Σύλλογος Εκπαιδευτικών Π.Ε. Ηλιούπολης

"Μιχάλης Παπαμαύρος"

Όλες και όλοι στην απεργία και στις διαδηλώσεις στις 30 Μάη!

Αγωνιστική Συσπείρωση

Όλες και όλοι στην απεργία και στις διαδηλώσεις στις 30 Μάη! 

Στις 30 Μάη οι εκπαιδευτικοί απεργούμε για τις ανάγκες τις δικές μας και των μαθητών μας!

Απεργούμε γιατί:

Η αδιοριστία θα συνεχιστεί και την επόμενη σχολική χρονιά.

  • Γιατί κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, ΝΔ και οι δορυφόροι τους ικανοποιούν τις απαιτήσεις του ΣΕΒ, που ζητά να μη γίνουν μονιμοποιήσεις εκπαιδευτικών γιατί μας θεωρούν κόστος και ταυτόχρονα μας κοροϊδεύουν κατάμουτρα με υποσχέσεις για διορισμούς σε …βάθος χρόνου.
  • Γιατί είναι δικαίωμα των μαθητών μας να έχουν τον αντίστοιχο εκπαιδευτικό, νηπιαγωγό, δάσκαλο και καθηγητή από την αρχή της χρονιάς.
  • Γιατί το Υπουργείο μας εμπαίζει προκλητικά όταν ονομάζει “υποστηρικτικές δομές” το ν/σ που διαλύει  ακόμα και τις στοιχειώδεις δομές υποστήριξης, ιδιαίτερα της ειδικής αγωγής για τα δημόσια σχολεία.
  • Γιατί η στήριξη της Ειδικής Αγωγής με μόνιμους εκπαιδευτικούς όλων των ειδικοτήτων είναι άμεση ανάγκη. Σε όλα τα σχολεία να υπάρχουν τμήματα ένταξης, τάξεις υποδοχής, ένας εκπαιδευτικός παράλληλης στήριξης για κάθε παιδί που τον χρειάζεται. Η Ειδική Αγωγή και η στήριξη των παιδιών να γίνεται μέσα στο σχολείο και όχι να είναι πανάκριβο εμπόρευμα για τις λαϊκές οικογένειες.
  • Γιατί δεν δεχόμαστε τη δαμόκλειο σπάθη της αντιδραστικής, τιμωρητικής αξιολόγησης για να να γίνουν οι εκπαιδευτικοί να συνένοχοι στους στόχους μιας παιδείας των περικοπών, των εμπορευματοποιημένων και κατηγοριοποιημένων σχολείων.
  • Γιατί μέσα στις τάξεις μας εμφανίζονται όλα τα προβλήματα που βιώνει η λαϊκή οικογένεια ειδικά σε εποχή κρίσης. Προβλήματα μαθησιακά, κοινωνικά, συναισθηματικά, συμπεριφοράς και αυτά δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν ολόπλευρα, μέσα σε 25αρια και 28άρια τμήματα και χωρίς καμία υποστήριξη στον εκπαιδευτικό. Γιατί είναι απόλυτη ανάγκη σήμερα να υπάρξει άμεση μείωση αριθμού μαθητών ανά τμήμα, φροντιστηριακά τμήματα, ενισχυτική διδασκαλία από την πρώτη μέρα έναρξης του σχολείου.
  • Γιατί δεν θέλουμε να διδάσκουμε στα παιδιά μας τις αντιδραστικές αξίες ενός σάπιου συστήματος που έχει για ευαγγέλιο την ανταγωνιστικότητα και τον ατομισμό.
  • Γιατί η μάθηση δεν μπορεί να γίνεται με τον εκπαιδευτικό λάστιχο με αντιεπιστημονικές αναθέσεις και ενοποιήσεις και τον εκπαιδευτικό να διδάσκει ότι τύχει.
  • Γιατί απαιτούμε εδώ και τώρα να φτιαχτούν Νηπιαγωγεία και να προσληφθούν Νηπιαγωγοί, να δημιουργηθούν όλες οι προϋποθέσεις για την εφαρμογή της Δίχρονης Υποχρεωτικής Προσχολικής Αγωγής και δεν «τσιμπάμε» από τη δήθεν θεσμοθέτηση «σε βάθος τριετίας» που ψήφισε η κυβέρνηση στη Βουλή.

