμού διπλωματούχου δασκάλου, θα έπρεπε να επιλέξουν όσους είχαν αντίστοιχα μορφωτικά προσόντα.

 

(φωτ. Απόστολου Μουσούρη, αρχείο ΚΚΕ)

Επέκταση των παραπάνω κατευθύνσεων αποτέλεσε η Απόφαση, αρ. 8, για τη συντομότερη έναρξη του σχολικού έτους 1947-1948, για την επισκευή των σχολικών κτιρίων, για τη διδακτική ύλη και τη μέριμνα των ΛΣ, για τη δωρεάν παροχή συσσιτίων, βιβλίων και γραφικής ύλης. 

Χαρακτηριστικό ρεπορτάζ της εποχής

Διαβάζουμε χαρακτηριστικά στην εφημερίδα «Εξόρμηση», 1/12/1947, αρ. 13, σε άρθρο με τίτλο «Για τη Λαϊκή μας Παιδεία»:

«Με το διώξιμο των χιλιάδων δασκάλων, την καταστροφή των σχολείων και την επίταξή τους για διάφορους λόγους, με το ξεσπίτωμα των κατοίκων και το κουβάλημά τους στις πόλεις, μόλις το 1/3 απ” τα 8.000 σχολεία, που λειτουργούσαν προπολεμικά, λειτουργούν σήμερα και αυτά με χίλιες δυο ελλείψεις (…)

Σήμερα έχουν ανοίξει πάνω από το 70% των σχολείων στις ελεύθερες περιοχές. Στην Ευρυτανία άνοιξαν με την πρωτοβουλία των Λαϊκών Συμβουλίων σχολεία σε δεκάδες χωριά, στην περιοχή της Φλώρινας άνοιξαν το 90%, το ίδιο στην Εδεσσα, στην περιφέρεια της Κόνιτσας, στη Θεσσαλία, παντού, όπου ο ΔΣ απελευθερώνει το λαό από τη μοναρχοφασιστική τυραννία. Σε πολλές περιπτώσεις οι κάτοικοι παραχώρησαν τα σπίτια τους για τη λειτουργία των σχολείων. Στα Ζαγόρια τα στρατιωτικά στελέχη περιόδευσαν στην περιοχή και με τις ενέργειές τους άνοιξαν τα σχολεία σε πολλά χωριά (…)

Το πρώτο βήμα για την οργάνωση της λαϊκής παιδείας πρέπει να είναι το άνοιγμα όλων των σχολείων και η εξεύρεση των καταλληλότερων προσώπων στις σημερινές συνθήκες, που θα εξασκήσουν το επάγγελμα του δασκάλου. Η εξέλευση του διδακτικού προσωπικού, των σχολικών κτιρίων, η εξοικονόμηση των πόρων για τα σχολεία και τη συντήρηση των δασκάλων πρέπει να γίνει υπόθεση και καθήκον και των διοικήσεων των στρατιωτικών μονάδων, αλλά και όλων των λαϊκών οργανώσεων και των λαϊκών συμβουλίων. Σα δάσκαλοι μπορεί να χρησιμοποιηθούν ΕΠΟΝίτες, μορφωμένοι αντάρτες, τραυματίες, γυναίκες κ.τ.λ., που να χουν μια στοιχειώδη γι” αυτή τη δουλειά μόρφωση. Τα Λαϊκά Συμβούλια πρέπει να αναλάβουν τη μισθοδοσία των δασκάλων και σε έκτακτες περιπτώσεις αδυναμίας μπορούν να αναλάβουν τα έξοδα αυτά, τα τμήματα του ΔΣ που βρίσκονται εκεί.

