Σύλλογος Εκπαιδευτικών Π.Ε. Ηλιούπολης

"Μιχάλης Παπαμαύρος"

ΗΠΑ Διευρύνεται η φτώχεια στη μητρόπολη του καπιταλισμού

ΗΠΑ
Διευρύνεται η φτώχεια στη μητρόπολη του καπιταλισμού

Ορισμένα ενδεικτικά στοιχεία που επιβεβαιώνουν ότι οι σύγχρονες λαϊκές ανάγκες είναι ασύμβατες με την ανάπτυξη για το κεφάλαιο

«Οι ΗΠΑ είναι μία από τις πλουσιότερες χώρες του κόσμου και γη της ευκαιρίας. Είναι η χώρα με το 25% των δισεκατομμυριούχων παγκοσμίως, που διαθέτει ταυτόχρονα πάνω από 40.000.000 φτωχούς. Μετατρέπεται γρήγορα σε πρωταθλητή της ανισότητας (…) Οι Αμερικανοί που γεννιούνται σε φτωχές οικογένειες είναι πιο πιθανό από οποτεδήποτε άλλοτε στη σύγχρονη Ιστορία της χώρας να παραμείνουν βυθισμένοι στην ανέχεια μέχρι το τέλος της ζωής τους».

Οι διαπιστώσεις αυτές περιέχονται σε έκθεση του ΟΗΕ για την «ακραία φτώχεια» στις ΗΠΑ και είναι ενδεικτικές για τις κοινωνικές αντιθέσεις που οξύνονται στην πρώτη ιμπεριαλιστική δύναμη, όπου οι «ευκαιρίες» για το κεφάλαιο μεταφράζονται σε ένταση της εκμετάλλευσης για τους εργαζόμενους και τα λαϊκά στρώματα, όπως και σε όλο τον καπιταλιστικό κόσμο.

Δυσκολία να καλυφθούν ακόμα και στοιχειώδεις ανάγκες

Τα στοιχεία που αξιοποιεί η έκθεση προέρχονται από τα στατιστικά δεδομένα που συγκεντρώνουν οι ομοσπονδιακές αρχές των ΗΠΑ κάθε χρόνο, από την εποχή του Προέδρου Λίντον Τζόνσον (1963 – 1969). Σταχυολογούμε μερικά από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία που δόθηκαν για το 2017:

  • Πάνω από 41 εκατ. Αμερικανοί (περίπου το 13% του πληθυσμού, ανάμεσά τους εκατομμύρια βρέφη και παιδιά) ζουν στη φτώχεια και την ανέχεια, δίχως την παραμικρή ελπίδα βελτίωσης της ζωής τους τα επόμενα χρόνια.
  • Από αυτούς, 18,8 εκατ. ζουν σε συνθήκες «ακραίας φτώχειας». Δηλαδή, δεν έχουν ούτε ένα δολάριο τη μέρα για ένα καρβέλι ψωμί!
  • Αντίθετα με την κοινή πεποίθηση, οι φτωχοί λευκοί Αμερικανοί είναι κατά 8 εκατ. περισσότεροι από τους Αφροαμερικανούς.
  • Το προσδόκιμο ζωής των λευκών Αμερικανών ηλικίας μεταξύ 45 – 54 ετών μειώθηκε κατά 2% μεταξύ 1978 και 1998. Έκτοτε υπολογίζεται πως πέφτει κατά περίπου μισή ποσοστιαία μονάδα το χρόνο. Τα επίπεδα θνησιμότητας των Αφροαμερικανών είναι διπλάσια από αυτά των Ταϊλανδών συνομηλίκων τους.
  • Το εισόδημα ενηλίκων στις ΗΠΑ για το 50% των χαμηλόμισθων είναι στάσιμο από τη δεκαετία του 1980! Αντίθετα, τα εισοδήματα του 1% των πολύ πλούσιων πολλαπλασιάζονται διαρκώς.
  • Η αυξανόμενη εισοδηματική ανισότητα και η έξαρση της φτώχειας πλήττουν ένα στα πέντε παιδιά.
  • Η τελευταία έκθεση του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας εκτιμά ότι τα βρέφη που γεννιούνται σήμερα στην Κίνα θα ζήσουν μεγαλύτερης διάρκειας και πιο υγιή ζωή από τα συνομήλικά τους που γεννιούνται σήμερα στις ΗΠΑ.
  • Στο παγκόσμιο προσδόκιμο υγιούς ζωής οι ΗΠΑ βρίσκονται στην 40ή θέση.
  • Η παιδική θνησιμότητα στις ΗΠΑ είναι η μεγαλύτερη μεταξύ των 20 πλουσιότερων χωρών του Οργανισμού Πετρελαιοπαραγωγών Χωρών (ΟΠΕΚ).
  • Επίσης, οι ΗΠΑ έχουν τα υψηλότερα επίπεδα (21%) παιδικής φτώχειας στον λεγόμενο «ανεπτυγμένο» κόσμο, τα υψηλότερα επίπεδα παχυσαρκίας, εισοδηματικής ανισότητας και ποσοστά φυλακισμένων.
  • Το 40% των Αμερικανών σε μικρομεσαία νοικοκυριά δεν μπορεί να αντιμετωπίσει «ξαφνικά» έξοδα (π.χ. για λόγους υγείας κ.λπ.) 400 δολαρίων.
  • Οι πρόσφατες φοροαπαλλαγές για τα λαϊκά στρώματα, τις οποίες ψήφισε το Κογκρέσο, είναι ψίχουλα μπροστά στις τεράστιες φοροελαφρύνσεις πολλών δισ. που δόθηκαν το ίδιο διάστημα για τους πάμπλουτους Αμερικανούς, οι οποίοι αποτελούν περίπου το 1% του πληθυσμού.
  • Πολλαπλασιάζονται οι εργαζόμενοι φτωχοί που αδυνατούν να εξασφαλίσουν τα βασικά για την επιβίωσή τους, με τους μισθούς πείνας, ακόμα και σε περιπτώσεις πλήρους απασχόλησης, π.χ. σε αλυσίδες λιανικών πωλήσεων εμπορίου, σε εστιατόρια πρόχειρου φαγητού κ.α. Τα επίσημα (πλην συντηρητικά…) στοιχεία του 2014 υπολογίζουν πως οι φτωχοί εργαζόμενοι είναι στατιστικά πάνω από το 6,3% του εργατικού δυναμικού. Από αυτούς το 11,4% είναι Αφροαμερικανοί ή Λατίνοι, το 5,5% λευκοί, το 4,3% Ασιάτες.
Εξαρτημένοι από τους μηχανισμούς διαχείρισης της φτώχειας

Βέβαια, τα πραγματικά δεδομένα είναι πολύ χειρότερα αν μέτρο σύγκρισης αποτελέσουν οι σύγχρονες ανάγκες των εργαζομένων και των λαϊκών στρωμάτων (ιδιαίτερα όταν μιλάμε για μια προηγμένη καπιταλιστική δύναμη όπως η Αμερική) και όχι τα υποτιμημένα κριτήρια που θέτει το αστικό κράτος στη στατιστική καταγραφή της φτώχειας.

Συνέπεια όλων όσα περιγράφονται πιο πάνω, αλλά και των μηχανισμών διαχείρισης της φτώχειας που αξιοποιεί το κράτος στις ΗΠΑ, είναι να αυξάνεται ο αριθμός εκείνων που απευθύνονται σε «τράπεζες τροφίμων» για να επιβιώσουν. Ενδεικτικά, τα φτωχά λαϊκά νοικοκυριά που πήραν βοήθεια σε τρόφιμα αυξήθηκαν από το 19,6% το 1989 στο 31,8% το 2015.

Σήμερα υπολογίζεται ότι πάνω από 46 εκατ. Αμερικανοί εξαρτώνται από τις «τράπεζες τροφίμων», στις οποίες η ζήτηση έχει ανέβει κατά 30% από τα επίπεδα του 2007.

Παρά την ανάπτυξη της καπιταλιστικής οικονομίας και την «αύξηση της απασχόλησης», οι δουλειές που δημιουργούνται στη χώρα είναι κατά βάση χωρίς ασφάλεια, χωρίς επιδόματα, χωρίς ιατροφαρμακευτική κάλυψη, χωρίς περίθαλψη, με ωρομίσθια και αποδοχές που δεν μπορούν να καλύψουν ούτε στοιχειώδεις ανάγκες.

