Σύλλογος Εκπαιδευτικών Π.Ε. Ηλιούπολης

"Μιχάλης Παπαμαύρος"

Όλες και όλοι στον αγώνα για σταθερή δουλειά με δικαιώματα. Όλοι στο συλλαλητήριο 17 Οκτώβρη στις 6.30 μ.μ. στο Σύνταγμα

Όλες οι οργανώσεις που μέχρι τώρα ξεπερνούν τις 400, σωματεία από κάθε κλάδο σε όλη τη χώρα, δεκάδες Ομοσπονδίες και Εργατικά Κέντρα συντονιζόμαστε, διεκδικούμε με ανυποχώρητο αγώνα την κατάργηση των αντεργατικών νόμων των τελευταίων ετών, την υπογραφή Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας και κλαδικών συμβάσεων εργασίας.

Απαιτούμε την επαναφορά και υπογραφή των κλαδικών συμβάσεων εργασίας, την αναπλήρωση των απωλειών μας! Κανένας εργαζόμενος κάτω από 751 ευρώ!

 Όλες και όλοι στον αγώνα για σταθερή δουλειά με δικαιώματα, για αυξήσεις σε μισθούς, συντάξεις, κοινωνικές παροχές.

Καλούμε στο μεγάλο συλλαλητήριο των Συνδικάτων

τη Δευτέρα, 17 Οκτώβρη, 6.30μμ στο Σύνταγμα!

Δε μπορούμε να ζούμε με μισθούς ψίχουλα, χωρίς κοινωνική ασφάλιση, χωρίς δικαιώματα στη δουλειά!

Στις 17 Οκτώβρη καταθέτουμε το δικό μας πόρισμα!

Το πόρισμα των εργαζομένων!

Καταθέτουμε σχέδιο νόμου σε όλα τα κόμματα της Βουλής (εκτός από τη ναζιστική εγκληματική οργάνωση της Χρυσής Αυγής).

Απαιτούμε να συζητηθεί και να γίνει νόμος!

Διεκδικούμε τη ζωή που μας αξίζει!

Καλούμε τους συναδέλφους μας σε κάθε κλάδο, σε κάθε χώρο δουλειάς, κάθε εργαζόμενο που βασανίζεται από τα συνεχόμενα βάρβαρα μέτρα, να αξιοποιήσουμε τη δύναμή μας!

Κανένας κλάδος μόνος του, κανένα σωματείο μόνο του δεν μπορεί να αντιμετωπίσει την ενιαία κι οργανωμένη επίθεση κυβέρνησης και εργοδοσίας. Δυναμώνουμε το μέτωπο μας, απέναντι στη μεγαλοεργοδοσια του κάθε κλάδου, που μας θέλει φτηνούς, ευέλικτους, χωρίς δικαιώματα.

Απέναντι στο σχεδιασμό κυβέρνησης, ΕΕ, ΔΝΤ, μεγαλοεργοδοσίας που έχει ως στόχο την παραπέρα μείωση των μισθών, των μεροκάματων, των κοινωνικών παροχών, να αντιπαραθέσουμε το δικό μας σχεδιασμό, τις δικές μας κόκκινες γραμμές.

Κανείς δε ζει με 400 ευρώ!

Κυβέρνηση και κουαρτέτο προσπαθούν να αλλάξουν προς το χειρότερο το ήδη βάρβαρο υφιστάμενο πλαίσιο στην αγορά εργασίας και ταυτόχρονα να κοροϊδέψουν τους εργαζόμενους ότι δήθεν αποκαθιστούν τις συλλογικές διαπραγματεύσεις και νομοθετούν υπέρ τους. Προτείνουν να διατηρηθεί για έναν ακόμα χρόνο το σημερινό άθλιο καθεστώς, με τους μισθούς των 586 και 511 ευρώ και στη συνέχεια τα μεροκάματα να διαμορφώνονται από μια «συμβουλευτική» επιτροπή, με κριτήριο την κατάσταση της οικονομίας, την ανταγωνιστικότητα δηλαδή τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ επεκτείνει την επίθεση στους μισθούς, στο κατώτερο μεροκάματο με στόχο την παραπέρα μείωση στο μέσο μισθό.

