Σύλλογος Εκπαιδευτικών Π.Ε. Ηλιούπολης

"Μιχάλης Παπαμαύρος"

Πού το πάει η κυβέρνηση με την κάλυψη των κενών στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση;

  1.      Από τα στοιχεία των προσλήψεων αναπληρωτών ανά ειδικότητα στη Πρωτοβάθμια έως τώρα και αν προσθέσουμε τις παραιτήσεις για συνταξιοδότηση που έγιναν την άνοιξη φαίνεται πως τα κενά ξεπερνάνε τις 4000. Αυτό το νούμερο προφανώς δεν αφορά τις πραγματικές ανάγκες λειτουργίας των σχολείων, αλλά παίρνει ως βάση τις περσινές προσλήψεις. Δηλαδή τα κενά που ακόμα και η κυβέρνηση αναγνώρισε την περσινή χρονιά.

 

ΚΛΑΔΟΣ

ΑΡΙΘΜΟΣ ΠΡΟΣΛΗΨΕΩΝ ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΩΝ

2016 – 2017

ΑΡΙΘΜΟΣ ΠΡΟΣΛΗΨΕΩΝ ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΩΝ

2017 – 2018*

ΔΙΑΦΟΡΕΣ

ΔΑΣΚΑΛΩΝ

4395

2807

-1588

ΝΗΠΙΑΓΩΓΩΝ

1755

1469

-286

ΦΥΣΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ

303

145

-158

ΑΓΓΛΙΚΩΝ

551

265

-286

ΓΑΛΛΙΚΩΝ

109

9

-100

ΓΕΡΜΑΝΙΚΩΝ

259

72

-187

ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΩΝ

966

869

-97

ΜΟΥΣΙΚΗΣ

426

340

-86

ΔΡΑΜΑΤΙΚΗΣ ΤΕΧΝΗΣ

35

27

-8

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗΣ

359

144

-215

ΘΕΑΤΡΙΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ

689

632

-57

ΝΗΠΙΑΓΩΓΩΝ ΠΕ61 ΕΑΕ

48

42

-6

ΔΑΣΚΑΛΩΝ ΠΕ71 ΕΑΕ

2232

1997

-235

ΝΗΠΙΑΓΩΓΩΝ ΠΕ60.50 ΕΑΕ

619

534

-85

ΔΑΣΚΑΛΩΝ ΠΕ70.50 ΕΑΕ

1181

744

-437

ΑΓΓΛΙΚΩΝ ΕΑΕ

2

4

2

ΦΥΣΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ ΕΑΕ

36

33

-3

ΜΟΥΣΙΚΗΣ ΕΑΕ

38

23

-15

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗΣ ΕΑΕ

4

29

25

ΣΥΝΟΛΟ

14007

10185

-3822

 

2.       Ο Υπουργός Παιδείας ανακοίνωσε στη συνάντηση με τη ΔΟΕ στις 28/9, στην ουσία, πως δε θα γίνουν άλλες προσλήψεις αναπληρωτών στη Γενική Εκπαίδευση ή σε άλλες δομές της Ειδικής Αγωγής, παρά μόνο την 1η Νοέμβρη για την παράλληλη στήριξη (923 προσλήψεις). Η συζήτηση που άνοιξε το Υπουργείο με τη ΔΟΕ για «τον τρόπο που θα υπολογίζουμε τα κενά, ώστε να μην υπάρχουν παρεκκλίσεις και ο καθένας να δίνει τα δικά του στοιχεία» δείχνει καθαρά τη μεθόδευση της κυβέρνηση να κλείσει τη στρόφιγγα των προσλήψεων για φέτος, να προχωρήσει σε ΑΠΟΛΥΣΗ 3000 αναπληρωτών στην Πρωτοβάθμια και 2000 στη Δευτεροβάθμια. Καταγγέλλουμε αυτές τις μεθοδεύσεις οι οποίες αποκαλύπτουν τελικά τον πραγματικό στόχο της κυβέρνησης μετά τις επικοινωνιακές φιέστες για την «κανονικότητα» που επανήλθε στην εκπαίδευση!!

3.       Η καθημερινότητα στα σχολεία δείχνει ότι τα περισσότερα Ολοήμερα δεν μπορούν να φτιάξουν κανονικό πρόγραμμα μέχρι τις 16:00 και στην ουσία υποβαθμίζονται, η παράλληλη στήριξη στην ουσία δε λειτουργεί, με τραγικές συνέπειες και στους ίδιους τους μαθητές και στη συνολική λειτουργία της τάξης, το 90% των τάξεων υποδοχής, ειδικά σε σχολεία που υποδέχονται προσφυγόπουλα στο πρωινό πρόγραμμα, δεν έχουν στελεχωθεί από δάσκαλο, πολλά μαθήματα ειδικοτήτων δε διδάσκονται από τον αντίστοιχο εκπαιδευτικό, υποβαθμίζεται η διδασκαλία της 2ης ξένης γλώσσας. Είναι αυτό κανονικότητα; Αξίζει αυτή η πραγματικότητα στους μαθητές, τους γονείς και τους εκπαιδευτικούς; Και πάνω απ΄ όλα μας αξίζει όλη αυτή η κοροϊδία περί κανονικότητας, που πλασάρει η κυβέρνηση για να θολώσει τα νερά και να κρύψει την αντιλαϊκή πολιτική της;

4.       Κανένας να μη συμβιβαστεί με αυτή την κατάσταση, με την κοροϊδία και την κυβερνητική απάτη. Τα σωματεία να πάρουν αγωνιστικές πρωτοβουλίες, μαζί με τους συλλόγους γονέων, να αναδείξουν τα κενά και όλα τα προβλήματα. Να απαιτήσουν άμεση κάλυψη των κενών και όλων των πραγματικών αναγκών των σχολείων. Ειδικά οι αιρετοί του Κλάδου έχουν ευθύνη να δώσουν στη δημοσιότητα τα κενά, να ενημερώσουν τα σωματεία, να ενημερώσουν για τις συνεδριάσεις των ΠΥΣΠΕ και για τη δική τους στάση και σε καμία περίπτωση να μην καλύπτουν τη διοίκηση.

  • Άμεση κάλυψη όλων των πραγματικών αναγκών των σχολείων!
  • Καμία απόλυση αναπληρωτή! Ίδια δικαιώματα με τους μόνιμους!
  • Μαζικοί – Μόνιμοι διορισμοί!

