Σύλλογος Εκπαιδευτικών Π.Ε. Ηλιούπολης

"Μιχάλης Παπαμαύρος"

Και πάλι χιλιάδες εκπαιδευτικοί χωρίς μετάθεση!

Και πάλι χιλιάδες εκπαιδευτικοί χωρίς μετάθεση!

Με το σταγονόμετρο και φέτος οι μεταθέσεις των εκπαιδευτικών Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης! Λίγες οι Μεταθέσεις στην Πρωτοβάθμια, σε ορισμένες δε ειδικότητες σε πολύ χαμηλά επίπεδα!

Το Υπουργείο Παιδείας ανακοίνωσε τις προηγούμενες ημέρες τις μεταθέσεις εκπαιδευτικών σε Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση. Για άλλη μια χρονιά η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ στέρησε το δικαίωμα σε χιλιάδες εκπαιδευτικούς να ξαναβρεθούν με τις οικογένειες τους, αναγκάζοντας τους να διατηρούν 2 σπίτια, να πληρώνουν συνεχώς δυσβάσταχτα μεταφορικά και διπλή διαβίωση!

Ιδιαίτερα στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση οι αιτήσεις μετάθεσης για τη φετινή χρονιά έφτασαν στις 6.164, ενώ ικανοποιήθηκαν μόλις 455, δηλαδή το 7,38% (+0,31% από την περσινή χρονιά). Είναι τουλάχιστον εξοργιστικό, όταν με τα στοιχεία του ίδιου του Υπουργείου έχουν προσληφθεί αυτή τη στιγμή πάνω από 30 χιλιάδες αναπληρωτές, να μην γίνονται επί της ουσίας μεταθέσεις στην Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση.

Στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση οι αιτήσεις που υποβλήθηκαν για τις μεταθέσεις Γενικής Εκπαίδευσης από περιοχή σε περιοχή ανήλθαν σε 4444. Από τις παραπάνω αιτήσεις ικανοποιήθηκαν 1191 (ποσοστό 26,80 %). Για μεταθέσεις σε ΣΜΕΑΕ, ΚΕΣΥ και ΕΕΕΕΚ οι αιτήσεις ανήλθαν σε 163 και ικανοποιήθηκαν 112 (ποσοστό 68,71%). Οι μεταθέσεις όμως στους εκπαιδευτικούς ειδικοτήτων (Γυμναστές, Εικαστικών, Μουσικοί, Γαλλικών, Γερμανικών, Πληροφορικής, Αγγλικών) παραμένουν και φέτος σε πολύ χαμηλά επίπεδα!

Η μονιμοποίηση ελάχιστων μεταθέσεων στη Δευτεροβάθμια και λίγων στην Πρωτοβάθμια πρέπει να προβληματίσει κάθε συνάδελφο. Δεν είναι τυχαίο ότι με express διαδικασίες και με βάση όλο το αντιδραστικό νομοθετικό πλαίσιο (μείωση ωρών διδασκαλίας σε πολλά αντικείμενα, αύξηση ωραρίων είτε άμεση είτε έμμεση στην περίπτωση των εργαστηρίων πληροφορικής και φυσικών επιστημών, μεγάλος αριθμός μαθητών ανά τμήμα και εκπαιδευτικό, μη προσμέτρηση των αναγκών σε τμήματα ένταξης – τάξεις υποδοχής, Δίχρονη Προσχολική κοκ) διαμόρφωσε μαζικά τεχνητά πλεονάσματα ή λίγες ελλείψεις σε όλα τα ΠΥΣΔΕ και ΠΥΣΠΕ της χώρας. Δεν είναι, επίσης, τυχαίο ότι κυβέρνηση – ΟΟΣΑ – ΕΕ προσβλέπουν, μέσα από την υλοποίηση των αντιδραστικών αλλαγών σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης και τώρα στο Λύκειο (νομοσχέδιο Γαβρόγλου, περιορισμός μαθημάτων γενικής παιδείας, περιορισμός διδασκόντων εκπαιδευτικών) στη δραστική μείωση των μαθητών που παρακολουθούν το Λύκειο και την στροφή τους από νωρίς στην κατάρτιση και τη φθηνή – ευέλικτη εργασία. Ούτε είναι τυχαίο όσα επισημαίνει στην τελευταία του έκθεση το ΙΟΒΕ περί αντιστροφής των δαπανών για μισθοδοσία σε σχέση με τις λειτουργικές δαπάνες των σχολείων.