Τη «δίκαιη ανάπτυξη» που από κοινού κυβέρνηση, κόμματα του μνημονίου, οι ηγεσίες των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ, ΓΣΕΒΕΕ, ΕΣΕΕ, επιμελητήρια μαζί με τον ΣΕΒ, τους τραπεζίτες προπαγανδίζουν, τη νιώθουμε κάθε μέρα στο πετσί μας!

Θέλουν να μας πείσουν ότι ό,τι έγινε, έγινε. Όχι μόνο αποδεχτούμε τη μίζερη πραγματικότητα που μας επιβάλλουν αυτοί που θησαυρίζουν σε βάρος μας, αλλά να αγωνιστούμε για τους στόχους τους. Να θυσιάσουμε τα πάντα για την ανάκαμψη των κερδών των επιχειρηματικών ομίλων. Σε αυτές τις συνθήκες, η κυβέρνηση δεν διστάζει να μετατρέψει την Ελλάδα σε ορμητήριο πολέμου, να γίνει ο σημαιοφόρος του ΝΑΤΟ στην ευρύτερη περιοχή για να εξυπηρετήσει το μοίρασμα του ενεργειακού πλούτου της ευρύτερης περιοχής. Μας εμπλέκει όλο και πιο βαθιά στο κουβάρι των ιμπεριαλιστικών αντιθέσεων, που φέρνουν όλο και πιο κοντά τον πόλεμο.

Αυτό το δρόμο της υποταγής υπηρετεί όχι μόνο η συμβιβασμένη ηγεσία στην ΑΔΕΔΥ αλλά και οι πλειοψηφίες σε ΟΛΜΕ, ΔΟΕ. Σφύριζαν αδιάφορα όταν εκατοντάδες σωματεία, χιλιάδες εργαζόμενοι πάλευαν ενάντια στον απεργοκτόνο νόμο, σαμπόταραν με κάθε τρόπο την οργάνωση του αγώνα ενάντια στα αντιεκπαιδευτικά σχέδια της κυβέρνησης (νέες δομές-αξιολόγηση, νέο Λύκειο), ενώ την Πρωτομαγιά δεν εμφανίστηκαν καν στις απεργιακές συγκεντρώσεις.

Στις 30 Μάη βγαίνουμε στο δρόμο, γιατί τίποτα δε μας χαρίστηκε, όλα με αγώνες και θυσίες κατακτήθηκαν. Για εμάς τους εργαζόμενους ένας δρόμος υπάρχει: Ο δρόμος της οργάνωσης και της συλλογικής διεκδίκησης! Να αγωνιστούμε και να παλέψουμε με επίκεντρο τις ανάγκες μας.

Όλοι μαζί εργαζόμενοι, άνεργοι, συνταξιούχοι, μικροί επαγγελματίες, νεολαία διεκδικούμε:

  • Αυξήσεις στους μισθούς, τις συντάξεις, τις κοινωνικές παροχές.
  • Κατάργηση όλων των αντεργατικών αντιλαϊκών νόμων και των 3 μνημονίων.
  • Κανένας πλειστηριασμός πρώτης κατοικίας
  • Κάτω οι φόροι – να πληρώσει το μεγάλο κεφάλαιο
  • Κατάργηση του ΕΝΦΙΑ, των χαρατσιών, της φοροληστείας
  • Κατάργηση του νόμου Κατρούγκαλου
  • Να γίνουν προσλήψεις στα δημόσια Νοσοκομεία, στα σχολεία, μόνιμων πλήρους απασχόλησης εκπαιδευτικών και υγειονομικών όλων των ειδικοτήτων

Πάνω απ’ όλα απεργούμε και διαδηλώνουμε γιατί δε θέλουμε να είμαστε υποταγμένοι και σκυφτοί, δε θέλουμε να εκπαιδεύουμε μια νέα γενιά που θα ζήσει χειρότερα από μας, με σκυμμένο κεφάλι και χωρίς δικαιώματα.

Εμπρός λαέ μη σκύβεις το κεφάλι – Τώρα με το ΠΑΜΕ επίθεση και πάλη!