Δε θα σταματήσουν, αν δεν τους σταματήσουμε εμείς!

Φτάνουν στο σημείο ακόμα και τα ψίχουλα του επιδόματος ανεργίας, που είναι λεφτά των εργαζομένου και, που παίρνουν λιγότεροι από 1/10 ανέργους, να το δώσουν κι αυτό δώρο στην εργοδοσία. Δηλαδή, στην κυριολεξία να πληρώνουμε για να δουλεύουμε.

Οι «βέλτιστες ευρωπαϊκές πρακτικές» και η «κανονικότητα» είναι η σύγχρονη δουλεία, η εκμετάλλευση συμφώνα με τις απαιτήσεις των επιχειρηματικών ομίλων δηλαδή η δουλειά χωρίς δικαιώματα, με μισθούς και μεροκάματα ψίχουλα, η εργασία χωρίς συμβάσεις, χωρίς δεσμεύσεις για τα αφεντικά. Να πληρώνουν όσο και όποτε θέλουν, να απολύουν χωρίς κόστος, να έχουν τον εργαζόμενο ευέλικτο ανάλογα με τα συμφέροντα και το ύψος της κερδοφορίας τους, χωρίς εμπόδια από την οργάνωση και τη συνδικαλιστική δράση των εργαζομένων.

Να πάρουν απάντηση με μαζικό, μαχητικό αγώνα με όλες τις μορφές και με γενική απεργία.

Όχι άλλες θυσίες για τα κέρδη της πλουτοκρατίας!

Για εμάς κανονικότητα είναι η σταθερή δουλειά με δικαιώματα, η επαναφορά των ΣΣΕ, η καταργηση των ελαστικών μορφών, οι αυξήσεις στους μισθούς και στις συντάξεις, η μείωση του εργάσιμου χρόνου.

Έχουμε καθαρό πλέον η ανάπτυξή τους δε θα είναι για εμάς και τα παιδιά μας! Το βλέπουμε, το ζούμε. Στήνεται πάνω στα συντρίμμια των δικαιωμάτων μας, πάνω στην πάμφθηνη δουλειά.

Κανένας συμβιβασμός με τη φτώχεια, με τη μίζερη ζωή!

Οργανώνουμε με τόλμη το μεγάλο μέτωπο αγώνα για τη διεκδίκηση των απωλειών που είχαμε σε μισθούς, μεροκάματα, συντάξεις και κυρίως την κατάργηση των αντεργατικών νόμων που περιορίζουν ή καταργούν τις ΣΣΕ!

Απαιτούμε δικαιώματα στην εργασία και τη ζωή με βάση την εποχή μας,

τον 21ο αιώνα, τις σύγχρονες ανάγκες μας.

Να μη ζήσουμε σαν δούλοι!

ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΕΣ – ΕΡΓΑΤΙΚΑ ΚΕΝΤΡΑ – ΣΩΜΑΤΕΙΑ

ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗ ΤΩΝ ΣΥΛΛΟΓΙΚΩΝ ΣΥΜΒΑΣΕΩΝ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΚΑΙ ΨΗΦΟΔΕΛΤΙΑ

Αγωνιστική Συσπείρωση Εκπαιδευτικών

                       Το ψηφοδέλτιο που στηρίζει το   

Για να δεις τη διακήρυξη για τις εκλογές Υπηρεσιακών Συμβουλίων πάτα εδώ.

Για το ψηφοδέλτιο για το ΠΥΣΠΕ  Α΄ Αθήνας  πάτα εδώ.

Για το ψηφοδέλτιο για το ΑΠΥΣΠΕ στην Αττική πάτα εδώ.

Για το ψηφοδέλτιο για το ΚΥΣΠΕ πάτα εδώ.

Η Φυσική Αγωγή και ο Αθλητισμός είναι ανάγκη και δικαίωμα

Με αφορμή την τρίτη «ημέρα σχολικού αθλητισμού»

«Νιώσε τη χαρά της άθλησης χωρίς το άγχος της νίκης και το φόβο της αποτυχίας». Αυτό το σύνθημα επέλεξε το υπουργείο Παιδείας για τη φετινή – 3η – μέρα σχολικού αθλητισμού που πραγματοποιήθηκε προχτές στα σχολεία όλης της χώρας. 