Στην ουσία, προσδιορίζοντας πλεονάσματα προσωπικού σε συνδυασμό με τη συνταξιοδότηση στα 67 και την αξιολόγηση, οδηγούν στην καθήλωση των μεταθέσεων, την ώρα που προωθούν νέα μεγάλη κινητικότητα μεταξύ σχολείων – βαθμίδων εκπαίδευσης – υπηρεσιών του δημοσίου, ελαχιστοποίηση των προσλήψεων αναπληρωτών κλπ. Τα πράγματα είναι πολύ σοβαρά. Άραγε η ΝΔ γιατί σιωπά για τις μηδενικές μεταθέσεις και γιατί λέει ότι οι όποιες νέες προσλήψεις θα πρέπει να είναι αποτέλεσμα των πραγματικών αναγκών που αποτυπώνονται;

Οι πλειοψηφίες σε ΔΟΕ και ΟΛΜΕ, έχουν βάλει πλάτη στις προωθούμενες αναδιαρθρώσεις, αφού ποτέ δεν συγκρούστηκαν με τον πυρήνα αυτής της πολιτικής. Αυτές φέρνουν περικοπές και συγχωνεύσεις, άρα και πετσοκομμένες μεταθέσεις. Τα σχετικά νομοθετήματα του ΣΥΡΙΖΑ και των προηγούμενων κυβερνήσεων, που ήταν στον ίδιο δρόμο, έχουν τη σφραγίδα των ΔΟΕ και ΟΛΜΕ, όπως αναγνωρίζουν οι ίδιοι οι κυβερνώντες. Οι πλειοψηφίες αυτές δεν κουνάνε το δαχτυλάκι τους για να οργανωθεί και να αντιδράσει ο κλάδος.

Απαιτούμε εδώ και τώρα να γίνει δεύτερη φάση μεταθέσεων για να μετατεθούν οι χιλιάδες εκπαιδευτικοί στο τόπο συμφερόντων τους! Να υπολογιστούν τα κενά με βάση τις σύγχρονες ανάγκες των μαθητών και των εκπαιδευτικών. Δηλαδή 15 μαθητές στο Νηπιαγωγείο, Α και Β Δημοτικού, 20 μαθητές στις υπόλοιπες τάξεις Δημοτικού και στα τμήματα Γυμνασίου και Γενικής Παιδείας του Λυκείου – 15 μαθητές στους προσανατολισμούς – 10 μαθητές στα εργαστήρια του ΕΠΑΛ. Να υπολογιστούν οι εκπαιδευτικοί του ολοήμερου. Να δοθούν όλα τα διευθυντικά κενά οργανικά, να δοθεί κάθε θέση που μένει κενή λόγω μετάθεσης ή συνταξιοδότησης, οι αυξημένες ανάγκες σε Ειδική Αγωγή, Τμήματα Ένταξης, Τάξεις Υποδοχής… και στην Ενισχυτική Διδασκαλία, θα πρέπει να υπολογίζονται με οργανικά κενά.

Τώρα είναι ώρα να καταδικαστεί παντού η αντιλαϊκή και αντιεκπαιδευτική πολιτική, που τσακίζει τις ζωές και οικογένειές μας αλλά και τη μόρφωση των παιδιών μας! Κόντρα στα κόμματα και τις πολιτικές, που συμφωνούν με τις αναδιαρθρώσεις. Αλλά και κόντρα στις συνδικαλιστικές ηγεσίες, που δίνουν τη χρήσιμη για το κράτος «χείρα βοηθείας». Κανείς εκπαιδευτικός δεν περισσεύει, δεν υπάρχουν πλεονάσματα, αντίθετα χρειάζονται μαζικές μόνιμες προσλήψεις, χρειάζεται να μονιμοποιηθούν οι 30.000 συμβασιούχοι-αναπληρωτές συνάδελφοι, όταν στο επίκεντρο μπουν οι πραγματικές σύγχρονες μορφωτικές ανάγκες των μαθητών. Αποτελεσματικός αγώνας για το δικαίωμα στη μόνιμη εργασία, στη μετάθεση, στη ζωή με δικαιώματα δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς ανατροπή του συσχετισμού. Μπροστά στα συνέδρια ΔΟΕ και ΟΛΜΕ ισχυροποίησε στην ΑΣΕ, δώσε δύναμη στη δύναμή σου!

Αθήνα, 6/4/2019

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Α.Σ.Ε. ψηφ. που στηρίζει το ΠΑΜΕ

ΔΕΛΤΙΟ   ΤΥΠΟΥ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΣΤΟ ΥΠ. ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΣΤΙΣ 28/3/2019 ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΡΙΩΝ/ΩΝ ΚΑΙ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΗΣ ΜΗΤΡΟΤΗΤΑΣ!

Το μεσημέρι της Πέμπτης 28 Μάρτη η Ομοσπονδία Γυναικών Ελλάδας, η Πρωτοβουλία Αναπληρωτών – Αναπληρωτριών και Ωρομίσθιων Εκπαιδευτικών και οι Σύλλογοι Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης «Ρόζα Ιμβριώτη», «Γ. Σεφέρης», «Ο Σωκράτης», «Νίκος Πλουμπίδης», Π. Φαλήρου και Χαϊδαρίου πραγματοποίησαν Παράσταση Διαμαρτυρίας στο Υπουργείο Εργασίας, για τα δικαιώματα των αναπληρωτριών/τών εκπαιδευτικών και τη μητρότητα.