Πρέπει ακόμα να καθορίσουμε ένα δημοκρατικό συγκεκριμένο και εφαρμόσιμο πρόγραμμα, έτσι που να επιτύχουμε την εκμάθηση της γραφής και ανάγνωσης στη δημοτική γλώσσα, τις στοιχειώδεις γνώσεις της Αριθμητικής, της Ελ. Ιστορίας και Γεωγραφίας. Κι ακόμα να πετύχουμε τη διαπαιδαγώγηση των παιδιών με δημοκρατικά ιδανικά και τις σύγχρονες παραδόσεις του εθνικού και δημοκρατικού μας αγώνα της πρώτης και της τωρινής κατοχής. Γι” αυτόν το σκοπό, για την κατανόηση των δασκάλων πάνω σ” αυτό το περιεχόμενο και τους τρόπους διδασκαλίας θα πρέπει να οργανωθούν με την καθοδήγηση των υπευθύνων παιδείας 15θήμερα Φροντιστήρια δασκάλων στα Αρχηγεία κάθε περιοχής»…

Προετοιμάζοντας τους δασκάλους και το πρόγραμμα

Στη συνέχεια, με ευθύνη της Προσωρινής Δημοκρατικής Κυβέρνησης (ΠΔΚ – 26/12/1947) και υπογραφή του υπουργού Παιδείας Π. Κόκκαλη, διανέμονταν στους υπεύθυνους Παιδείας κάθε Αρχηγείου το Αναλυτικό και Ωρολόγιο Πρόγραμμα των σχολείων, καθώς και ερωτηματολόγια για τη συμπλήρωση των ελλείψεων σε προσωπικό και μέσα, «Καταστάσεις, έγγραφα για τη Λαϊκή Παιδεία για τη Διεύθυνση Εσωτερικών Υποθέσεων του ΓΑ ΔΣΕ 1947-1948»). Οι υπεύθυνοι Παιδείας με εκθέσεις ενημέρωναν για την πορεία του εκπαιδευτικού έργου.

Για το κρίσιμο ζήτημα της κάλυψης των κενών του εκπαιδευτικού προσωπικού, αποφασίστηκε να διοργανωθούν σε κάθε Αρχηγείο ταχύρρυθμα φροντιστήρια παιδαγωγικής κατάρτισης όσων μαχητών/τριών είχαν την κατάλληλη συγκρότηση και το απαραίτητο ακαδημαϊκό επίπεδο. Το Πρόγραμμα Σπουδών των Φροντιστηρίων στηρίχθηκε στη φιλοσοφία και τις επιστημονικές αρχές της σοσιαλιστικής Παιδαγωγικής και Διδακτικής μεθοδολογίας για την ολόπλευρη ανάπτυξη της ανθρώπινης προσωπικότητας και περιλάμβανε ειδικές επεξεργασίες για το περιεχόμενο των μαθημάτων της Ιστορίας, των Φυσικών Επιστημών, της Φυσικής και Αισθητικής αγωγής, της Υγιεινής κ.τ.λ.

Για το μάθημα της Ιστορίας, στις γενικές κατευθύνσεις του ΓΑ για τα Φροντιστήρια τονιζόταν: «…Ιστορία και σκοποί του Δημ. Κινήματος (ΕΑΜ – ΚΚΕ – ΕΠΟΝ – ΕΛΑΣ – ΔΣΕ). Ανάλυση της πολιτικής κατάστασης και της Πράξης 5». Ενώ για τα Παιδαγωγικά: «α) Το νόημα της Παιδείας, β) Η Παιδεία ως σήμερα. γ) Η παιδεία στη Λ. Δημοκρατία (…ειδική ανάλυση της σημασίας του Γλωσσικού ζητήματος)». Ρόλος δασκάλου: «Πώς θα συμβάλλει ο δάσκαλος στην επανάσταση, πώς θα βοηθήσει τον Λαό σήμερα στα ζητήματά του και πώς θα οργανωθούν δημοκρατικά τα παιδιά». Επίσης, δίνονταν κατευθύνσεις για τη λειτουργία των σχολείων μέσα από «Πρακτικές προπαρασκευαστικές εργασίες», όπως: «α) Πώς θα ετοιμαστεί το σχολείο (αίθουσα, θερμάστρα, θρανία, πίνακες, αριθμητήρια, αυλή, αποχωρητήρια κ.τ.λ., καθαριότητα, θέρμανση, αερισμός, προφύλαξη, συντήρηση κ.τ.λ. β) Πώς θα γίνουν εγγραφές, τι βιβλία θα τηρηθούν και πώς θα γίνει η φοίτηση. γ) Ποια βοηθητικά βιβλία πρέπει να προμηθευτεί ο δάσκαλος και πώς θα προπαρασκευάζεται για το σχολείο. δ) Ποια εποπτικά όργανα και μέσα θα πρέπει να έχει ένα σχολείο και πώς θα τα χρησιμοποιεί. ε) Πώς θα συμπεριφέρεται ο δάσκαλος στα παιδιά μέσα και έξω από το σχολείο» κ.τ.λ. Να σημειωθεί ότι στις σχολικές γιορτές συμπεριλαμβάνονταν και η 1η Μάη και άλλες «Λαϊκό-Δημοκρατικές» επέτειοι.