Ως εδώ καλά θα μπορούσε να σκεφτεί κάποιος. Άλλωστε, τέτοιες πρωτοβουλίες και εκδηλώσεις όχι μόνο είναι απαραίτητες στο σχολείο και πρέπει να γενικευτούν, με την ακόμα ουσιαστικότερη συμμετοχή μαθητών και εκπαιδευτικών, ειδικών επιστημόνων κ.τ.λ., αλλά, ανάμεσα στα άλλα, αναδεικνύουν και την πολύ μεγάλη ανάγκη που έχει η νεολαία για να συμμετάσχει συστηματικά σε αθλητικές δραστηριότητες.

Αλλά γι” αυτό ακριβώς τέτοιες εκδηλώσεις βάζουν ακόμα πιο επιτακτικά το ερώτημα για το οποίο ούτε η εγκύκλιος του υπουργείου, ούτε οι δηλώσεις του υπουργού Παιδείας και του υφυπουργού Αθλητισμού για τη μέρα αυτή, μας διαφώτισαν: Τι είναι τελικά αυτό που στερεί τη χαρά της άθλησης και της συστηματικής φυσικής αγωγής, από δεκάδες χιλιάδες παιδιά στα σχολεία όλης της χώρας; Το «άγχος της νίκης» και ο «φόβος της αποτυχίας»; `Η μήπως η διαχρονική πολιτική όλων των κυβερνήσεων και της σημερινής κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, που έχει βγάλει «εκτός ύλης» το δικαίωμα αυτό χιλιάδων μαθητών;

Γιατί, βεβαίως, κανείς δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι το δικαίωμα αυτό, πόσο μάλλον η ανάγκη για άθληση και φυσική αγωγή, σταματάει σε μια μέρα, την πρώτη Δευτέρα κάθε Οκτώβρη. Αλλωστε, αντίστοιχες Δευτέρες είδαν μαθητές, γονείς και εκπαιδευτικοί και πέρυσι και πρόπερσι, συνοδευόμενες και από τα απαραίτητα ευχολόγια των εκάστοτε κυβερνητικών παραγόντων, χωρίς επί της ουσίας να αλλάξει τίποτα.

Επιχείρηση «μειωμένες απαιτήσεις»…

Κι όμως. Ο υπουργός Παιδείας δήλωνε προχτές ότι «για μας η σημερινή μέρα δεν είναι απλώς όπως οι άλλες επέτειοι ή απλώς μέρες για να συζητούμε, είναι κάτι περισσότερο, είναι η υπενθύμιση μιας καλής καθημερινότητας».

Για ποια «καλή καθημερινότητα» μιλάνε; Αυτή των ελάχιστων ωρών, της αποσπασματικότητας και της συνεχούς υποβάθμισης της γυμναστικής και της φυσικής αγωγής στο ωρολόγιο πρόγραμμα; Αυτή των ανεπαρκών ποσοτικά ή ακόμα και των επικίνδυνων υποδομών στα σχολεία, που άλλωστε αναγνωρίζει και το ίδιο το υπουργείο, αναφέροντας στη σχετική εγκύκλιό του ότι «σε περίπτωση απουσίας επαρκούς υλικοτεχνικής υποδομής ενδείκνυται η συνεργασία με άλλες σχολικές μονάδες ή αθλητικά κέντρα»; Της έλλειψης γυμναστών και άλλων ειδικευμένων στελεχών, που επίσης αναγνωρίζεται στην εν λόγω εγκύκλιο που αναφέρει ότι «Οσον αφορά τα ολιγοθέσια σχολεία που δε διαθέτουν εκπαιδευτικό Φυσικής Αγωγής προτείνεται η συμμετοχή στην 3η Πανελλήνια Ημέρα Σχολικού Αθλητισμού σε συνεργασία με άλλες σχολικές μονάδες»; `Η μήπως για την πραγματικότητα που έχουν διαμορφώσει διαχρονικά όλες οι κυβερνήσεις, που είτε σπρώχνει χιλιάδες λαϊκές οικογένειες σε κάθε είδους επιχειρήσεις και εμπόρους του Αθλητισμού, προκειμένου να καλύψουν αυτήν την ανάγκη, αλλά και τα αθλητικά σωματεία στην απόγνωση, να ψάχνουν να καλύψουν τις ανάγκες τους με χορηγούς είτε βάζοντας τους γονείς να πληρώνουν, είτε πιο απλά σε παντελή έλλειψη άσκησης για χιλιάδες νέους, με όσες συνέπειες έχει αυτό στην υγεία, αλλά και στην κοινωνικοποίηση, τη διαμόρφωση του ψυχισμού και συνολικά της προσωπικότητας;