Η κινητοποίηση οργανώθηκε στο πλαίσιο της κοινής πρωτοβουλίας, που έχουν αναλάβει οι φορείς αυτοί, για τα προβλήματα των συμβασιούχων – αναπληρωτριών εκπαιδευτικών, που εργάζονται για χρόνια με ελαστικές εργασιακές σχέσεις στη δημόσια Εκπαίδευση. Με τα πανό και τα συνθήματά τους οι συγκεντρωμένοι εκπαιδευτικοί και οι γυναίκες της ΟΓΕ απαίτησαν ίσα δικαιώματα για τις αναπληρώτριες/ές με αυτά των μόνιμων συναδέλφων τους. Ιδιαίτερα για τις αναπληρώτριες εκπαιδευτικούς, που το καθεστώς της ελαστικής εργασίας των συμβασιούχων τις δυσκολεύει να γίνουν μητέρες, απαίτησαν να ληφθούν όλα τα μέτρα, ώστε να εξασφαλιστεί σε όλες το δικαίωμα στη μητρότητα! Καταδίκασαν το γεγονός ότι ακόμα και η άδεια ανατροφής των 3,5 μηνών, που θεσμοθέτησε πρόσφατα η κυβέρνηση, δε χορηγείται από τις Διευθύνσεις Εκπαίδευσης σε αναπληρώτριες που έχουν κάνει χρήση του μειωμένου ωραρίου, του μόνου που δικαιούνταν ως τότε, έστω και για μια μέρα και απαίτησαν να αρθεί κάθε πρόσχημα και δοθεί σε όλες!

Η υπουργός Εργασίας κ. Έφη Αχτσιόγλου παρέπεμψε την αντιπροσωπεία των παραπάνω φορέων στον ΓΓ του υπουργείου, Αν. Νεφελούδη, ο οποίος απέφυγε να απαντήσει για τα δίκαια αιτήματα της κινητοποίησης, με το πρόσχημα ότι δεν αφορούν το υπουργείο Εργασίας αλλά το υπουργείο Παιδείας. Είναι η γνωστή τακτική από τον Άννα στον Καγιάφα! Έτσι για χρόνια τώρα το Υπ. Παιδείας μας παραπέμπει στο Υπ. Εργασίας και ανάποδα, προφασιζόμενο το καθένα ότι δεν είναι δική του υπόθεση! Μόνο που η κυβέρνηση είναι μία και βαθιά αντιλαϊκή, ενώ κάθε τι που αφορά την εργασία είναι αυτονόητα και αρμοδιότητα του Υπ. Εργασίας! Ας τα αφήσουν λοιπόν αυτά!

Τα ίδια μας έλεγαν και για την άδεια ανατροφής, ότι τάχα δε γίνεται γιατί δεν το επιτρέπει το ΕΣΠΑ και παρέπεμπε ο ένας υπουργός στον άλλον! Όταν όμως ένιωσαν τη δύναμή μας με τους αγώνες μας, τότε ψήφισαν τους 3,5 μήνες άδεια ανατροφής για τις αναπληρώτριες μητέρες! Άρα να που γίνεται!

Θα μας βρίσκουν συνεχώς μπροστά τους, ως την ικανοποίηση των αιτημάτων μας! Ως την εξίσωση των δικαιωμάτων των αναπληρωτριών/τών με των μονίμων και τελικά ως τη μονιμοποίηση των 30.000 συμβασιούχων εκπαιδευτικών, για να καλυφθούν οι μορφωτικές ανάγκες των παιδιών και για να σταματήσει η ομηρία και περιφορά των συναδέλφων μας ανά τη χώρα.

Οι εκπρόσωποι των φορέων δήλωσαν ξεκάθαρα ότι ο αγώνας θα συνεχιστεί πολύμορφα για τα δικαιώματα των αναπληρωτριών στην εργασία και τη μητρότητα.

Σε κάθε περίπτωση οι φορείς αυτοί απαιτούν την ικανοποίηση του συνόλου των αιτημάτων τους και ιδιαίτερα άμεσα απαιτούν:

  • Εδώ και τώρα πλήρη εξίσωση των αδειών των αναπληρωτών με των μονίμων!
  • Κανένας αναπληρωτής/τρια να μη μείνει χωρίς επίδομα ανεργίας το καλοκαίρι!
  • Καμία ώρα προϋπηρεσίας χαμένη λόγω ασθένειας και αδειών!                                                             

 

28/3/2019

Ορισμένες πλευρές για τη λεγόμενη «περιγραφική αξιολόγηση»

Α.Σ.Ε. ψηφ. που στηρίζει το ΠΑΜΕ

Ορισμένες πλευρές για τη λεγόμενη «περιγραφική αξιολόγηση»

 

Είναι σε εξέλιξη αυτό το διάστημα οι επιμορφώσεις Προϊσταμένων και Διευθυντών από τα ΠΕΚΕΣ για την προετοιμασία της εφαρμογής “Περιγραφική Αξιολόγηση στην Υποχρεωτική Εκπαίδευση”. Οι στόχοι αυτής, όπως αναφέρονται στον Οδηγό, είναι “η ολόπλευρη ανάπτυξη, η εξατομικευμένη και αναλυτική ανατροφοδότηση, η συνεργατική και κοινωνική μάθηση, η διαφοροποίηση και εξατομίκευση της διδασκαλίας και η ουσιαστική ισότητα ευκαιριών».