Μαχητές δάσκαλοι

Η επιστημονική εποπτεία της εκπαιδευτικής αυτής προσπάθειας στηρίχθηκε κυρίως από τη νέα «φουρνιά» εκπαιδευτικών, πάνω στα χνάρια των μεγάλων δασκάλων – διανοητών της προηγούμενης περιόδου, οι οποίοι τώρα διώκονταν ή ήταν στη φυλακή.

Η Ρ. Ιμβριώτη εξορίστηκε το 1948 στη Χίο, μετά στο Τρίκερι, ενώ πέρασε και από τη Μακρόνησο. Ο Μ. Παπαμαύρος φυλακίστηκε το 1946 στις φυλακές της Αίγινας. Οι δυο μεγάλοι παιδαγωγοί συνέχισαν το εκπαιδευτικό τους έργο, πρωτοστατώντας στην οργάνωση μαθημάτων για τους έγκλειστους αγωνιστές. Ο Κ. Σωτηρίου ήταν «σε κατ οίκον περιορισμό» .

Η κρισιμότητα των στιγμών της ταξικής αναμέτρησης συντέλεσε στη μεγαλύτερη ριζοσπαστικοποίηση του εκπαιδευτικού κόσμου και ειδικά των γυναικών, που κατακτούσαν το πολιτικό βήμα για ισοτιμία και χειραφέτηση αναλαμβάνοντας και θέσεις στρατιωτικής ευθύνης. Δασκάλες μαχήτριες όπως η Ειρήνη Γκίνη, η Βαγγελίτσα Κουσιάντζα, η Αθηνά Μπενέκου, η Γωγώ Μαντά, η Μαρία Λιουδάκη που εκτελέστηκαν, καθώς και η Ασπασία Δασκαλοπούλου, η Βαγγελιώ Κλάδου και πολλές ακόμα, που πέθαναν με το όπλο στο χέρι, άφησαν το ηρωικό τους αποτύπωμα.

Οι εκπαιδευτικοί μαχητές και μαχήτριες πρωτοστάτησαν μέσα από την οργάνωση μορφωτικών παρεμβάσεων και στη διαφώτιση των μαχητών του λαϊκού στρατού, ειδικά της γενιάς των 17-23 ετών, που είχε ελλιπή σχολική εκπαίδευση.

Στήριξη από τις γειτονικές Λαϊκές Δημοκρατίες

Το απαραίτητο υλικό σε βιβλία, εποπτικά μέσα και γραφική ύλη προερχόταν κυρίως από τη στήριξη των γειτονικών Λαϊκών Δημοκρατιών της Αλβανίας, Γιουγκοσλαβίας, Βουλγαρίας και Ρουμανίας, όπου από τα μέσα ακόμη του ’46 είχαν στηθεί για τα παιδιά των μαχητών/τριών του ΔΣΕ παιδικοί σταθμοί και σχολεία με μαθήματα κυρίως βασικού εγγραμματισμού και εξειδικευμένο πρόγραμμα για μαθητές μέχρι και την ηλικία 18 χρόνων. Στη διάρκεια του 1947-1948, στις πόλεις Μπούλκες (Γιουγκοσλαβία), Τούλκες (Ρουμανία), Σκόρντα (Αλβανία) κ.α., λειτουργούσαν σχολές για Ελληνες δασκάλους που θα αναλάμβαναν την εκπαίδευση των Ελληνόπουλων μέσα ή έξω από τη χώρα.