ΟΛΟΙ ΣΤΙΣ ΓΕΝΙΚΕΣ ΣΥΝΕΛΕΎΣΕΙΣ ΤΩΝ ΣΥΛΛΟΓΩΝ!

ΟΛΟΙ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΜΟΡΦΩΣΗ – ΔΟΥΛΕΙΑ – ΖΩΗ ΜΕ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ!

Απαράδεκτος ο αποκλεισμός των αναπληρωτών από την ενισχυτική διδασκαλία!

Ο αποκλεισμός των συναδέλφων αναπληρωτών από τη δυνατότητα να συμπληρώσουν το ωράριό τους με ενισχυτική διδασκαλία είναι απαράδεκτος, αντιπαιδαγωγικός και αντισυναδελφικός!

            Σε απαντητικό έγγραφό του το Υπ. Παιδείας διευκρινίζει ότι, όσοι αναπληρωτές προσλαμβάνονται μέσω ΕΣΠΑ (δηλαδή όλη η Πρωτοβάθμια!!) για το πρόγραμμα του λεγόμενου «Ενιαίου Τύπου Ολοήμερου Σχολείου» (δηλαδή για όλη τη λειτουργία του Νηπιαγωγείου και του Δημοτικού), δεν μπορούν να συμπληρώσουν ωράριο με ενισχυτική αλλά ούτε με παράλληλη στήριξη ή διοικητικό έργο!

Άλλος ένας διαχωρισμός ή μάλλον άλλη μια «τιμωρία» των συναδέλφων «μόνιμων αναπληρωτών. Άλλος ένας αντιπαιδαγωγικός, αντιεκπαιδευτικός διαχωρισμός συναδέλφων που έχουν το ίδιο αντικείμενο εργασίας αλλά αποκλείονται από συγκεκριμένες εκπαιδευτικές διαδικασίες εξαιτίας της διαφορετικής πηγής από την οποία χρηματοδοτείται  η μισθοδοσία τους (βλ. ΕΣΠΑ).

Αυτό είναι το «νέο» τοπίο των «ευέλικτων» και «σύγχρονων» εργασιακών σχέσεων, που προωθεί η κυβέρνηση, η αξιωματική αντιπολίτευση, η Ε.Ε.

Εδώ προκύπτουν δύο σοβαρά ζητήματα που πρέπει να προβληματίσουν:

  1. Φαίνεται για πολλοστή φορά και με δραματικό τρόπο, για το πιο ευάλωτο τμήμα των εκπαιδευτικών, τι σημαίνει χρηματοδότηση μέσω προγραμμάτων ΕΣΠΑ. Σημαίνει συγκεκριμένοι περιορισμοί, εργαζόμενοι λάστιχο, κατηγοριοποιήσεις, δηλαδή χτύπημα εργασιακών και μορφωτικών δικαιωμάτων. Αυτά είναι τα περίφημα ΕΣΠΑ, που προσκυνάνε πολιτικές και συνδικαλιστικές δυνάμεις και πρέπει επιτέλους να απολογηθούν κάποτε γι” αυτό!
  2. Αποδεικνύεται και αυτή τη φορά ότι, όταν το σχολείο «μεταρρυθμίζεται» με προγράμματα ΕΣΠΑ, ο κάθε φορά προωθούμενος τύπος σχολείου έχει ημερομηνία λήξης, όταν τελειώνει η συγκεκριμένη χρηματοδότηση. Εκείνο όμως που μένει είναι οι αντιδραστικές αλλαγές που έφερε στη ζωή και τη μόρφωση εκπαιδευτικών και μαθητών! Π.χ. τα σχολεία ΕΑΕΠ τελείωσαν, αλλά οι σχέσεις λάστιχο για τις ειδικότητες που μπήκαν στην εκπαίδευση έμειναν!

Καταγγέλλουμε την ηγεσία του Υπ. Παιδείας και την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ για την απαράδεχτη κατάσταση που βιώνουν οι αναπληρωτές αλλά και τους συνεχείς διαχωρισμούς που προωθεί και μέσα στο ίδιο το σχολείο.

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ:

ü  ΝΑ ΑΠΟΣΥΡΘΕΙ ΤΩΡΑ ΤΟ ΕΓΓΡΑΦΟ και να εξασφαλιστεί η ισότιμη συμμετοχή των αναπληρωτών συναδέλφων σε όλη την εκπαιδευτική διαδικασία του σχολείου, άρα και η δυνατότητα να συμπληρώνουν το ωράριο με όλους τους τρόπους που το κάνουν και οι μόνιμοι.

ü  Αποκλειστική χρηματοδότηση της εκπαίδευσης από τον κρατικό προϋπολογισμό. Δραστική αύξηση των δαπανών για την Παιδεία. Τα χρήματα των προγραμμάτων ΕΣΠΑ να εντάσσονται στην Κρατικό Προϋπολογισμό και η χρηματοδότηση της δημόσιας εκπαίδευσης να γίνεται αποκλειστικά από αυτόν.

ü  Διεκδικούμε αταλάντευτα: ΜΑΖΙΚΟΥΣ ΔΙΟΡΙΣΜΟΎΣ – ΜΟΝΙΜΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ. Και ως τότε ΕΞΙΣΩΣΗ ΤΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΤΩΝ ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΩΝ ΜΕ ΤΩΝ ΜΟΝΙΜΩΝ σε μισθούς, άδειες, τοποθετήσεις, αποσπάσεις κ.λπ. και μέτρα στήριξής τους.

Οκτωβριανή Επανάσταση και Παιδεία μέσα από τη ματιά του Νίκου Καζαντζάκη…

Παρακολουθούμε τις προσπάθειες του νεοσύστατου πρώτου εργατικού κράτους στον τομέα της Εκπαίδευσης, μέσα από τη διεισδυτική ματιά του μεγάλου συγγραφέα Νίκου Καζαντζάκη.

 

Ο Καζαντζάκης εκφράζεται με συγκίνηση για τη Ρωσία από την πρώτη στιγμή που την επισκέπτεται το 1919, όντας αρχηγός (ως γενικός διευθυντής του υπουργείου Περιθάλψεως που τον είχε διορίσει ο Ελ. Βενιζέλος) μιας ελληνικής αποστολής με σαφέστατο αντικομμουνιστικό χαρακτήρα, για τον επαναπατρισμό των Ελλήνων του Καυκάσου. Το 1920 παραιτείται από τη θέση του στο υπουργείο και από το 1925 έως το 1930 ταξιδεύει άλλες τρεις φορές στη Σοβιετική Ενωση, είτε ως απεσταλμένος εφημερίδας, είτε με πρόσκληση της σοβιετικής κυβέρνησης, γράφοντας και δημοσιεύοντας τις εντυπώσεις του. Μάλιστα, το Γενάρη του 1928, ο Καζαντζάκης μίλησε και σε συγκέντρωση στο θέατρο «Αλάμπρα» της Αθήνας για τη Σοβιετική Ενωση, στο πλαίσιο μιας εκδήλωσης που είχε οργανώσει ο Δ. Γληνός, και ακολούθησαν διώξεις και για τους δυο τους.