Θα θέλαμε να θέσουμε προς τους συναδέλφους ορισμένα ζητήματα για συζήτηση και προβληματισμό:

  1. Η αξιολογική διαδικασία, είτε είναι ποσοτική είτε είναι ποιοτική, είτε βάζει βαθμούς είτε περιγράφει τον μαθητή, αποτιμά το αποτέλεσμα της μαθησιακής διαδικασίας και δε διαμορφώνει, από μόνη της, τις προϋποθέσεις για όλα τα παραπάνω. Οι διαφορετικές αφετηρίες από τις οποίες ξεκινά ο κάθε μαθητής, οι ταξικές ανισότητες, που εκφράζονται και μέσα στις σχολικές τάξεις, η ίδια η φυσιογνωμία του σχολείου και συνολικά της εκπαίδευσης, που αναπαράγει τις ανισοτιμίες που υπάρχουν μέσα στην κοινωνία, όλα αυτά δεν εξαλείφονται, ούτε αμβλύνονται από τον τρόπο που θα γίνεται η τελική αξιολόγηση των μαθητών. Οι ελλείψεις στα σχολεία, τα μεγάλα κενά, οι απαράδεκτες υποδομές, η υποβάθμιση της Ειδικής Αγωγής, η μετατροπή των Συλλόγων Διδασκόντων σε «πολυεργαλεία», που επωμίζονται ευθύνες που δεν τους αναλογούν (π.χ. Ομάδες Εκπαιδευτικής Υποστήριξης), τα αναλυτικά προγράμματα και τα «προβληματικά» σχολικά εγχειρίδια, όλα τα αποτελέσματα της αντιεκπαιδευτικής πολιτικής, της σημερινής και των προηγούμενων κυβερνήσεων, στα μορφωτικά δικαιώματα των μαθητών, είναι που καθορίζουν σε μεγάλο βαθμό τα «αποτελέσματα» της παιδαγωγικής πράξης και όχι τρόπος αξιολόγησης των μαθητών.
  2. Η περιγραφική αξιολόγηση δεν μπορεί να αντιμετωπίσει με ένα μαγικό τρόπο μια σειρά προβλήματα που εμφανίζονται στη σχολική πράξη π.χ. ανταγωνισμός μεταξύ των μαθητών, βαθμοθηρία, αδιαφορία για μια σειρά γνωστικά αντικείμενα. Πρόκειται για το «άκρον άωτον» της υποκρισίας να λέγονται αυτά από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ αλλά και διάφορους υποστηρικτές της, την ίδια στιγμή που με το σχέδιο για το νέο Λύκειο στην ουσία επιβάλλεται ένα άκρως ανταγωνιστικό και εξετασιοκεντρικό σχολείο, καταργείται η όποια γενική μόρφωση, μπαίνουν εξετάσεις (με ενιαία θέματα ανά ομάδα σχολείων) ακόμα για την απόκτηση του απολυτήριου του Λυκείου! Ο ανταγωνισμός σε όλα τα επίπεδα, η απαξίωση της γνώσης και η αντικατάστασή της από τις «λεγόμενες» δεξιότητες, η καλλιέργεια του ατομικού δρόμου προς την «επιτυχία» αποτελούν δομικά στοιχεία της κοινωνίας και του σημερινού σχολείου. Η λογική αυτή διαπερνά τα αναλυτικά προγράμματα, τα σχολικά βιβλία, την ίδια τη λειτουργία του σχολείου. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ διατήρησε όλα τα σχολικά εγχειρίδια των προηγούμενων κυβερνήσεων της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ (πλην μαθηματικών της Ε’ Δημοτικού). Δε θέλησε και όχι δεν πρόλαβε να τα αλλάξει, γιατί αποδέχεται τον γενικό προσανατολισμό τους. Ο ίδιος ο εκπαιδευτικός, πριν μπει στη σχολική τάξη, καλείται και ο ίδιος να εμπεδώσει μια κουλτούρα σκληρού ανταγωνισμού μέσα από ένα «αέναο» κυνηγητό προσόντων και πιστοποιήσεων (βλ. νέο νόμο Γαβρόγλου για «προσλήψεις και διορισμούς»). Αλήθεια όλα αυτά οδηγούν στο συμπέρασμα ότι βαδίζουμε σε ένα «συνεργατικό» σχολείο των «ίσων ευκαιριών» και πως η περιγραφική αξιολόγηση θα είναι το επιστέγασμα στο σχολείο αυτό;  