Στις 10 Οκτώβρη 1948, 140 απόφοιτοι Φροντιστηρίου της πόλης Τούλκες σημείωναν: «(…) Υποσχόμαστε πως θα διαθέσουμε όλες μας τις δυνάμεις δίπλα στο μεγάλο ενδιαφέρον των Δημοκρατικών Λαών, για να χαρίσουμε στα κατατρεγμένα ελληνόπουλα την υγεία, τη χαρά, τη μόρφωση, την αγάπη προς την Δημοκρατία και τον επαναστατικό παλμό που συγκλονίζει σήμερα ολόκληρο το λαό μας».

Στο Μπούλκες, στο διάστημα 1947-1949 τυπώθηκαν περίπου 30 σχολικά και λογοτεχνικά βιβλία. Το συνηθισμένο τιράζ ήταν 5.000. Αρχικά ανατυπώθηκαν τα Αναγνωστικά της ΠΕΕΑ («Αετόπουλα» για τη Γ” και Δ” τάξη και «Ελεύθερη Ελλάδα» για την Ε” – Στ’) και στη συνέχεια από Επιτροπές Δασκάλων γράφτηκαν άλλα. Επίσης, εκδόθηκαν νέα Αναγνωστικά Α” και Β” τάξης (στην ελληνική και σλαβομακεδονική γλώσσα), Αλφαβητάρια ελληνικής, σλαβομακεδονικής αλλά και τουρκικής, Γραμματική της Νεοελληνικής με ασκήσεις, Αριθμητική όλων των τάξεων (στην ελληνική και σλαβομακεδονική), «Σύντομη μελέτη της Νεοελληνικής Ιστορίας» (Γ. Ζεύγου), Γεωγραφία, Φυσική, Μουσικά Εγκόλπια (στην ελληνική και μακεδονική) και άλλα επιμορφωτικά βιβλία.

Λαϊκά Διδασκαλεία και Φροντιστήρια Δασκάλων

Μέχρι τα μέσα του φθινοπώρου ’48, στις περιοχές ελέγχου του ΔΣΕ λειτούργησαν πάνω από το 70% των δημοτικών σχολείων με πληρότητα σε εκπαιδευτικούς και μέσα. Στην Κεντρική Πελοπόννησο, στις «ζωντανές» περιοχές ελέγχου του ΔΣΠ, όπου δεν πέτυχε το σχέδιο των κυβερνητικών δυνάμεων για τη βίαιη μετακίνηση του πληθυσμού, επιτεύχθηκε η λειτουργία σχεδόν όλων των Δημοτικών Σχολείων και δύο Γυμνασίων (Τροπαίων, Ανδρίτσαινας). Η Υπηρεσία Λαϊκής Παιδείας μπόρεσε να υλοποιήσει τον προγραμματισμό της επόμενης σχολικής χρονιάς, οργανώνοντας σε δύο περιόδους (Ιούνη – Ιούλη και Οκτώβρη – Δεκέμβρη) δίμηνα Φροντιστήρια Δασκάλων, με έδρα κυρίως τα Τρόπαια Αρκαδίας.

Οι πρώτοι 27 απόφοιτοι του Λαϊκού Διδασκαλείου διορίστηκαν στα χωριά της περιοχής από την αρχή του σχολικού έτους 1947-1948. Στα τέλη του Νοέμβρη, στο χωριό Βάχλια Αρκαδίας πραγματοποιήθηκε το «Παναρκαδικό Εκπαιδευτικό Συνέδριο». Η δεύτερη φουρνιά αποφοίτων, με την έναρξη των εκκαθαριστικών επιχειρήσεων στα τέλη του ’48, δεν πρόφτασε να διοριστεί. Τα ονόματα των καθηγητών και σπουδαστών του Φροντιστηρίου, τα πτυχία ορισμένων αποφοίτων, το πρόγραμμα των μαθημάτων σπουδαστών και μαθητών σχολείων, καθώς και προσωπικές μαρτυρίες τους έχουν σωθεί (Δ. Παλαιολογόπουλος: «Το Λαϊκό Διδασκαλείο Πελοποννήσου. Ενα φυτώριο δασκάλων ΔΣΕ στην περίοδο του Εμφυλίου, 1948», εκδ. «Νέα Σκέψη», 1993. Επίσης, λεύκωμα Επιτροπής Περιοχής Πελοποννήσου και Δυτικής Ελλάδας του ΚΚΕ «Λαϊκό Διδασκαλείο Πελοποννήσου», 2016. Περιοδικό «Θέματα Παιδείας», τχ. 25/2006, τχ. 57-60/2016).