Όλοι στις απεργιακές συγκεντρώσεις!

Στην Αθήνα πλ. Ομόνοιας 10:30!

Στη Θεσσαλονίκη Άγαλμα Βενιζέλου 10:00!

ΨΗΦΙΣΜΑ ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑΣ

Καταγγέλλουμε με αποτροπιασμό τη νέα δολοφονική επίθεση του κράτους  του Ισραήλ ενάντια στον Παλαιστινιακό λαό

Το Δ.Σ. του Συλλόγου Εκπ/κων π.Ε, Ηλιούπολης «Μ.Παπαμαύρος» καταγγέλλει το κράτος  του Ισραήλ που κλιμακώνει τη δολοφονική του βία σε βάρος του παλαιστινιακού λαού, τη σφαγή Παλαιστινίων με εν ψυχρώ δολοφονίες δεκάδων άοπλων διαδηλωτών, ενθαρρυμένο από την προκλητική στήριξη των ΗΠΑ που αποφάσισαν να μεταφέρουν την πρεσβεία του από το Τελ Αβίβ στην Ιερουσαλήμ.

Εκφράζουμε την αμέριστη αλληλεγγύη και συμπαράστασή μας στο δίκαιο αγώνα του παλαιστινιακού λαού κατά της ισραηλινής κατοχής, που διαιωνίζεται με τη στήριξη των ΗΠΑ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Καταδικάζουμε τη βία, τον αυταρχισμό, τις δολοφονίες αγωνιστών, -που σήμερα μόνο έχουν φτάσει τις 59 και τους 2770 τραυματίες, τις φυλακίσεις, το απαράδεκτο τείχος, τους εποικισμούς του Ισραήλ, την προσπάθεια ταύτισης του «θύτη» με το «θύμα». Είναι πρόσφατο το απαράδεκτο ψήφισμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης που ούτε λίγο ούτε πολύ ρίχνει το φταίξιμο στους αγωνιστές Παλαιστίνιους που αναγκάζουν τους Ισραηλινούς να τους δολοφονούν!

Καλούμε τους εργαζόμενους, άνεργους και νέους της πόλης μας, να συνεχίσουν τη στήριξη στον δίκαιο αγώνα του Παλαιστινιακού λαού, που διεκδικώντας τη δική τους πατρίδα έρχονται αντιμέτωποι με την κρατική βία, τις δολοφονίες και τις φυλακίσεις εκ μέρους του κράτους του Ισραήλ. Να δυναμώσουμε μαζί τον αγώνα ενάντια στην επικίνδυνη πολιτική της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ που ενισχύει την πολιτική και στρατιωτική συνεργασία με το κράτος του Ισραήλ.

Υποστηρίζουμε το δίκαιο αγώνα του παλαιστινιακού λαού και αγωνιζόμαστε για: Τη δημιουργία ανεξάρτητου και κυρίαρχου παλαιστινιακού κράτους, στα σύνορα του 1967 με πρωτεύουσα την Ανατολική Ιερουσαλήμ.

Καλούμε όλους τους συναδέλφους να μιλήσουν στους μαθητές μας για το δίκαιο αγώνα του Παλαιστινιακού λαού και να εκφράσουν την πολύμορφη αλληλεγγύη τους με όλες τις μορφές.

Εκδήλωση – Συζήτηση

Εκδήλωση – Συζήτηση

Ο Σύλλογός μας οργανώνει στα πλαίσια των εκδηλώσεων της Επιτροπής Ειρήνης Ηλιούπολης εκδήλωση- συζήτηση  με θέμα: « Οι εξελίξεις σε Αιγαίο , Ανατολική Μεσόγειο, Βαλκάνια  και οι επιπτώσεις  στους εργαζόμενους της χώρας μας» την Πέμπτη 31 Μάη στις 7.00μμ στην αίθουσα εκδηλώσεων του  6ο Δημοτικού Σχολείου (Μαρίνου Αντύπα 34 Ηλιούπολη)

Ομιλητής : Μιχάλης Σοφικίτης, ταξίαρχος ε.α., εκπρόσωπος της Κίνησης για την Εθνική Άμυνα (ΚΕΘΑ),