  3. Η περιγραφική αξιολόγηση θα έχει απλά στόχο την ουσιαστική ενημέρωση των γονιών και των ίδιων των μαθητών για μια σειρά πλευρές της σχολικής επίδοσης και συνολικά της σχολικής ζωής; Αυτό ούτως ή άλλως δε γίνεται και σήμερα και αρκετά εξαντλητικά; Άλλος είναι ο στόχος! Η περιγραφική αξιολόγηση δε θα είναι μια απλή αποτύπωση της γνώμης του εκπαιδευτικού σε ένα φύλλο χαρτί. Θα υλοποιείται στη βάση συγκεκριμένης φόρμας για κάθε τάξη (κεντρικά καθορισμένη) στην οποία θα αποτυπώνονται αναλυτικά μια σειρά δείκτες, που θα αφορούν όχι μόνο τις επιδόσεις αλλά και συνολικά την προσωπικότητα του μαθητή. Μήπως έτσι η περιγραφική αξιολόγηση «σκανάρει» πιο αποτελεσματικά τις δεξιότητες του σημερινού μαθητή, αυριανού εργαζόμενου; Στον προβληματισμό των κυρίαρχων επιτελείων της Ε.Ε. και του ΟΟΣΑ το θέμα δεν μπαίνει στο αν η αριθμητική βαθμολογία λειτουργεί αντιπαιδαγωγικά, αλλά στο αν τελικά «επαρκεί» για να κατατάξεις τους μαθητές. Ο βασικός μας προβληματισμός είναι εάν τελικά με τη γενίκευση της περιγραφικής αξιολόγησης, στα πλαίσια του σημερινού σχολείου, οδηγούμαστε σε μια πιο «σκληρή», πιο ολόπλευρη και ποιοτικά διαβαθμισμένη κατάταξη – διαφοροποίηση των μαθητών! Μια αξιολόγηση που θα τους ακολουθεί σε όλη τους τη ζωή!
  4. Η κυβέρνηση και το  Υπουργείο Παιδείας έχουν δώσει δείγματα νομοθετικής γραφής, για το κατά πόσο κόπτονται για την αναβάθμιση των μορφωτικών δικαιωμάτων των μαθητών μας, για το ευνοϊκό παιδαγωγικό περιβάλλον που καλούνται  να προσφέρουν οι εκπαιδευτικοί. Κινήθηκαν στην κατεύθυνση της παραπέρα υποβάθμισης, της υποχρηματοδότησης των σχολείων. Για το όποιο εργαλείο παιδαγωγικής αξιολόγησης των μαθητών θα είχε ουσία να συζητάμε στο βαθμό που θα άλλαζαν ή θα βελτιώνονταν οι όροι για την αξιοποίησή του, δηλαδή η ίδια η σχολική πραγματικότητα. Ένα ελάχιστο βήμα π.χ. είναι οι  μαζικοί μόνιμοι διορισμοί εκπαιδευτικών, τα ολιγομελή τμήματα, η διαμόρφωση του περιεχομένου των μαθημάτων με ορθολογικό και επιστημονικό τρόπο, η πλαισίωση της διαδικασίας  από επιστημονικές ειδικότητες (ψυχολόγους, κοινωνικούς λειτουργούς), ο κάθε επιστήμονας να διδάσκει το επιστημονικό του αντικείμενο, οι δομές ειδικής αγωγής να λειτουργούν σε κάθε σχολική μονάδα με το εξειδικευμένο επιστημονικό προσωπικό, να εντάσσονται όλοι οι μαθητές στη δομή που έχουν ανάγκη, να ενταχθούν ουσιαστικά οι πρόσφυγες και οι μετανάστες στην εκπαίδευση.