Στο βιβλίο του «Ταξιδεύοντας: Ρουσία», ο Καζαντζάκης καταγράφει τις εντυπώσεις και τις εμπειρίες του από αυτά τα ταξίδια και στέκεται με μεγάλο θαυμασμό απέναντι στις προσπάθειες που γίνονται στην Παιδεία. Βέβαια ο Καζαντζάκης δεν υιοθετεί την κομμουνιστική ιδεολογία και γι” αυτό στο βιβλίο του διατυπώνονται κρίσεις και ερμηνείες βαθιά επηρεασμένες από την ιδεαλιστική κοσμοθεωρία του. Αυτή όμως η απόστασή του από την κομμουνιστική ιδεολογία αυξάνει τη βαρύτητα της μαρτυρίας του.

Θέλουμε να βγάλουμε πολεμιστές

Σε ένα ολόκληρο κεφάλαιο ο Καζαντζάκης μιλάει για τα σοβιετικά σχολεία με τίτλο «Το Ερυθρό Σκολειό» και καταγράφει (οι υπότιτλοι και οι υπογραμμίσεις δικές μας):

«Μου αρέσει να γυρίζω στα ερυθρά σχολειά και να μιλώ με τους δασκάλους – άλλοι νέοι, χυμένοι στο ίδιο καλούπι: σύρριζα κομμένα μαλλιά, μπλούζα με πέτσινη ζώνη, αψηλά ποδήματα. Δεν ξέρουν πολλές θεωρίες και συχνά τ” αδιάκριτα πνεματικά ρωτήματά μου τους νευριάζουν. Δε σπούδασαν σε ανώτατες σχολές, δεν είχαν καιρό, πολεμούσαν. Η περίσσια μάθηση για τη σημερινή αποστολή τους δεν τους χρειάζεται, ίσως να “ναι κι επικίντυνη πολυτέλεια. Ο,τι τους χρειάζεται είναι ο ενθουσιασμός, η ιερή φλόγα, να ζουν άμεσα την ιστορική στιγμή που περνούμε και να εχτελούν το άμεσο χρέος.

 

Ενας δάσκαλος, βαριεστημένος από τα ρωτήματά μου, μου “λεγε:

– Εμείς δε θέμε να βγάλουμε σοφούς, θέμε να βγάλουμε πολεμιστές. Τούτη η γενιά που βλέπετε να κάθεται στα θρανία και να φωνάζει στην αυλή, έχει ορισμένη άμεση αποστολή: να πολεμήσει. Την εξοπλίζουμε λοιπόν. Της χρειάζουνται, για να εχτελέσει τον προορισμό της, να “ναι σωματικά γερή, να ξέρει να χρησιμοποιεί τις φονικές δυνάμες, να κυβερνάει μηχανές, να προχωράει χωρίς λοξοδρομίες ή δισταγμούς στο σκοπό της. Υπερβολικές νοητικές ανάλυσες και ψιλοκοσκινίσματα, διανοητικά μπιχλιμπίδια, γνώσες που δεν μπορούν αμέσως να μετασχηματιστούν σε όπλα αμυντικά ή επιθετικά, δε μας χρειάζουνται – και μη με ρωτάτε.

Σε όλα τα σκολειά που πήγα, ανάσανα τον αγέρα αυτόν της πολεμικής ετοιμασίας. Η νέα γενεά που αναθρέφεται σήμερα στα σοβιετικά σκολειά θα παίξει, είμαι βέβαιος, φοβερό, πολεμικότατο ρόλο στο άμεσο μέλλον.

Ο Λένιν άνοιγε και στον τομέα τούτον το δρόμο που ακολουθάει με φανατισμό και πίστη η ρούσικη παιδεία: «Κι η παραμικρότερη ενέργεια του σκολειού και το παραμικρότερο βήμα στην ανατροφή και στη μόρφωση πρέπει αδιαχώριστα να “ναι ενωμένα με την πάλη των τάξεων». Κι ένας άλλος αρχηγός, ο Κεμένεφ, κηρύχνει: «Ο ερυθρός στρατός των δασκάλων πρέπει ένα και μόνο σκοπό να “χει: Να μετατρέψει το σκολειό σε όπλο του Προλεταριάτου».

Το «νέο σκολειό» προϋποθέτει πάντα νέα κοινωνική και πολιτική κατάσταση
Παλάτι Παιδικού Βιβλίου, ένα από τα αναγνωστήρια της βιβλιοθήκης της περιοχής Ουλιάνοβοκ
Πάντα το σκολειό στάθηκε όπλο στα χέρια της κυρίαρχης τάξης, η νέα γενεά διδάσκεται πάντα ό,τι συφέρνει στην κυρίαρχη τάξη: θρησκεία, ηθική, ιστορία, επιστήμη, τέχνη – όλα διδάσκουνται κατά τέτοιο τρόπο ώστε να εξυπηρετούν τα συφέροντα πότε της Εκκλησίας, πότε των βασιλιάδων, πότε των ευγενών, πότε των αστών. Σκοπός του σκολειού θεωρήθηκε πάντα τούτος: Να δημιουργεί «καλούς πολίτες», δηλαδή καλούς υπερασπιστές κι υπηρέτες της άρχουσας τάξης. Γι” αυτό και κάθε νεωτεριστική απόπειρα από πρωτοπόρους αναμορφωτές να δώσουν νέο σκοπό και νέο περιεχόμενο στην παιδεία, στάθηκε πάντα μισερή και λιγόχρονη, και χτυπήθηκε ανήλεα. Το «νέο σκολειό» προϋποθέτει πάντα νέα κοινωνική και πολιτική κατάσταση, αλλαγή ριζική στο σύνολο – κι όσα σκολειά μέσα στις σημερινές αστικές κοινωνίες φιλοδοξούν να εξυπηρετήσουν σοσιαλιστικά ανώτερα ιδανικά ή πιο πλατιά και φωτισμένη αντίληψη της ηθικής, της θρησκείας, της δικαιοσύνης, είναι καταδικασμένα σε λυσσαλέο διωγμό και σε τελική αποτυχία, γιατί οι ρίζες τους κρέμουνται στον αγέρα.Μονάχα λοιπόν στη Σοβιετική Ρουσία, όπου η τάξη του Προλεταριάτου πήρε την εξουσία, μπορούν να προκόψουν νέα σκολειά, γι” αυτό κι έχει τόση αξία η μελέτη του σημερινού σοβιετικού σκολειού.Δύο είναι οι κύριοι σκοποί του νέου τούτου σκολειού:α) Αρνητικός: να πολεμήσει την αστική τάξη, να ξεριζώσει από τα παιδιά κάθε αντίληψη και συνήθεια αστική: «Και στα σκολειά, βροντοφωνεί ο Λένιν, έχουμε χρέος ν” ανατρέψουμε την μπουρζουαζία, φανερά το λέμε: σχολειό έξω από την πολιτική είναι ψευτιά κι υποκρισία!».β) Θετικός: να συνηθίσει τα παιδιά σε αλληλέγγυα συνεργασία, να θεμελιώσει στο νου τους και στην πράξη τις αρχές της νέας κομμουνιστικής κοινωνίας.