Την ίδια ώρα, η διαχείριση της φτώχειας από το κράτος εξελίσσεται σε έναν ακόμα μηχανισμό έμμεσης χρηματοδότησης μεγάλων πολυεθνικών ομίλων, με χαρακτηριστικό παράδειγμα την αλυσίδα λιανικής «Walmart», τον μεγαλύτερο εργοδότη στις ΗΠΑ, η οποία «επιδοτείται» με 2,6 δισ. δολάρια, που δίνονται στους χαμηλόμισθους ως κουπόνια για την αγορά τροφίμων…

Η κατάσταση αυτή, βέβαια, δεν είναι τωρινή. Διαχρονικά οι κυβερνήσεις στις ΗΠΑ, Δημοκρατικοί και Ρεπουμπλικάνοι, παίρνουν μέτρα για την ενίσχυση των πολυεθνικών ομίλων, που βαθαίνουν την εκμετάλλευση για τους εργαζόμενους, αυξάνουν τη σχετική και απόλυτη φτώχεια, οδηγούν σε κατάρρευση τα κρατικά συστήματα Υγείας και επιφυλάσσουν υποτυπώδη «στήριξη» των φτωχών, με μηχανισμούς ανακύκλωσης της φτώχειας.

Ειδικά σε ό,τι αφορά το τελευταίο, είναι χαρακτηριστικό το νομοσχέδιο που ψηφίστηκε στις 21 Ιούνη στο Κογκρέσο των ΗΠΑ, το οποίο περιορίζει ακόμη περισσότερο την πρόσβαση των Αμερικανών στις υπηρεσίες Πρόνοιας, ακόμα και στα κουπόνια σίτισης.

Σύντομα, οι Αμερικανοί από 18 έως 59 ετών θα μπορούν να πάρουν κουπόνια σίτισης μόνον εφόσον έχουν τουλάχιστον μία δουλειά ημιαπασχόλησης ή έχουν εγγραφεί σε σεμινάρια επαγγελματικής κατάρτισης για 20 ώρες τη βδομάδα. Όπως αποδεικνύεται, ακόμα και η πρόσβαση στα συσσίτια της φτώχειας θα γίνεται με… κριτήρια και όρους!

Οι «εργαζόμενοι φτωχοί»

Η Μοντίν Φολ είναι μία 56χρονη Αφροαμερικανίδα με δύο ανήλικα παιδιά. “Ολη της τη ζωή την πέρασε κάνοντας δουλειές του ποδαριού. Πότε τετράωρα, πότε εξάωρα, η ζωή περνούσε μεροδούλι – μεροφάι. Μετά από μία μικρή περιπέτεια της υγείας της, έμεινε άστεγη στα 56. Αν και εξακολουθεί να έχει δύο δουλειές, μία ως καθαρίστρια και μία ως εργάτρια στο κέτερινγκ μονάδας εστίασης, μετά βίας καταφέρνει να εξασφαλίσει τα προς το ζην για αυτήν και τα παιδιά της.

Για μόνιμη στέγη, ούτε συζήτηση! Ζει περιστασιακά ως «φιλοξενούμενη» μαζί με τα δύο παιδιά σε «κοινωνικούς ξενώνες». Άλλες φορές κοιμούνται σε καταφύγια αστέγων ή στο δρόμο. Οι πενιχρές αμοιβές δεν εξασφαλίζουν τα χρήματα για εγγύηση ενοικίου. Είναι τόσο λίγα που αποκλείουν κάθε πιθανότητα αποταμίευσης. «Παλεύεις μέρα με τη μέρα να επιβιώσεις», δηλώνει με πικρό χαμόγελο σε δημοσιογραφικό δίκτυο.

Η περίπτωση της συγκεκριμένης εργάτριας δεν είναι σπάνια. Παρόμοιο αγώνα για επιβίωση απέναντι στη φτώχεια και την ανέχεια δίνουν σήμερα πάνω από 41 εκατ. Αμερικανοί. Σχεδόν οι μισοί από αυτούς (19 εκατ.) ζουν σε ακόμη χειρότερη κατάσταση. Δεν έχουν το παραμικρό εισόδημα ή φυτοζωούν, με πενιχρά «επιδόματα» ή τρόφιμα από τις τοπικές αρχές ή κοινωνικές οργανώσεις.