Το πραγματικό δίλημμα λοιπόν δεν είναι:  «βαθμολογική ή περιγραφική αξιολόγηση των μαθητών» αλλά:  «σχολείο της αγοράς, των ταξικών φραγμών και της ημιμάθειας ή  σχολείο που θα έχει στόχο την ολόπλευρη μόρφωση και διαπαιδαγώγηση των μαθητών»;

Καθήκον όλων των εκπαιδευτικών είναι να περιγράψουμε και να αξιολογήσουμε τις πραγματικά σύγχρονες ανάγκες των μαθητών μας και να αγωνιστούμε γι” αυτές! Να συμπληρώσουμε, αγωνιστικά, με πλήρη συναίσθηση του ρόλου μας το έντυπο της μέλλοντός τους,  για μια ζωή με δικαιώματα!

Αθήνα, 29/3/2019

Αφορά κάθε εργαζόμενο το τι γίνεται στη ΓΣΕΕ και στο 37ο συνέδριό της

Αφορά κάθε εργαζόμενο
το τι γίνεται στη ΓΣΕΕ και στο 37ο συνέδριό της

Ομοσπονδίες και Εργατικά Κέντρα που ανταποκρίνονται στο κάλεσμα του ΠΑΜΕ, χιλιάδες εργαζόμενοι και δεκάδες Συνδικάτα που συμμετείχαν χτες στη μαζική διαδήλωση στην Καλαμάτα, πολύ περισσότεροι συνδικαλιστές και εργαζόμενοι που δίνουν αυτήν τη μάχη σε όλη τη χώρα έστειλαν μπροστά στο συνέδριο της ΓΣΕΕ ισχυρό μήνυμα ενάντια στο όργιο νοθείας και απροκάλυπτης εργοδοτικής παρέμβασης στα Συνδικάτα.

Έστειλαν ισχυρό μήνυμα για την ανάγκη να δυναμώσει η πάλη για αλλαγή της κατάστασης στο συνδικαλιστικό κίνημα, για Συνδικάτα στα χέρια των εργαζομένων, μαζικά, οργανωτές της πάλης για τις σύγχρονες ανάγκες τους και όχι εργαλεία υποταγής των εργαζομένων στα συμφέροντα του κεφαλαίου.

Η μάχη που δίνεται όλο το προηγούμενο διάστημα και συνεχίζεται αυτές τις μέρες στο συνέδριο της ΓΣΕΕ, είναι προφανές ότι ενοχλεί τη μεγαλοεργοδοσία και τους εργατοπατέρες που την υπηρετούν.

Ενοχλεί όμως και τα διάφορα αστικά επιτελεία, με πλέον χαρακτηριστικό το μπαράζ δημοσιευμάτων, που κορυφώθηκε χτες, με «μπροστάρηδες» τις φιλοκυβερνητικές εφημερίδες, μέσα από το οποίο επιχειρήθηκε να απαξιωθεί αυτή η σημαντική μάχη, να παρουσιαστεί ως μια «παραταξιακή αντιδικία για τις καρέκλες», όταν στην πραγματικότητα είναι μια μάχη που αφορά κάθε εργαζόμενο.

«Κλίμα έντασης», «τεχνητή σύγκρουση», «επεισόδια μεταξύ παρατάξεων με τους εργαζόμενους απόντες», είναι μερικά από τα κλισέ που αναπαράγουν τα παπαγαλάκια εργοδοσίας και εργατοπατέρων, για να συσκοτίσουν τον πραγματικό χαρακτήρα της σύγκρουσης και τα αίσχη τους.

Τα παραπάνω συνοδεύονται με μπόλικο «κλάμα» για την «πρωτοφανή συνδικαλιστική απαξίωση» (που προφανώς δεν είναι η νοθεία και η ωμή εργοδοτική παρέμβαση στα συνδικάτα… αλλά η αποκάλυψή τους!), καθώς και για το «συνδικαλιστικό κίνημα στην Ελλάδα που έχει χαμηλό κύρος».

Λες και δεν είναι οι δυνάμεις του κυβερνητικού και εργοδοτικού συνδικαλισμού αυτές που έχουν τεράστιες ευθύνες για τη σημερινή κατάσταση στο εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα, με τα εμπόδια που βάζουν στην οργάνωση των εργαζομένων, με τη διαρκή υπονόμευση των αγώνων.

Λες και όλη αυτή η απωθητική σαπίλα του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού, που αποκαλύπτουν οι ταξικές δυνάμεις, δεν είναι το πιο χαρακτηριστικό «παιδί» της γραμμής του «κοινωνικού εταιρισμού», της στοίχισης πίσω από τους αντεργατικούς στόχους του κεφαλαίου.

Μην ξεχνάμε, άλλωστε, ότι τα Μέσα, που σήμερα τάχα «κλαίνε» για το συνδικαλιστικό κίνημα, είναι τα ίδια που παρουσιάζουν σταθερά τις μαζικές, μαχητικές κινητοποιήσεις του ΠΑΜΕ ως «κομματικές συγκεντρώσεις», ενώ βαφτίζουν τις άμαζες συναθροίσεις των εργατοπατέρων… «συγκεντρώσεις των συνδικάτων»!

Η μάχη που δίνεται αυτές τις μέρες, με αφορμή και το συνέδριο της ΓΣΕΕ, δεν είναι μια μάχη για τις καρέκλες. Τα προνόμια και οι παχυλοί μισθοί, τα κάθε είδους κονδύλια και προγράμματα εξαγοράς δεν αφορούσαν και δεν αφορούν τις ταξικές δυνάμεις. Ηταν πάντα υπόθεση των εργατοπατέρων, η αμοιβή τους για τις υπηρεσίες που προσφέρουν στο κεφάλαιο και το κράτος του.