Το δημοτικό σκολειό πρέπει, κατά το επίσημο σοβιετικό πρόγραμμα: α) να ξυπνήσει στο παιδί ενεργό ενδιαφέρον για ό,τι το περικυκλώνει, να του γεννήσει την ανάγκη να ερευνάει όλα τα φυσικά γύρα του και τα κοινωνικά φαινόμενα, β) να μάθει το παιδί να ζητάει στην επιστήμη την απάντηση σε όλα τα ρωτήματα, γ) να συνηθίσει το παιδί να ζει και να εργάζεται αρμονικά ρυθμισμένο με το σύνολο, δ) να μεταδώσει στο παιδί ορισμένη ποσότητα θετικές γνώσες, που να επιτρέπουν: να μπορεί να συνεχίσει μονάχο του πια τη μόρφωσή του και να προσαρμόζεται γόνιμα με τη σύγχρονη καθημερινή ζωή κι ανάγκη.

Ο,τι κύρια χαραχτηρίζει το νέο σχολικό πρόγραμμα δεν είναι η παιδαγωγική μέθοδος, είναι ο παιδαγωγικός σκοπός. Δίνει εντελώς νέο αντικειμενικό σκοπό στη θέληση, στη σκέψη και στην ενέργεια του μαθητή. Κι ο σκοπός αυτός είναι αξεχώριστα αρμοσμένος με τη νέα κοινωνική και πολιτική πραγματικότητα της Ρουσίας. Τα παιδιά του εργάτη και του χωριάτη δεν πάνε πια στο σκολειό για να μάθουν περισσότερα από τους κοινωνικά όμοιούς τους, να μπορέσουν να γίνουν γιατροί, δικηγόροι, επιστήμονες, και ν” ανέβουν απάνω από την τάξη που τους γέννησε, όπως γίνεται στην αστική κοινωνία, εδώ στη Ρουσία τα εργατόπαιδα και χωριατόπαιδα πάνε στο σκολειό για ν” αποχτήσουν βαθύτερη τη συνείδηση της τάξης τους και να μπούνε συνειδητοί πρόμαχοι στον αγώνα της. Στα σκολειά αποχτούν τη φανατική πίστη πως χρέος έχουν να λευτερώσουν από την αμάθεια και τη σκλαβιά τις εργαζόμενες τάξες όλου του κόσμου. Κι αυτό αποτελεί το δεύτερο κύριο χαραχτηριστικό της σοβιετικής παιδείας, δίνει στον εαυτό της διεθνή αποστολή, παγκόσμιαν ευθύνη. Οι σημερινοί μικροί μαθητές που κάθουνται στα θρανία και παίζουν στις σχολικές αυλές της Ρουσίας αποχτούν στο νέο σκολειό την πεποίθηση πως είναι πρωτοπόροι μιας παγκόσμιας ιδέας, πως οι άνθρωποι δεν ξεχωρίζουν πια σε Ρούσους, Αμερικάνους ή Κινέζους, σε χριστιανούς ή μουσουλμάνους, σε άσπρους, κίτρινους ή μαύρους, παρά σε αδικητές και σε αδικούμενους. Και χρέος έχουν κι ευθύνη οι μικροί τούτοι μαθητές, σα μεγαλώσουν, να φέρουν δικαιοσύνη στον κόσμο.

 

Γι” αυτό, στον όρκο που δίνουν τα σοβιετικά παιδιά μπαίνοντας στο σκολειό υπόσχουνται με σοβαρότητα κι υπερηφάνια: «Θέλω να δουλέψω με τον εργάτη και το χωρικό, θέλω να πολεμήσω μαζί του τον κοινόν οχτρό, να βοηθήσω κι εγώ την Ιδέα να νικήσει. Θέλω να “μαι συνεργάτης πιστός κι ωφέλιμος στους μεγαλύτερούς μου συντρόφους. Να γιατί μπήκα στο σκολειό».

 

Να σφυροκοπήσει το μελλούμενο πολεμιστή που θα ρίξει τη διεθνή αστική τάξη, και συνάμα να δημιουργήσει το φωτισμένο συνεργάτη της νέας κοινωνίας – αυτός είναι ο διπλός σκοπός του σοβιετικού σκολειού. Ο σκοπός αυτός επιδιώκεται με την πιο σίγουρη παιδαγωγική μέθοδο: αρχίζει με τα πιο απλά ρωτήματα και τις πιο απλές απάντησες – ολοένα βαθαίνει και πλαταίνει τον κύκλο, κρατώντας πάντα το μαθητή στο σύγχρονο σίγουρο έδαφος, τον οπλίζει, ανάλογα εκάστοτε με τις διανοητικές του και ψυχικές δυνάμες, με όλες τις γνώσες, τις μέθοδες και τις συνήθειες που θα του χρησιμέψουν στην επαναστατική του αποστολή. Ο Ρούσος δάσκαλος εργάζεται με την ακλόνητη πεποίθηση πως με τη σοβιετική επανάσταση η ανθρωπότητα μπήκε οριστικά στο στάδιο της κοινωνικής επανάστασης. Μάχεται λοιπόν να οπλίσει τη νέα τούτη γενιά με όλα τα πιο συγχρονισμένα όπλα που είναι απαραίτητα στον πολεμιστή στην κρίσιμη τούτη παγκόσμια στιγμή.