Πιο πολύ όμως απ” την προσπάθεια να βαφτιστεί το κρέας – ψάρι, εκείνο που προκαλεί είναι η προσπάθεια του υπουργείου να συμβιβάσει τις λαϊκές οικογένειες με τις ελλείψεις, και την πραγματικότητα που βιώνουν. Να παρουσιάσει μια σειρά από αποσπασματικές πρωτοβουλίες, για τις οποίες μάλιστα δεν εξασφαλίζει τις απαραίτητες προϋποθέσεις (οικονομικά, προσωπικό, μεταφορά μαθητών, υποδομές κ.ο.κ.) όπως π.χ. την ένταξη στο Δημοτικό μαθημάτων κολύμβησης ή τις εξαγγελίες για επανέναρξη των σχολικών πρωταθλημάτων, ως περίπου ένα ολοκληρωμένο σύστημα φυσικής αγωγής και υγείας που «θα βάλει τα παιδιά σε ένα νέο τρόπο ζωής, σε μια άσκηση διά βίου». Με δυο λόγια, να κόψει και να ράψει τις πολύ μεγάλες ανάγκες για άθληση και φυσική αγωγή στο «μπόι» του τάχα ρεαλισμού, δημιουργώντας και σε αυτόν τον τομέα μειωμένες απαιτήσεις στη λαϊκή οικογένεια.

Χαρακτηριστικά αυτής της προσπάθειας είναι και τα όσα είπε ο υπουργός Παιδείας σε ερώτηση για το εάν είναι λίγες οι ώρες της Γυμναστικής στο σχολείο: «Οχι δεν είναι λίγες οι ώρες. Είναι οι ώρες που επιτρέπονται από το πρόγραμμα. Δεν είναι το πρόγραμμα 60 ώρες»! Με δυο λόγια, οι επιστημονικές έρευνες που αποδεικνύουν ότι είναι σύγχρονη ανάγκη και απαίτηση η καθημερινή ενασχόληση με τη γυμναστική ειδικά σε αυτές τις ηλικίες που βάζουν τις βάσεις και διαμορφώνουν στάσεις ζωής για τη διά βίου επαφή με την άσκηση, πάνε στον κάλαθο των αχρήστων, αφού… δε χωράνε στο πρόγραμμα!

Στο επίκεντρο οι σύγχρονες ανάγκες

Απέναντι σε αυτήν την προσπάθεια, μαθητές, γονείς και εκπαιδευτικοί πρέπει να προτάξουν τις σύγχρονες ανάγκες τους για άθληση και φυσική αγωγή. Διεκδικώντας τη διαμόρφωση ενιαίου προγράμματος Φυσικής Αγωγής, διορισμό καθηγητών Φυσικής Αγωγής, αύξηση της κρατικής χρηματοδότησης και όλες τις απαραίτητες προϋποθέσεις (υλικοτεχνική υποδομή, επιστημονική στήριξη), ώστε να καλύπτονται οι σημερινές ανάγκες. Βάζοντας στο στόχαστρο, και εδώ, τον πραγματικό υπαίτιο, το καπιταλιστικό σύστημα και τις κυβερνήσεις του, που αντιμετωπίζουν το ζήτημα της φυσικής αγωγής ως ατομική ευθύνη, ανησυχώντας γι” αυτή μόνο στο βαθμό που η έλλειψή της και τα όσα προκαλεί στην υγεία αποτελούν «βάρος» και «κόστος» για την ανάπτυξη της καπιταλιστικής κερδοφορίας.