Η μάχη που συνεχίζεται και στην Καλαμάτα, αποτελεί συνέχεια των σημαντικών μαχών που έδωσαν και δίνουν οι ταξικές δυνάμεις σε μια σειρά Εργατικά Κέντρα, Ομοσπονδίες και συνδικάτα, για το ξεσκέπασμα της νοθείας, της ωμής εργοδοτικής παρέμβασης, της απευθείας συμμετοχής εργοδοτών και διευθυντάδων σε «σωματεία εργαζομένων», της απευθείας εμπλοκής «συνδικαλιστών» σε επιχειρηματικά πάρε – δώσε, της πολύμορφης στήριξης αυτής της κατάστασης από τους μηχανισμούς του αστικού κράτους.

Είναι μια μάχη που αφορά τον ίδιο τον προσανατολισμό του εργατικού συνδικαλιστικού κινήματος, αφορά την πάλη για «Συνδικάτα εργατών, όχι των εργοδοτών», όπως αποτυπώνεται εύγλωττα στο αντίστοιχο σύνθημα.

Με συνεχείς πρωτοβουλίες ενημέρωσης των εργαζομένων μέσα στους χώρους δουλειάς, με το άνοιγμα που πρέπει να οργανωθεί από κάθε συνδικαλιστική οργάνωση, από κάθε Επιτροπή Αγώνα, στόχος αυτής της παρέμβασης είναι πολλοί περισσότεροι εργαζόμενοι να γνωρίζουν τι γίνεται και γιατί, να βγάζουν συμπεράσματα.

Να γίνει υπόθεση ακόμα περισσότερων εργαζομένων η πάλη για αλλαγή της σημερινής αρνητικής κατάστασης στο συνδικαλιστικό κίνημα, με απομόνωση των εργατοπατέρων, με άνοδο του βαθμού οργάνωσης, με ζωντανά και μαχητικά συνδικάτα, με πλαίσιο πάλης που βάζει στο επίκεντρο την αναπλήρωση των τεράστιων απωλειών των εργαζομένων και τον αγώνα για την ικανοποίηση των σύγχρονων

Δυναμική διαδήλωση για τη μονιμοποίηση όλων των συμβασιούχων

​Διεκδικώντας τη μονιμοποίηση όλων των συμβασιούχων και την άρση κάθε σχετικής συνταγματικής απαγόρευσης διαδήλωσαν το μεσημέρι της Πέμπτης εργαζόμενοι από δεκάδες Σωματεία στο χώρο της Υγείας, της Παιδείας και των ΟΤΑ και αλλού ανταποκρινόμενοι στο κάλεσμα της Επιτροπής Πρωτοβουλίας Ομοσπονδιών και Σωματείων στο Δημόσιο.

Με τα συνθήματα «Εδώ και τώρα διορισμούς, τέρμα πια στους εμπαιγμούς» και «Όχι σε όλες τις απολύσεις στους ταξικούς αγώνες βρίσκονται οι λύσεις», εκατοντάδες συμβασιούχοι διατράνωσαν την απαίτησή τους για μόνιμη και σταθερή δουλειά και έκαναν καθαρό ότι θα συνεχίσουν τους αγώνες τους για τη μονιμοποίηση όλων των συμβασιούχων και την άρση κάθε σχετικής συνταγματικής απαγόρευσης.

Το συλλαλητήριο που ξεκίνησε με συγκέντρωση στην πλατεία Κλαυθμώνος και συνεχίστηκε με πορεία στη Βουλή, οργανώθηκε από την Επιτροπή Πρωτοβουλίας Ομοσπονδιών και Σωματείων στο Δημόσιο, ήταν το δεύτερο μέσα σε ένα μήνα, με αίτημα αιχμής την άρση κάθε συνταγματικής απαγόρευσης που ήδη έχει υιοθετηθεί απο 140 και πλέον συνδικαλιστικές οργανώσεις του Δημοσίου.

Για τη συμμετοχή στην κινητοποίηση, πολλές συνδικαλιστικές οργανώσεις είχαν προκηρύξει στάσεις εργασίας.

Συγκεκριμένα, στάσεις εργασίας είχαν αποφασίσει οι οργανώσεις: Ομοσπονδία Διοικητικού Προσωπικού Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης, ΠΟΠΟΚΠ, Σύλλογος Διοικητικού Προσωπικού Γεωπονικού Πανεπιστημίου, Συνδικάτο ΟΤΑ Αττικής, Σωματεία Εργαζομένων στους δήμους Ηλιούπολης, Περάματος, Πετρούπολης, Χαϊδαρίου, Ελευσίνας – Ασπροπύργου – Μάνδρας, Σωματείο Εργαζομένων Ελληνικής Αεροπορικής Βιομηχανίας (ΣΕΕΑΒ), Ε” ΕΛΜΕ Ανατολικής Αττικής, Σύλλογοι Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης «Ρόζα Ιμβριώτη», «Σωκράτης», «Γ. Σεφέρης» και «Νίκος Πλουμπίδης». Επίσης, οι ΕΛΜΕ Λήμνου και Κεφαλονιάς – Ιθάκης.