Η εκδήλωση θα ανοίξει με το  θεατρικό 10λεπτο μονόπρακτο του Μπρεχτ: «Εξεύρεση Εργασίας»

Ανησυχητικές εξελίξεις στην Ειδική Αγωγή και Εκπαίδευση

Ανησυχητικές εξελίξεις στην Ειδική Αγωγή και Εκπαίδευση

 

Η κυβέρνηση κατέθεσε νομοσχέδιο (για τις δομές υποστήριξης της Εκπαίδευσης) που ακουμπάει σε κάθε έκφανση της παιδαγωγικής εκπαιδευτικής διαδικασίας, προωθεί όλες τις αστικές επιδιώξεις, όπως ρητά διατυπώθηκαν στο 3ο μνημόνιο, και αφορούν στην περικοπή των δαπανών, στην εξοικονόμηση του προσωπικού, στην «αξιολόγηση», στην αυτονομία σχολικών μονάδων και στην ενίσχυση της επιχειρηματικότητας σε όλο το φάσμα της Εκπαίδευσης.

Αν και εξίσου σοβαρά θέματα το καθένα από αυτά, θέλουμε να εστιάσουμε στις αρνητικές εξελίξεις που επιφέρει το νομοσχέδιο στην Ειδική Αγωγή και Εκπαίδευση. Διαβάζοντας την αιτιολογική έκθεση, από τη γενική περιγραφή των αλλαγών στον τομέα της Ειδικής Αγωγής, καταλαβαίνουμε ότι δεν προοιωνίζεται κάτι καλό για το μέλλον των παιδιών που χρήζουν ειδικής παιδαγωγικής στήριξης: «Η δεύτερη μεγάλη τομή του παρόντος νομοσχεδίου είναι η ίδρυση των ΚΕΣΥ (Κέντρα Εκπαιδευτικής και Συμβουλευτικής Υποστήριξης) τα οποία διαδέχονται τα υφιστάμενα Κέντρα Διαφοροδιάγνωσης, Διάγνωσης και Υποστήριξης Ειδικών Εκπαιδευτικών Αναγκών (ΚΕΔΔΥ) αλλά με πολύ ευρύτερο ρόλο και αποστολή που δεν περιορίζεται στο πεδίο της Ειδικής Αγωγής και Εκπαίδευσης αλλά επεκτείνεται και σε θέματα συμβουλευτικής και επαγγελματικού προσανατολισμού, καθώς και υποστήριξη της ψυχοκοινωνικής ανάπτυξης και προόδου του συνόλου του μαθητικού πληθυσμού»!

Αυτό σημαίνει ότι συνενώνονται διαφορετικοί μεταξύ τους εκπαιδευτικοί και παιδαγωγικοί τομείς σε μια υπηρεσία, εξυπηρετώντας προφανώς όχι τις εκπαιδευτικές ανάγκες των μαθητών αλλά την εξοικονόμηση πόρων και προσωπικού. Φυσικά, σε βάρος της Ειδικής Αγωγής, που συνιστά σύνθετη παιδαγωγική παρέμβαση, χρήζει διεπιστημονικής και ταυτόχρονα εξατομικευμένης στήριξης των παιδιών με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες και ως εκ τούτου απαιτεί πολλαπλάσια δαπάνη, προτεραιότητα και αναβαθμισμένες παροχές.

Για τα ΚΕΔΔΥ, το ρόλο και τα προβλήματά τους

Τα ΚΕΔΔΥ ιδρύθηκαν με τον ν. 2817/2000 ως Κέντρα Διάγνωσης Αξιολόγησης και Υποστήριξης (ΚΔΑΥ) και μετονομάστηκαν σε ΚΕΔΔΥ το 2008. Η 5μελής επιστημονική ομάδα, που αποτελείται από τον ειδικό παιδαγωγό, Πρωτοβάθμιας ή Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, τον παιδοψυχίατρο ή παιδίατρο με ειδίκευση στην παιδονευρολογία, τον κοινωνικό λειτουργό, τον ψυχολόγο και τον λογοθεραπευτή – στην ομάδα θα μπορούσε να συμμετέχει εργοθεραπευτής ή μέλος του εξειδικευμένου Ειδικού Εκπαιδευτικού Προσωπικού – πραγματοποιεί γνωματεύσεις.