Γι” αυτό ό,τι κι αν διδάσκουν στο μαθητή – ιστορία, κοινωνιολογία, επιστήμη, τέχνη, τεχνική – έχει ορισμένη άμεση σκοπιμότητα. Η σημερινή κρίσιμη καμπή του κόσμου είναι το κέντρο της εκπαιδευτικής μέριμνας, δεν ενδιαφέρεται η σοβιετική παιδεία για την επιστήμη θεωρητικά, παρά για όση επιστήμη, ιστορία και γνώση είναι πραχτικά χρήσιμη στον κοινωνικόν αγώνα.

Σχολείο που προετοιμάζει τα παιδιά για την πραγματική ζωή

 

Ο Ν. Καζαντζάκης

Συνάμα τα παιδιά συνηθίζουν στο σκολειό την αλληλεγγύη και την αυτοοργάνωση κι αυτοδιοίκηση, που αποτελούν τα θεμέλια της μελλούμενης κομμουνιστικής πραγματικότητας. Το σοβιετικό σκολειό γεννάει και τονώνει στο παιδί κοινωνικά ψυχόρμητα, συνήθειες συνεργασίας, προσπάθειες και χαρές ομαδικές, συγκίνησες που ξεπερνούν τη στενή εγωιστική ατομικότητα. Και τα παιχνίδια ακόμα των μαθητών είναι με μεγάλη προσοχή διαλεγμένα να δυναμώνουν τη θέληση, να ξυπνούν την ανάγκη της αλληλοβοήθειας και συνεργασίας, να συνηθίζουν το παιδί ν” αναλαβαίνει ευθύνη.

Οι μαθητές μαζί με τους δασκάλους διοικούν το σκολειό, τιμωρούν, αμείβουν, κρίνουν τον ίδιο τον εαυτό τους, με το μαθητικό τους ξέχωρο σοβιέτ επιβλέπουν την τάξη και την υγιεινή στο σκολειό τους. Πρωτοστατούν στις επαναστατικές γιορτές, παρακολουθούν τις στρατιωτικές επίδειξες, παίρνουν μέρος στα συλλαλητήρια των εργατών, συνάμα βοηθούν τους χωριάτες στις δουλειές τους: να οργώσουν, να σπείρουν, να θερίσουν, ν” αλωνίσουν, δένουν φιλίες τα χωριατόπουλα με τα εργατόπουλα, γνωρίζουνται από κοντά, αλληλογραφούνται, όλο κι η επαφή τους γίνεται και πιο εγκάρδια. Η πολιτεία με το χωριό γνωρίζουνται έτσι σιγά σιγά κι αγαπιούνται.

Η ζωή των μικρών μπολσεβίκων ξεπερνάει τα συνηθισμένα ως τώρα σύνορα του μαθητικού χρέους.

Σύφωνα με το επίσημο πρόγραμμα, το παιδί που τελειώνει το δημοτικό σκολειό πρέπει να “χει αποχτήσει τις ακόλουθες συνήθειες και γνώσες:

α) Συνήθειες προσανατολισμού: Προσανατολισμός τόπου: να ξέρει να βρίσκει αλάθευτα οτιδήποτε σημείο της πολιτείας ή της χώρας απάνω σ” ένα σχεδίασμα. Προσανατολισμός χρόνου: να ξέρει να καθορίζει το χρόνο που χρειάζεται για να διατρέξει μιαν απόσταση με βάση τη γεωγραφική κλίμακα. Προσανατολισμός μεγέθους και ποσότητας: να μετράει και να υπολογίζει, να ξέρει να χρησιμοποιεί τη ζυγαριά, το μέτρο κι όλα τα όργανα του μετρημού. Προσανατολισμός ποιότητας: να διακρίνει την ποιότητα των ειδών της πρώτης ανάγκης. Προσανατολισμός διανοητικός: να ξέρει το μηχανισμό της διοίκησης του τόπου του, και τέλος να χρησιμοποιεί το τραμ, το τρένο, το ταχυδρομείο, τον τηλέγραφο, το τηλέφωνο.

β) Συνήθειες πνεματικής εργασίας: Να κάνει το σχέδιο μιας αυλής, ενός σπιτιού, ενός δρόμου, μιας περιφέρειας, να σχεδιάζει απλά αντικείμενα, να συντάζει μιαν έκθεση για οτιδήποτε ζήτημα, να συντάζει ένα λογαριασμό, μια στατιστική, μια φορτωτική, μια στήλη εφημερίδας.

γ) Συνήθειες οικιακής εργασίας: Συνήθειες υγιεινής, υγιεινή κατοικίας, πλύσιμο, αερισμός, απολύμανση, να διορθώνει και να πλένει εξώρουχα κι ασπρόρουχα, να μαγερεύει απλά φαγητά, να δίνει τις πρώτες γιατρικές βοήθειες.

δ) Χρησιμοποίηση εργαλείων κτλ.: Να διορθώνει έπιπλα, να ξεβιδώνει, να καθαρίζει και να ξαναβιδώνει τις απλές μηχανές, να χρησιμοποιεί τον ηλεχτρισμό.

ε) Συνήθειες αγροτικές: Να ξέρει να φροντίζει τα κατοικίδια ζώα και τα φυτά, να εργάζεται τη γης, να σπέρνει, να ποτίζει, να θερίζει, να ξέρει να ψαρεύει και να κυνηγάει.

ς) Συνήθειες επιστημονικές: Να μπορεί να παρακολουθεί συστηματικά ορισμένα φαινόμενα, να κάνει εντομολογικές, ορυχτολογικές κτλ. συλλογές, να χρησιμοποιεί λεξικά, ευρετήρια, καταλόγους, εφημερίδες, οδηγούς, βιβλιοθήκες κτλ.

ζ) Συνήθειες κοινωνικές και πολιτικές: Να συμμετέχει ενεργά στις συνεδρίες του σκολειού του, να ενδιαφέρεται για την ομάδα, να συντάζει πραχτικά κτλ. Να εχτελεί μόνος ή με άλλους την αποστολή που του εμπιστεύεται η ομάδα, να οργανώνει λέσχες, γιορτές, ομιλίες, εκδρομές, προπαγάντα για ορισμένο ζήτημα, να συνεργάζεται ως συντάχτης στην «εφημερίδα του τοίχου», να ταξινομεί περιοδικά, εφημερίδες, αποκόμματα για ορισμένο ζήτημα.