Στο συλλαλητήριο συμμετείχε και ο Σύλλογος Εργαζομένων ΟΤΑ και Δημοτικών Επιχειρήσεων νομού Θεσσαλονίκης προκηρύσσοντας 24ωρη απεργία.

Έχοντας στην κεφαλή της πορείας το πανό των Ομοσπονδιών και των Σωματείων του Δημοσίου, που απαιτούσε «Μονιμοποίηση όλων των Συμβασιούχων. Άρση κάθε συνταγματικής απαγόρευσης» οι διαδηλωτές, μετά το τέλος της συγκέντρωσης στην πλατεία Κλαυθμώνος πορεύτηκαν προς τη βουλή απαιτώντας «Λεφτά για την Υγεία και για την Παιδεία και όχι για του ΝΑΤΟ τα σφαγεία».

Μπροστά στην είσοδο της βουλής για άλλη μια φορά ήρθαν αντιμέτωποι με τον φραγμό από «κλούβες» τον οποίο είχε στήσει η αστυνομία, γεγονός, που καταδίκασε ο Αλέκος Αρβανιτίδης μέλος της Εκτελεστικής Γραμματείας του ΠΑΜΕ (δείτε εδώ βίντεο).

Αντιπροσωπεία των διαδηλωτών μπήκε στη βουλή και παρέδωσε στο προεδρείο της βουλής το ψήφισμα του συλλαλητηρίου, με το οποίο αφού υπενθύμιζε το αίτημα των 140 και πλέον σωματείων για την «άρση κάθε συνταγματικής απαγόρευσης για την μονιμοποίηση των συμβασιούχων», κατήγγειλε «την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ η οποία αρνήθηκε να φέρει στη Βουλή για ψήφιση το παραπάνω αίτημα».

Ταυτόχρονα το ψήφισμα σημείωνε πως «Είναι απαράδεκτο το γεγονός ότι στη συζήτηση στη βουλή, κατά της μονιμοποίησης των συβασιούχων, τάχθηκαν σύσσωμες οι κοινοβουλευτικές ομάδες των ΣΥΡΙΖΑ, ΝΔ, ΚΙΝΑΛ, ΠΟΤΑΜΙ, Ενωση Κεντρώων. Είναι κοροϊδία οι 65 βουλευτές πρώην συνδικαλιστές -δημόσιοι υπάλληλοι (44 του ΣΥΡΙΖΑ, 11 της ΝΔ, 10 του ΚΙΝΑΛ) να καταψηφίσουν την μονιμοποίηση των πρώην συναδέλφων τους, ανοίγοντας έτσι το δρόμο στην απόλυσή τους.» Τέλος με το ψήφισμα απαίτησαν: «Εδώ και τώρα μονιμοποίηση όλων των συμβασιούχων. Μαζικοί μόνιμοι διορισμοί, ώστε να καλυφθούν όλα τα κενά στα νοσοκομεία, στα σχολεία, στους Δήμους, σε όλες τις δημόσιες υπηρεσίες».

Νωρίτερα, κατά τη διάρκεια της συγκέντρωσης στην πλατεία Κλαυθμώνος, στην οποία παραβρέθηκε στηρίζοντας τους αγώνες των συμβασιούχων ο βουλευτής του ΚΚΕ Χρήστος Κατσώτης, συνδικαλιστές πήραν το λόγο παρουσιάζοντας τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι συμβασιούχοι καθώς και τα ιδιαίτερα προβλήματα κάθε χώρου.

Σύντομους χαιρετισμούς στη συγκέντρωση απηύθυναν οι: Γιάννης Κουρμούλης μέλος του ΔΣ του Σωματείου Εργαζομένων στο ΑΠΘ (δείτε εδώ βίντεο), Ηλίας Σιώρας πρόεδρος Σωματείου Εργαζομένων νοσοκομείου Ευαγγελισμός, Βαγγέλης Βασιλάκος μέλος Επιτροπής Αγώνα ΟΤΑ Αττικής, Εύη Καρυδάκη πρόεδρος Σωματείου ΟΤΑ Μαγνησίας, Γαβριήλ Ιωαννίδης πρόεδρος Ομοσπονδίας Εργαζομένων στις Αποκεντρωμένες Διοικήσεις, Δημήτριος Βάσσος πρόεδρος Σωματείου Εργαζομένων ΕΑΒ, Γιώργος Δασκαλάκης μέλος ΔΣ Συνδικάτου ΟΤΑ Αττικής, Μαρία Σφυρή μέλος ΔΣ Σωματείου Εκπαιδευτικών Δ.Αττικής ο «Σωκράτης», Βαγγέλης Καζάκος γραμματέας Συλλόγου Υπαλλήλων Αποκεντρωμένης Διοίκησης Αττικής, Μανώλης Βαρδαβάκης πρόεδρος Σωματείου Εργαζομένων νοσοκομείου «Θριασίου» (δείτε εδώ βίντεο) και Σταύρος Κολοβός εκ μέρους των 4000 συμβασιούχων στα νοσοκομεία.