Ως διακριτή υποστηρικτική δομή της Ειδικής Εκπαίδευσης που ισχύει μέχρι σήμερα, έχει την αποκλειστική αρμοδιότητα να ανιχνεύει το βαθμό δυσκολίας του παιδιού, να καταρτίζει προσαρμοσμένα, εξατομικευμένα ή ομαδικά προγράμματα ψυχοπαιδαγωγικής και διδακτικής στήριξης και να εισηγείται το κατάλληλο σχολικό πλαίσιο, με το κατάλληλο πρόγραμμα Ειδικής Αγωγής και Εκπαίδευσης (ΕΑΕ) καθώς και την πορεία των μαθητών σε συνεργασία με τους σχολικούς συμβούλους της ΕΑΕ.

Θέτουμε, λοιπόν, το εύλογο ερώτημα: Ανταποκρίθηκε η δομή αυτή στο σύνθετο και απαιτητικό έργο της; Σίγουρα η λειτουργία της είναι ελλειμματική και συμβαδίζει με τη γενική εικόνα της Ειδικής Αγωγής και Εκπαίδευσης. Ο αριθμός των ΚΕΔΔΥ είναι πολύ μικρός σε σχέση με τις ανάγκες που υπάρχουν, είναι υποστελεχωμένα, με τη συντριπτική πλειοψηφία των εργαζομένων να είναι αναπληρωτές και τις λίστες των εν αναμονή μαθητών για γνωμάτευση να είναι τεράστιες. Χαρακτηριστικά να πούμε ότι στα μεγάλα αστικά κέντρα η αναμονή μπορεί να ξεπερνά ακόμα και τα τρία χρόνια, και αξιολογούνται, κατά προτεραιότητα, οι μαθητές που πρόκειται να μεταβούν από βαθμίδα σε βαθμίδα.

Ταυτόχρονα, με το ρόλο και την αποστολή τους, τα ΚΕΔΔΥ είναι ενταγμένα και δεν αποκλίνουν από το πλαίσιο της γενικότερης κυβερνητικής και ευρωενωσιακής πολιτικής, που διαχρονικά έχει στην προμετωπίδα της την ένταξη όλων των παιδιών στη Γενική Εκπαίδευση. Τίτλος εύηχος που χρησιμοποιείται, προσχηματικά, για να δικαιολογηθούν η διαχρονική υποβάθμιση των διακριτών δομών της Ειδικής Αγωγής, τα μειωμένα κονδύλια, αποκλειστικά από το ΕΣΠΑ, με παντελή έλλειψη χρηματοδότησης από τον κρατικό προϋπολογισμό, η αδιοριστία χιλιάδων επιστημόνων κ.ά. Φυσικά, τόσο τα κενά στην Ειδική Αγωγή όσο και οι πολιτικές επιλογές και κατ” επέκταση η επιστημονική κατεύθυνση των δομών βαραίνουν αποκλειστικά τις πολιτικές επιλογές, διαχρονικά, των κυβερνήσεων.

Πέρα, όμως, από την όποια επιστημονική συζήτηση, ή διχογνωμία για το περιεχόμενο, όχι τόσο των διαγνώσεων όσο για το ποιο σχολικό πλαίσιο είναι κατάλληλο για το παιδί με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες, το ΚΕΔΔΥ, από συγκρότησής του, διασφάλιζε, στο μέτρο του δυνατού, αυτό που αποτελεί επιστημονικό προαπαιτούμενο για τη χάραξη εκπαιδευτικής πολιτικής στον τομέα της Ειδικής Αγωγής και παρέμβασης: Τη γνωμάτευση. Και αυτός ο ρόλος αποτελεί τη βάση για την παραπέρα αναβάθμιση, επέκτασή τους και όχι την κατάργησή τους.

Γιατί, για να χαραχτεί η ανάλογη εκπαιδευτική πολιτική στον τομέα της Ειδικής Αγωγής, να διορισθεί το ανάλογο ειδικό εκπαιδευτικό προσωπικό, ειδικό βοηθητικό, ειδικό επιστημονικό, το πρώτο θεμελιακό επιστημονικό βήμα είναι η αξιολόγηση, η διάγνωση και καταγραφή των παιδιών που χρήζουν ειδικής στήριξης. Παραπέρα, για να ιδρυθούν νέες ειδικές δομές χρειάζεται, πρώτα απ” όλα, να εντοπιστούν και να καταγραφούν οι ανάγκες.