Αυτά τα καταπληχτικά για την αστική μας ρουτίνα απαιτεί το επίσημο σοβιετικό εκπαιδευτικό πρόγραμμα από τον απόφοιτο του δημοτικού σκολειού, το σύστημα τούτο, που οξύνει στο έπακρο και τις πέντε αίστησες του παιδιού και το ετοιμάζει για το μελλούμενον αγώνα, ονομάζεται λενινικό.

– Τι θα πει λενινικό σύστημα; ρώτησα μια μέρα ένα δάσκαλο.

– Να βλέπεις καθαρά, μου αποκρίθηκε, τον γύρα σου υλικό, ηθικό, πνεματικό κόσμο και να τον χρησιμοποιείς για τον άμεσο ορισμένο σκοπό σου: την εξόντωση της παγκόσμιας μπουρζουαζίας και τη δημιουργία κομμουνιστικής κοινωνίας».

Αστοί, παπάδες, βασιλιάδες, σακαράκες, καλαμαράδες, όλου του κόσμου, το νου σας!

Στη συνέχεια του κεφαλαίου, ο Ν. Καζαντζάκης παραθέτει αναλυτικά τη συζήτηση που είχε με έναν Πιονιέρο και την εντύπωση που του προκάλεσε και αμέσως μετά σημειώνει όσα τους είπε ο δάσκαλος για τους Πιονιέρους και τους Κομσομόλους:

«Στράφηκα στο δάσκαλο:

– Γιατί, ρώτησα, όλα τα παιδιά της Ρουσίας δεν είναι Πιονιέρηδες; Δε φορούν όλα κόκκινη γραβάτα. Γιατί;

Το αυστηρό πρόσωπο του δασκάλου χαμογέλασε.

– Δεν είναι εύκολο, αποκρίθηκε, δεν πρέπει να “ναι εύκολο να γίνεται Πιονιέρης όποιο παιδί θέλει. Οι Πιονιέρηδες είναι τάγμα με δύσκολες εντολές, και πρέπει να προπονηθεί και να περάσει πολλές δοκιμασίες το παιδί, για να “ναι άξιο να φορέσει την κόκκινη γραβάτα.

» Εχουμε τρία τάγματα: τα Οχτωβριανά παιδιά, 6 – 9 χρονών, τους Πιονιέρηδες, 9 – 16, και την κομμουνιστική νεολαία, τους Κομσομόλ, 16 – 23 χρονών.

» Κάθε ομάδα Οχτωβριανά παιδιά έχει αρχηγό έναν Πιονιέρη και σε αυτόν υπακούει, κάθε ομάδα Πιονιέρηδες έχει αρχηγό έναν Κομσομόλ. (…)

» Αμα ο νέος περάσει την πολύχρονη τούτη τριπλή θητεία – Οχτωβριανός, Πιονιέρης, Κομσομόλ – είναι πια ώριμος να καταταχτεί στο ανώτατο, στο πιο υπεύθυνο τάγμα της Σοβιετικής Ρουσίας – στο Κομμουνιστικό Κόμμα.

» Εμάς ο ρόλος της γενεάς μας είναι ν” ανατρέψουμε την αστική τάξη, μα όλα τούτα τα Οχτωβριανά παιδιά, οι Πιονιέρηδες, οι Κομσομόλ, έχουν πολύ δυσκολότερο έργο να εχτελέσουν: να δημιουργήσουν τη νέα κοινωνία. Εμείς γκρεμίσαμε το άτιμο σπίτι, η νέα γενεά έχει αποστολή να χτίσει ένα καινούριο, τίμιο, άνετο σπίτι. Εμείς ρίξαμε στη χώρα μας το άδικο οικονομικό σύστημα, η νέα γενεά έχει χρέος, κατέχοντας καλά τις τεχνικές ικανότητες του αστικού κόσμου, να δημιουργήσει τη νέα, χωρίς κοινωνικές τάξες πια, οικονομική ζωή. Εμείς καταργήσαμε την παλιά ηθική, που βάση είχε το θεό των αστών, η νέα γενεά πρέπει να δημιουργήσει τη νέα ηθική, που βάση της έχει τον άνθρωπο, που ουρανός της είναι η γη και μέλλουσα ζωή της η επίγεια ζωή.

» Η ευθύνη των νέων τούτων, όχι μονάχα απέναντι στη Ρουσία παρά κι απέναντι στον κόσμο, είναι μεγάλη, και γι” αυτό σωστό είναι να γίνεται η επιλογή με τόση αυστηρότητα.

Αποχαιρέτησα τον κόκκινο δάσκαλο και πήρα τους χιονισμένους δρόμους της Μόσχας. Τα κοράκια πια όλα είχαν γυρίσει στις κουρνιές τους, χιλιάδες πολύχρωμα ηλεχτρικά φώτιζαν την πολύκοσμη μυστηριώδη καρδιά της Σοβιετικής Ρουσίας. Ολες τις μέρες τούτες που είχα αφιερώσει στα σκολειά, ένιωθα όλο και βαθύτερα, πως εδώ, στη Σοβιετική Ρουσία, σφυροκοπιέται ένα φοβερό όπλο, γυμνάζεται ένας φανατισμένος στρατός, από μαθητές, από εργάτες, από χωριάτες, από γυναίκες, με ορισμένο αδιάλλαχτο σκοπό: Να γκρεμίσουν τον παλιό κόσμο, να χτίσουν καινούριο.

Αστοί, παπάδες, βασιλιάδες, σακαράκες, καλαμαράδες, όλου του κόσμου, το νου σας!».

Να σταματήσει άμεσα κάθε απόπειρα δίωξης συναδέλφων

     Συναδέλφισσες συνάδελφοι

Αναφέρθηκε από τον Σύλλογο Εκπαιδευτικών Κερατσινίου Περάματος «Ι. Πλουμπίδης»:

” -ανώνυμη καταγγελία ομάδας γονέων στο 5ο Δημ. Σχολείο Κερατσινίου, για θέματα που αφορούν στην περσινή επιλογή και λειτουργία ΔΥΕΠ κατά τις απογευματινές ώρες στην αντίστοιχη σχολική μονάδα . Η καταγγελία τούς επιδόθηκε από την Εισαγγελία Πρωτοδικών Πειραιά, με την προοπτική να απαντηθεί μέχρι το τέλος της εβδομάδας

-επώνυμη καταγελία από τους συλλόγους γονέων του Νηπιαγωγείου και Δημοτικού Σχολείου Ικονίου  σε εκπαιδευτικούς και στον Δ/ντή Εκπ/σης Πειραιά, για θέματα που αφορούν στις διαβεβαιώσεις της υγείας των μαθητών που φοίτησαν στη ΔΥΕΠ Ικονίου, το ίδιο διάστημα.