Αξίζει να σημειωθεί ότι το εύρος της μορφωτικής παρέμβασης και προσφοράς του ΔΣΕ δεν αμφισβητήθηκε από τις μετεμφυλιακές κυβερνήσεις, που σιωπηρά αποδέχτηκαν τα ακαδημαϊκά προσόντα όσων μαθήτευσαν στα σχολεία ευθύνης του (Δ. Παλαιολογόπουλος, ό.π.).

Αντίστοιχης έκτασης μορφωτική δουλειά έγινε σχεδόν σε όλες τις περιοχές της Ελεύθερης Ελλάδας. Μάλιστα, σε Εκθεση του υπεύθυνου Παιδείας Ανατ. Μακεδονίας – Θράκης για τη λειτουργία των τουρκικών σχολείων της Θράκης το σχολικό έτος 1947-1948, γινόταν αναφορά στο Φροντιστήριο που έγινε στα μέσα του Οκτώβρη ’47, στην Κομοτηνή, για τους …χοτζάδες και την εκμάθηση του τουρκικού αλφάβητου με λατινικούς χαρακτήρες, που είχαν επιμεληθεί οι μαχητές του ΔΣΕ Δ. Κυττόπουλος και Κεμάλ. Ολόκληρο το κείμενο έχει δημοσιευτεί στο περιοδικό «Θέματα παιδείας», τχ. 57-60, σελ. 123).

ΓΙΑ ΤΙΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΕΣ ΠΥΡΚΑΓΙΕΣ- ΕΚΚΛΗΣΗ ΓΙΑ ΑΙΜΑ

Το Δ.Σ. του συλλόγου μας εκφράζει τα συλλυπητήριά του στις οικογένειες των ανθρώπων που έχασαν τη ζωή τους, οι οποίοι αυξάνονται συνεχώς και τη συμπαράστασή του στους τραυματίες και τους πυροπαθείς.

 

Παρά τις τιτάνιες προσπάθειες των πυροσβεστών αλλά και εθελοντών που ρίχτηκαν στη μάχη της φωτιάς και των απεγκλωβισμών, έρχεται στην επιφάνεια η ανυπαρξία κεντρικού σχεδιασμού, συντονισμού, η σταθερή έλλειψη μέτρων αντιπυρικής προστασίας και δασοπυρόσβεσης. Είναι παράγοντες που έχουν επισημανθεί από το ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα με ιδιαίτερα έντονο τρόπο και κατ’ επανάληψη το προηγούμενο διάστημα, ως προτεραιότητα για τη ζωή του εργαζόμενου λαού και δυστυχώς σήμερα η απουσία τους συμβάλλει καθοριστικά ώστε να μετράμε ανθρώπινες ζωές, σε μια ασύλληπτη τραγωδία.

 

Η κυβέρνηση άμεσα να πάρει όλα τα απαραίτητα μέτρα ώστε να ικανοποιηθούν οι πρώτες ανάγκες όσων έχουν πληγεί. Αυτή τη στιγμή όμως, προέχει η βοήθεια, η οργάνωση της ουσιαστικής και άμεσης αλληλεγγύης.

 

Ο θλιβερός απολογισμός της καταστροφικής πυρκαγιάς που ξεκίνησε χθες και που άφησε πίσω του βαριές συνέπειες επιβάλλει την με κάθε τρόπο άμεση στήριξη των πληγέντων ιδιαίτερα των τραυματιών που νοσηλεύονται και χρειάζονται αίμα.

 

Ο σύλλογος μας,  καλεί τους συναδέλφους εκπαιδευτικούς, αλλά και όλους τους εργαζόμενους,  να προσέρχονται στα νοσοκομεία  για να δώσουν αίμα.

 

Μπορούν να μεταβούν σε όλες τις αιμοδοσίες της Αττικής από τις 9 πμ. έως 14.00 καθώς και στις αιμοδοσίες των νοσοκομείων :

 

  • Γ.Ν.Α ΣΙΣΜΑΝΟΓΛΕΙΟ

 

  • Γ.Ν. ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ

 

  • Γ.Ν. Η ΕΛΠΙΣ (με έκτακτο διευρυμένο ωράριο από 09 π.μ. – 20 μ.μ.)