Αλλαγές εις βάρος των παιδιών με Ειδικές Ανάγκες

Το νομοσχέδιο έρχεται να αλλάξει ριζικά το τοπίο αυτό εις βάρος των παιδιών με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες. Έτσι, καταργούνται τα ΚΕΔΔΥ και αφομοιώνονται στα ΚΕΣΥ μαζί με άλλες υπηρεσίες που δεν σχετίζονται με την Ειδική Αγωγή. Ο αριθμός των ειδικών επιστημόνων, ειδικών παιδαγωγών που προβλέπονται είναι πάρα πολύ μικρός ακόμα και για τη σύνταξη αξιολογικής έκθεσης. Δε συζητάμε για την ουσιαστική στήριξη των μαθητών. Εάν συνυπολογίσει κανείς όλες τις επιπλέον αρμοδιότητες που τους ανατίθενται, κατανοεί το μέγεθος της υποβάθμισης της Ειδικής Αγωγής.

Επιπλέον, από τις θέσεις που συστήνονται, καταργείται, με πρόσχημα την ιατρικοποίηση της παιδαγωγικής διαδικασίας, η ειδικότητα του παιδονευρολόγου! Όμως, καταλαβαίνουμε ότι η όποια ειδική παιδαγωγική παρέμβαση για να είναι αποτελεσματική πρέπει να πατάει και να παίρνει υπόψη την αιτιολογία της δυσκολίας, της απόκλισης κ.τ.λ. και αυτό το δίνει η ιατρική επιστήμη και δεν είναι αναχρονισμός αλλά διεπιστημονική ματιά για να προσεγγίσεις ολόπλευρα και όσο γίνεται πιο αντικειμενικά, σφαιρικά, την ειδική δυσκολία. Καταργώντας την ειδικότητα του παιδονευρολόγου, καταργείς το στέρεο έδαφος να ευδοκιμήσει η ειδική παιδαγωγική και αναγκάζεις τους γονείς να ξαναβάλουν το χέρι βαθιά στην τσέπη για να απευθυνθούν στα ιδιωτικά κέντρα γνωμάτευσης και να χρυσοπληρώσουν, ιδιωτικά πια, την υπηρεσία τους.

Επιπλέον, μέσα από το νομοσχέδιο τίθενται ένα σωρό καινούργια προαπαιτούμενα για να φτάσει ένας γονέας με το παιδί του στο ΚΕΣΥ για να πάρει τελικά την αξιολογική – περιγραφική έκθεση. Έτσι, για να κάνει αίτηση ο γονέας θα πρέπει να αποφανθεί με τεκμηριωμένη εισήγηση ο Σύλλογος Διδασκόντων αφού πρώτα αποδείξει ότι πήρε όλα τα αναγκαία μέτρα, έχει υλοποιήσει βραχύχρονα προγράμματα, έχει «πειραματιστεί» με το παιδί και δεν είχε κάποιο αποτέλεσμα.

Τι σημαίνουν τα παραπάνω; Το επιστημονικό προαπαιτούμενο, η απαρχή της ειδικής παιδαγωγικής παρέμβασης, η αξιολογική έκθεση – αξιολόγηση, που δεν είναι καν γνωμάτευση, μετατίθεται για το απώτερο μέλλον, με τον πολύτιμο χρόνο να τρέχει σε βάρος του παιδιού. Μάλιστα, ο υπεύθυνος δάσκαλος επικοινωνίας με το ΚΕΣΥ μπορεί να είναι της Ειδικής Αγωγής, αλλά εάν δεν υπάρχει, θα αναλαμβάνει δάσκαλος της γενικής!

Μέσα, λοιπόν, στα γενικά σχολεία, που τα τμήματα μπορεί να είναι 25άρια, χάνονται διδακτικές ώρες γιατί δεν καλύπτονται τα κενά με διορισμούς εκπαιδευτικών, υπάρχουν τεράστια κενά στην Ειδική Αγωγή, θα υλοποιούνται βραχύχρονα προγράμματα Ειδικής Εκπαίδευσης από όποιον εκπαιδευτικό περισσεύει!