 

Ο Σύλλογός μας από την πρώτη στιγμή συμπαραστάθηκε και συμπαραστέκεται στους μετανάστες και τους πρόσφυγες, προασπίζοντας τα βασικά τους ανθρώπινα δικαιώματα. Σχετικά με την εκπαίδευση των παιδιών προσφύγων και μεταναστών, πάγια  υποστηρίζουμε την ένταξή τους με διασπορά και κατανομή σε όλα τα πρωινά τμήματα, τονίζοντας τη θετική βαρύτητα που έχουν οι κοινωνικές σχέσεις μεταξύ συνομηλίκων για την κοινωνική τους ανάπτυξη,  ενάντια σε φοβικές προκαταλήψεις και συντηρητικά στερεότυπα.  Στις  περισσότερες, άλλωστε, από τις διεθνείς και ευρωπαϊκές Συμβάσεις κατοχυρώνονται και επιβάλλονται δικαιώματα και ελευθερίες, συμπεριλαμβανομένων ακόμη και των παιδιών χωρίς χαρτιά.

 

Πρωτόγνωρη έκπληξη μας προκαλεί το γεγονός πώς, εκπαιδευτικοί που σεβάστηκαν, υποστήριξαν  και στάθηκαν δίπλα στα παιδιά μεταναστών και προσφύγων, παρά τον ιδιότυπο χαρακτήρα των ειδικά  αποκομμένων εκπαιδευτικών δομών ΔΥΕΠ,  καλούνται τώρα σε έγγραφη αναφορά, παρά το ανώνυμο της καταγγελίας.

Θεωρούμε ότι  όσα συμβαίνουν δεν είναι τυχαία. Η επιβολή κλίματος φόβου και τρομοκράτησης των εκπαιδευτικών λειτουργών που επιλέγουν τον σεβασμό και την αποδοχή στο διαφορετικό,  την οικειοποίηση του “ξένου, όπως ακριβώς οφείλει και προστατεύει η εκπαιδευτική κοινότητα, χαλάει τα σχέδια όσων επιθυμούν εκπαιδευτικούς χειραγωγημένους σε κοντόφθαλμους, αδικαιολόγητους ρατσιστικούς φόβους και ανυπόστατους κινδύνους.

Ο Σύλλογός μας βρίσκεται πάντοτε δίπλα στα παιδιά όλου του κόσμου προκειμένου να ζουν αξιοπρεπή ζωή ενάντια σε ό,τι και όποιον προσπαθεί να την υποβαθμίζει. Παράλληλα στηρίζει, μαζί με την υπόλοιπη εκπαιδευτική κοινότητα, κάθε εκπαιδευτικό που φροντίζει για τη μόρφωση και τη ζωή των παιδιών ανεξαρτήτως χρώματος, καταγωγής, φυλής, θρησκείας ή όποιας άλλης αναχρονιστικής και αντιεκπαιδευτικής αντίληψης.

Το Δ.Σ. του  Συλλόγου μας επισημαίνει τα εξής:

  •  Απαιτούμε να σταματήσει κάθε απόπειρα δίωξης
  • Εκφράζουμε την ολόψυχη συμπαράστασή μας στους συναδέλφους, δηλώνουμε ότι τέτοιες εκφοβιστικές πρακτικές  δεν τρομοκρατούν τον εκπαιδευτικό χώρο
  •  Στηρίζουμε τις/τους συναδέλφους με όλους τους τρόπους (συνδικαλιστικά, νομικά, ηθικά)  για οποιαδήποτε περίπτωση πράξεων που θίγουν την προσωπικότητά τους, δυσκολεύουν ή παρακωλύουν το παιδαγωγικό τους έργο ή θέτουν σε κίνδυνο την ασφάλεια στον εργασιακό τους χώρο
  • Καταδικάζουμε τον παράλογο μηχανισμό καταγγελιών  που έχει στηθεί εις βάρος των εκπαιδευτικών του 5ου Δημοτικού σχολείου Κερατσινίου
  •  Καθιστούμε σαφές προς οποιαδήποτε κατεύθυνση πως οι εκπαιδευτικοί δεν τρομοκρατούνται από πρακτικές που παραπέμπουν στις πιο μαύρες σελίδες της ιστορίας του κλάδου
  • Η απόπειρα δίωξης εναντίον των συναδέλφων του 5ου Δημοτικού Σχολείου Κερατσινίου πρέπει να αντιμετωπιστεί ως απόπειρα δίωξης όλων των εκπαιδευτικών
  • Καλούμε τη ΔΟΕ, την ΟΛΜΕ, τους συλλόγους ΠΕ και τις ΕΛΜΕ να καταδικάσουν απερίφραστα  τέτοιες απαράδεκτες ενέργειες
  • Καλούμε το γονεϊκό κίνημα να απομονώσει τέτοιου είδους παρωχημένες αντιλήψεις για τη μόρφωση των παιδιών προσφύγων και μεταναστών
  • Καλούμε το Υπουργείο Παιδείας να πάρει σαφή θέση και να καταδικάσει τις τακτικές στοχοποίησης εκπαιδευτικών και σχολικών μονάδων
  • Απαιτούμε την πλήρη και ομαλή ένταξη των προσφυγόπουλων στο πρωινό Δημόσιο Σχολείο, χωρίς αποκλεισμούς, χωρίς  εμπλοκή ΜΚΟ,  με απόλυτη ευθύνη του κράτους, με όλα τα αναγκαία μέτρα για την εξασφάλιση του απαραίτητου εκπαιδευτικού και βοηθητικού προσωπικού στα σχολεία. 

 

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΓΙΑ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ Δ.Σ. ΔΟΕ,ΟΛΜΕ – ΣΚΟΥΡΛΕΤΗ

            ΚΑΝΕΝΑ ΜΕΤΡΟ, ΚΑΜΙΑ ΔΕΣΜΕΥΣΗ, ΟΥΤΕ ΕΝΑ ΕΥΡΩ, ΓΙΑ       ΣΤΕΓΑΣΗ, ΣΙΤΙΣΗ, ΜΕΤΑΦΟΡΑ ΤΩΝ ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΩΝ!                  ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ Ο ΑΓΩΝΑΣ!