 

Επίσης μπορούν να δώσουν αίμα σε όλη τη χώρα στις πλησιέστερες νοσοκομειακές υπηρεσίες αιμοδοσίας.

Παιδαγωγική και διδακτική επάρκεια

 

Αναφέρεται στο νέο νόμο που ψηφίστηκε τον Ιούνιο για τις Δομές και την Αξιολόγηση

Παιδαγωγική και διδακτική επάρκεια 

ΑΡΘΡΟ 111
1. Η παρ. 3 του άρθρου 2 του ν. 3848/2010 (Α’ 71) αντικαθίσταται ως εξής: «Η παιδαγωγική και διδακτική επάρκεια πιστοποιείται: α) Με βεβαίωση που χορηγείται από Τμήμα Ανώτατου Εκπαιδευτικού Ιδρύματος (Α.Ε.Ι.) ή από ομάδες συνεργαζόμενων Τμημάτων του ίδιου ή περισσότερων Α.Ε.Ι. σε αποφοίτους, ύστερα από παρακολούθηση ομάδας μαθημάτων που προσφέρονται στο πλαίσιο ειδικού προγράμματος σπουδών ή στο πλαίσιο του προγράμματος σπουδών πρώτου κύκλου ή και συνδυαστικά. Με απόφαση της Συνέλευσης του Τμήματος, η οποία εγκρίνεται από τη Σύγκλητο του οικείου Α.Ε.Ι., καθορίζεται η ομάδα μαθημάτων του προηγούμενου εδαφίου και καταρτίζεται τυχόν ειδικό πρόγραμμα σπουδών, το οποίο παρακολουθούν φοιτητές και απόφοιτοι Τμήματος του ίδιου ή άλλου Α.Ε.Ι. που έχουν τα ειδικά τυπικά προσόντα διορισμού στην πρωτοβάθμια ή δευτεροβάθμια εκπαίδευση, σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις. Με όμοια απόφαση καθορίζεται ο αριθμός των αποφοίτων, καθώς και των φοιτητών άλλων Τμημάτων, που παρακολουθούν τα μαθήματα αυτά κατ’ έτος, αλλά και η χορήγηση βεβαίωσης σε παλαιούς αποφοίτους του Τμήματος χωρίς παρακολούθηση επιπλέον μαθημάτων, εφόσον το πρόγραμμα σπουδών που ολοκλήρωσαν καλύπτει με επάρκεια το περιεχόμενο των ως άνω μαθημάτων. Τα μαθήματα προσφέρονται δωρεάν. β) Με την κατοχή μεταπτυχιακού τίτλου σπουδών ή διδακτορικού διπλώματος στις επιστήμες της αγωγής. γ) Με την κατοχή πιστοποιητικού παιδαγωγικής επάρκειας της παρ. 5 του άρθρου 4 του ν. 3027/2002. 2. Τα προγράμματα σπουδών της περίπτωσης α΄της παρ. 3 του άρθρου 2 του ν. 3848/2010, που είναι σε λειτουργία κατά τη δημοσίευση του παρόντος, ολοκληρώνονται με τους ήδη εγγεγραμμένους σπουδαστές. 3. Όσοι κατά τη δημοσίευση του παρόντος έχουν λάβει βεβαίωση ή πτυχίο που απονέμει παιδαγωγική και διδακτική επάρκεια, σύμφωνα με την παρ. 3 του άρθρου 2 του ν. 3848/2010, όπως ισχύει έως τη δημοσίευση του παρόντος ή έχουν εισαχθεί σε Τμήματα των περίπτ. β’ και γ’ της ίδιας παραγράφου, καθώς και όσοι υπάγονται στην παρ. 8 του άρθρου 2 του ν. 3848/2010, δεν απαιτείται να λάβουν τη βεβαίωση της παραγράφου 1 του παρόντος. 4. Οι διατάξεις του παρόντος άρθρου δεν θίγουν την ισχύ της παρ. 6 του άρθρου 9 του ν. 3848/2010.