Η κυβέρνηση αποτυπώνει συμπυκνωμένα το πνεύμα της πολιτικής της αντίληψης στην παρακάτω φράση: «Πρόκειται για μια προσπάθεια ολιστικής αντιμετώπισης των ψυχοκοινωνικών αναγκών όλων των μαθητών, χωρίς καμία διάκριση και, ιδίως, χωρίς διάκριση με βάση την ύπαρξη ειδικών εκπαιδευτικών αναγκών ή αναπηρίας…». Δηλαδή, «ολιστική» στη θεωρία και σούπα στην πράξη.

Να δυναμώσει ο αγώνας ενάντια στην παραπέρα υποβάθμιση της Ειδικής Αγωγής

Αντιτείνουμε και σθεναρά φωνάζουμε ότι αναγνωρίζουμε και παλεύουμε για το δικαίωμα στη διάκριση του παιδιού που έχει ειδικές παιδαγωγικές ανάγκες. Αποτελεί μέτρο προόδου της κοινωνίας ο βαθμός της αναβαθμισμένης, διακριτής, επιστημονικά σύγχρονης, στήριξης αυτών των παιδιών.

Γιατί επιστημονικά σύγχρονο είναι να υπάρχει καθολική, δημόσια και δωρεάν πρώιμη διάγνωση και παρέμβαση από τη στιγμή της σύλληψης, της γέννησης του παιδιού. Παραπέρα είναι πραγματικά αναγκαίο να καταρτίζεται από τα πρώτα βήματα, της προσχολικής ηλικίας, και καθ” όλη τη διάρκεια των σχολικών χρόνων Ενιαίο Επιστημονικό Πρόγραμμα, που θα θέτει τους γενικούς σκοπούς και στόχους και ταυτόχρονα μέσα σε αυτό το πλαίσιο θα γίνεται η αναγκαία εξειδίκευση ανά περίπτωση παιδιού. Βήμα βήμα θα παρακολουθείται αυτή η εξέλιξη και ανάπτυξή του, θα υποστηρίζεται με κάθε μέσο, έμψυχο ή άψυχο, θα πλαισιώνεται από κάθε επιστημονική ειδικότητα, κάθε καταρτισμένο επιστήμονα, και θα έχει στη διάθεσή του κάθε μέσο (τεχνολογικό, λογισμικό κ.ά.). Όλη η εκπαιδευτική διαδικασία θα υπηρετεί, όπως άλλωστε ισχύει και για τα παιδιά της τυπικής ανάπτυξης, το μέλλον του παιδιού, που δεν είναι άλλο από την ουσιαστική προετοιμασία και ένταξή του στην κοινωνία.

Σήμερα, χρειάζεται να δυναμώσει ο αγώνας για να μην περάσει το νομοσχέδιο που οδηγεί στην παραπέρα υποβάθμιση της Ειδικής Αγωγής και Εκπαίδευσης. Σε κοινό μέτωπο, γονείς, εκπαιδευτικοί, επιστήμονες που προβληματίζονται, συνολικότερα, για το ρόλο τους και την προσφορά τους να διεκδικήσουν το πραγματικά σύγχρονο και επιστημονικά αναγκαίο γι” αυτά τα παιδιά. Το σύγχρονο δεν προσδιορίζεται μόνο από το ίδιο το παιδί και τις ειδικές ανάγκες του αλλά προκύπτει από την ίδια τη δυνατότητα που γεννά η πρόοδος της επιστήμης. Επομένως, καθετί που έχει παραχθεί, πνευματικό ή υλικό, να διατεθεί στην υπηρεσία του παιδιού. Εδώ και τώρα να διεκδικήσουμε δημόσια και δωρεάν πρώιμη διάγνωση και παρέμβαση καθ” όλη τη σχολική διαδρομή, ίδρυση και επέκταση σύγχρονων δομών Ειδικής Αγωγής και Εκπαίδευσης, με την πρόσληψη όλου του αναγκαίου επιστημονικού, παιδαγωγικού και βοηθητικού προσωπικού.

 Της
Αγγελικής ΓΚΟΥΣΚΟΥ