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι

Πραγματοποιήθηκε σήμερα 4/10 συνάντηση των Δ.Σ. ΔΟΕ και ΟΛΜΕ με τον Υπ. Εσωτερικών κ. Σκουρλέτη, για το οξύτατο πρόβλημα της διαβίωσης (στέγαση, σίτιση, μεταφορά…) των αναπληρωτών και όχι μόνο στις τουριστικές περιοχές (Σαντορίνη, Μύκονο, Χανιά, Ρέθυμνο…).

Αυτό που σίγουρα προέκυψε από τη συνάντηση είναι ότι, έναν μήνα μετά την έκρηξη του προβλήματος στη Σαντορίνη και αλλού, η κυβέρνηση δεν έχει πάρει ούτε ένα μέτρο, δε έχει και δε σκέφτεται να διαθέσει ούτε ένα ευρώ για άμεση στήριξη των συναδέλφων! Μιλάμε για πραγματική αναλγησία!

Συγκεκριμένα, ο κ. Σκουρλέτης τοποθετήθηκε ως εξής:

  • «Μην περιμένετε να συζητήσουμε σ” αυτό το τραπέζι θέματα, όπως επιδότηση ενοικίου …εμείς με τη νομοθετική ρύθμιση, που συμφωνήσαμε μαζί τους κι ήρθε ως αίτημα, δώσαμε τη δυνατότητα στους δήμους να λύνουν αυτό το πρόβλημα…«. Ο Υπουργός βέβαια παρέλειψε να πει ότι η ρύθμιση αυτή δε συνοδεύτηκε από κανένα κονδύλι αλλά κλήθηκαν οι δήμοι να την εφαρμόσουν από ίδιους πόρους!
  • Συνέχισε ισχυριζόμενος ότι «δε μπορούμε να επιβάλουμε κάτι, γιατί υπάρχει αυτοτέλεια των δήμων«(sic). Ξέχασε ο Υπουργός να μας πει ότι αυτοτέλεια υφίσταται όπου συμφέρει!
  • Επισήμανε δε ότι «εκεί που υπάρχει πραγματικά πρόβλημα, προκύπτει από την έντονη οικονομική δραστηριότητα…(βλ τουρισμό)» και ότι «αυτοί οι δήμοι είναι πλούσιοι…«. Στην ουσία παραδέχτηκε ότι η «δίκαιη» ανάπτυξή τους έχει δύο όψεις, από τη μια πλούτο και από την άλλη αναπληρωτές να κοιμούνται κάτω από τ” άστρα!
  • Για να καταλήξει ο κ. Υπουργός ότι «αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει δυνατότητα να δοθεί κανένα κονδύλι για το σκοπό αυτό«!!! Αλίμονο, βιομήχανοι ή μεγαλοξενοδόχοι είναι οι αναπληρωτές για να τους στηρίξετε!
  • Για να καλλιεργήσει δε ελπίδες είπε ότι «θα προσπαθήσει να κατευθύνει την αύξηση κατά 5% στα οικονομικά των δήμων – που ισχυρίστηκε ότι προβλέπει ο νέος προϋπολογισμός- προς τους δήμους που έχουν ιδιαιτερότητες«! Και από πού πηγάζει ότι αυτά θα φτάσουν και στους αναπληρωτές;
  • Ενώ στο τέλος, για να πει και κάτι, υποσχέθηκε ότι «πέρα από την άσκηση πίεσης που θα ασκήσω στους συγκεκριμένους δημάρχους (!), θα αναλάβω πρωτοβουλία για μία σύσκεψη εμπλεκόμενων υπουργείων, αυτών των δήμων και άλλων φορέων, όπου θα εξετάσουν τι μπορούν να κάνουν…«! Από συσκέψεις και επιτροπές έχει χορτάσει ο λαός!

Στην ουσία η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, που μαζί με τη Ν.Δ. προσκυνάει ΕΕ και ΣΕΒ, μέσω του Υπουργού της, παραδέχτηκε ότι δεν έχει κάνει και δε σκέφτεται να κάνει κάτι για το φλέγον αυτό ζήτημα, που αφορά εκατοντάδες ακόμα και χιλιάδες εκπαιδευτικούς και τις οικογένειές τους! Απλά προσπάθησε να το μεταφέρει στους Δήμους και μέσω αυτών στους δημότες!  Όλα τα άλλα είναι για λαϊκή κατανάλωση!

Στην αναλγησία αυτή μόνο μια απάντηση αρμόζει: οι αναπληρωτές συνάδελφοι να κάνουν την αγανάκτησή τους αγώνα και μέσα από τους ΣΥΛΛΟΓΟΥΣ και τις ΕΛΜΕ μας, εκπαιδευτικοί, γονείς, μαθητές, εργαζόμενοι, να επιβάλουμε ζωή με δικαιώματα και ανθρώπινες συνθήκες διαβίωσης!

Εντύπωση πάντως προκάλεσε η τακτική του προέδρου της ΟΛΜΕ (ΔΑΚΕ) στη συνάντηση, που, συνεπικουρούμενος από τον Γ. Γραμματέα (ΣΥΝΕΚ), αφού μπήκε στη λογική της κυβέρνησης για ρίξιμο της ευθύνης μονόπλευρα στους δήμους, έφτασε να δηλώσει ότι «εμείς, αν δε μας λύσετε το πρόβλημα, θα προτείνουμε στο Υπ. Παιδείας να μην στείλει τους 50 καθηγητές που λείπουν στη Σαντορίνη«! Δηλαδή πρότεινε να μείνουν τα παιδιά χωρίς εκπαιδευτικούς!

Όλες και όλοι στις Γενικές Συνελεύσεις ΣΥΛΛΟΓΩΝ και ΕΛΜΕ, που είναι σε εξέλιξη, όπου πρέπει να παρθούν αποφάσεις για αγωνιστικές κινητοποιήσεις και για τα ζητήματα των αναπληρωτών.

Απαιτούμε και διεκδικούμε: πάρτε τώρα μέτρα για τη στέγαση, σίτιση και μεταφορά των αναπληρωτών! Η ευθύνη βαραίνει την κυβέρνηση συνολικά! Οι εκπαιδευτικοί δεν είναι μπαλάκια! Οι νέοι συνάδελφοί μας έχουν σύγχρονες ανάγκες και πρέπει και μπορούν να καλυφθούν τώρα!                         Αθήνα, 4/10/2017