Ο σκοπός της Φυσικής Αγωγής θα εκπληρώνεται όταν όλος ο λαός και ιδιαίτερα η νεολαία θα ασκείται συστηματικά σε όλη του τη ζωή. Προϋπόθεση γι” αυτό είναι στο επίκεντρο της κοινωνίας να βρίσκεται η ικανοποίηση συνολικά των λαϊκών αναγκών. Η σημερινή χρήση των σύγχρονων μέσων, η τεχνολογική ανάπτυξη και ο πλούτος που παράγουν οι εργαζόμενοι δίνουν τη δυνατότητα να αυξηθεί ο ελεύθερος χρόνος (μη εργάσιμος) και να ικανοποιηθούν οι σύγχρονες ανάγκες τους. (…) Με κοινωνική ιδιοκτησία, κεντρικό σχεδιασμό, εργατικό – λαϊκό έλεγχο, συνειδητά και σχεδιασμένα ένα κομμάτι του πλούτου που θα παράγεται θα δαπανάται γι” αυτό το σκοπό. Θα επιστρέφει δηλαδή στο λαό με οργανωμένο και προγραμματισμένο τρόπο, μέσα από δωρεάν δομές.

Η πρεσβεία των ΗΠΑ επιμορφώνει εκπαιδευτικούς… για τα προσφυγόπουλα!

Να συμμετάσχουν σε επιμορφωτικό σεμινάριο που διοργανώνει η αμερικάνικη πρεσβεία και σχετίζεται με την εκπαίδευση των προσφυγόπουλων που ζουν στη χώρα μας, καλεί εκπαιδευτικούς το υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων. Πιο συγκεκριμένα, την πρόσκληση, που γεννάει πολλά ερωτήματα και ανοίγει πολύ επικίνδυνους δρόμους, απέστειλε την περασμένη βδομάδα το Γραφείο Σχολικών Συμβούλων Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Νομού Ηλείας προς τις σχολικές μονάδες Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης του Νομού. Με έγγραφό της, της 21ης Σεπτέμβρη, που τιτλοφορείται «Διήμερο Επιμορφωτικό Σεμινάριο για τη διδασκαλία της Αγγλικής γλώσσας σε μικρούς πρόσφυγες από Αμερικανίδα επιμορφώτρια», το Γραφείο καλεί τους εκπαιδευτικούς των Αγγλικών στο διήμερο σεμινάριο που διοργανώνει στις 10 και 11 Οκτώβρη το μορφωτικό τμήμα της αμερικάνικης πρεσβείας Αθηνών στο 1ο Γυμνάσιο Πύργου, για την εκπαίδευση των προσφυγόπουλων! Όπως αναφέρεται στην πρόσκληση, τα θέματα που θα πραγματευτεί «βιωματικά» η Αμερικανίδα επιμορφώτρια«αφορούν σε στρατηγικές διδασκαλίας της Αγγλικής γλώσσας σε μικρούς πρόσφυγες μαθητές ηλικίας 5-9 και 10-15 ετών». Και μόνο τα βασικά σημεία του προγράμματος που δίνονται στην πρόσκληση, δείχνουν ότι η παρέμβαση αυτή της αμερικάνικης πρεσβείας αφορά πολύ ευρύτερα ζητήματα και όχι απλά κάποιες «στρατηγικές διδασκαλίας».
 Οι τίτλοι που δίνονται στα Αγγλικά είναι ιδιαίτερα ενδεικτικοί:
 «Ποιοι είναι οι πρόσφυγες και μετανάστες; Ποιες είναι οι ανάγκες τους; Εχουν οι δυο ομάδες (πρόσφυγες και μετανάστες) τις ίδιες ή διαφορετικές ανάγκες;Τεχνικές διαχείρισης της τάξης ώστε τα παιδιά να αλληλεπιδρούν και να σέβονται το ένα το άλλο.Σχεδιάζοντας ένα πρόγραμμα Αγγλικών και μαθήματα που βοηθούν τους μαθητές να δείχνουν κατανόηση και να γίνουν πιο ανεκτικοί».Μάλιστα, το γεγονός γίνεται ακόμη πιο σοβαρό, αφού όπως αναφέρεται στην πρόσκληση: «Το σεμινάριο είναι μέρος ευρύτερου προγράμματος του οργανισμού που εκτείνεται σε δυο περιόδους: α) περίοδο επιμόρφωσης 800 εκπαιδευτικών Αγγλικής γλώσσας με θέμα τη διδακτική μεθοδολογία σε παιδιά πρόσφυγες ηλικίας 8-17 ετών και β) περίοδο μαθημάτων Αγγλικής γλώσσας σε παιδιά πρόσφυγες στις ανάλογες περιοχές διαμονής τους στη Βόρεια Ελλάδα, τη Λέσβο, την Πελοπόννησο και την Αττική (15 Ιανουαρίου 2016 – 30 Ιουνίου 2017)».Με βάση τα παραπάνω, προκύπτουν αβίαστα μια σειρά από ιδιαίτερα σοβαρά ερωτήματα:

  • Με ποιο δικαίωμα η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ και το υπουργείο Παιδείας, στο οποίο εντάσσεται η εν λόγω Διεύθυνση, καλεί τους εκπαιδευτικούς να παρακολουθήσουν σεμινάρια της αμερικάνικης πρεσβείας;
  • Με ποιο δικαίωμα η πρεσβεία των ΗΠΑ αναλαμβάνει την επιμόρφωση 800 εκπαιδευτικών στην Ελλάδα και μάλιστα για ένα τόσο κρίσιμο ζήτημα όπως είναι η εκπαίδευση των προσφυγόπουλων;
  • Με ποιο δικαίωμα αναλαμβάνει η πρεσβεία των ΗΠΑ, όπως και οποιαδήποτε άλλη και μαζί οι διάφορες ΜΚΟ, την εκπαίδευση χιλιάδων προσφυγόπουλων, που σε ό,τι αφορά την οργάνωση, τις προϋποθέσεις και το περιεχόμενο, πρέπει να αποτελούν αποκλειστικά κρατική ευθύνη;
  • Από πού κι ως πού, η πρεσβεία των ΗΠΑ, που μαζί με τους υπόλοιπους ιμπεριαλιστές έχουν μακελέψει τους λαούς της περιοχής, προκαλώντας και τις στρατιές των ξεριζωμένων από τις δικές τους ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις, θα «δασκαλέψουν» τους εκπαιδευτικούς για τις ανάγκες των προσφύγων και το… σεβασμό;

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ είναι για μια ακόμα φορά εκτεθειμένη, αφού όχι μόνο δεν έχει κάνει τίποτα ώστε έγκαιρα να εξασφαλιστούν όλες οι απαραίτητες προϋποθέσεις για μια ουσιαστική εκπαιδευτική διαδικασία για τα παιδιά των προσφύγων, με αποκλειστικά κρατική ευθύνη, αλλά με πρόσχημα το σοβαρό αυτό ζήτημα ανοίγει ορθάνοιχτα τις πόρτες για να παρεμβαίνουν πρεσβείες, μηχανισμοί και ΜΚΟ, να προωθούνται κάθε λογής σχεδιασμοί των ιμπεριαλιστικών κέντρων, αλλά και να χύνεται το ρατσιστικό δηλητήριο εντός και εκτός των σχολείων.

Οι εργαζόμενοι, οι εκπαιδευτικοί, όλος ο λαός, πρέπει να επιστρέψουν ως απαράδεκτες τις προσκλήσεις και παρεμβάσεις των ιμπεριαλιστικών κέντρων, διεκδικώντας να εξασφαλιστούν με αποκλειστικά κρατική ευθύνη όλες οι προϋποθέσεις για την εκπαίδευση των προσφυγόπουλων και μαζί την κατάργηση των συμφωνιών της ΕΕ που έχει συνυπογράψει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, εγκλωβίζοντας χιλιάδες πρόσφυγες στη χώρα μας, που αξιοποιούνται ως πρόσχημα για κάθε είδους σχεδιασμούς και παρεμβάσεις.