Οι «εργαζόμενοι φτωχοί» στις ΗΠΑ (working poor) ζουν μεροδούλι – μεροφάι. Εάν προσβληθούν από μία σοβαρή ασθένεια ή το σπίτι τους υποστεί σημαντικές υλικές ζημιές από φυσική καταστροφή, τότε βρίσκονται σύντομα στους πέντε δρόμους.

Είναι χαρακτηριστικά τα όσα λέει ο επικεφαλής της ΜΚΟ «Safehouse Outreach», με έδρα την Τζόρτζια, από τις πολλές που βρίσκουν εύφορο έδαφος να δραστηριοποιηθούν στη διαχείριση της φτώχειας: «Τουλάχιστον το 40% των 4.000 ατόμων που σερβίρουμε είναι εργαζόμενοι. Έχουν δύο και τρεις δουλειές. Έχουν παιδιά και προσπαθούν να τα βγάλουν πέρα. Άλλοι φιλοξενούνται σε κάποιον συγγενή ή φίλο. Άλλοι σε εγκαταλελειμμένα κτίρια. Άλλοι στα αυτοκίνητά τους. Άλλοι σε ξενώνες. Πάνε εκεί, έρχονται, τρώνε. Δουλεύουν και ξανά από την αρχή…».

Την ίδια ώρα, τα επίσημα στοιχεία καταγράφουν μείωση της ανεργίας, αλλά και αύξηση του αριθμού των υποαπασχολούμενων.

 

Αναδημοσίευση από ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ (Παρασκευή 31/8/2018)

ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΑΣΚΗΣΗ «VOSTOK 2018» «Πρόβα πολέμου» μεγάλης κλίμακας από Ρωσία και Κίνα

ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΑΣΚΗΣΗ «VOSTOK 2018»
«Πρόβα πολέμου» μεγάλης κλίμακας από Ρωσία και Κίνα
Από την ανάπτυξη μηχανοκίνητων δυνάμεων στην ανατολική Σιβηρία, στο πλαίσιο της άσκησης «Vostok (Ανατολή) 2018»

Σε πλήρη εξέλιξη βρίσκονται από την Τρίτη τα μεγάλα στρατιωτικά γυμνάσια στην κεντρική και ανατολική Ρωσία, με την ονομασία «Vostok 2018» με τη συμμετοχή 300.000 Ρώσων στρατιωτών, 36.000 διαφόρων οχημάτων – αρμάτων, άνω των 1.000 αεροσκαφών και ελικοπτέρων, εκατοντάδων πλοίων καθώς και δυνάμεων από την Κίνα (πάνω από 3.000 στρατιώτες και εξοπλισμός) και τη Μογγολία. Οι ασκήσεις αυτές γίνονται σε μια περίοδο που οξύνεται ο ανταγωνισμός με τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ τόσο στην περιοχή της Ευρασίας όσο και σε άλλα πεδία, όπως δείχνουν η ανάπτυξη των 4 ΝΑΤΟικών ταξιαρχιών σε Πολωνία και Βαλτικές Χώρες, η συσσώρευση μεγάλων στρατιωτικών δυνάμεων, των ΗΠΑ κ.ά., στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο, για το μέτωπο της Συρίας και της Μέσης Ανατολής, όπου την περασμένη βδομάδα έγιναν ρωσικά γυμνάσια και ακολούθησαν αμερικανοΝΑΤΟικά γυμνάσια (άσκηση Bright Star), που βρίσκονται σε εξέλιξη, με τη συμμετοχή και της Ελλάδας. Ακόμα, για τα μέτωπα στην Κορεατική Χερσόνησο, στη Νότια Κινεζική Θάλασσα, σε όλο τον Ειρηνικό Ωκεανό.Κύριος στόχος των ρωσο-κινεζικών κυρίως γυμνασίων είναι «να ελεγχθεί το επίπεδο ετοιμότητας των στρατιωτικών διοικήσεων κατά τον σχεδιασμό και την αναδιάταξη δυνάμεων σε μεγάλες αποστάσεις, η συνεργασία μεταξύ του στρατού ξηράς και του Πολεμικού Ναυτικού, όπως και να αποκτήσουν εμπειρίες οι στρατιωτικοί διοικητές και στρατιωτικές διοικήσεις στη διοίκηση των δυνάμεων κατά την προετοιμασία και τη διεξαγωγή στρατιωτικών επιχειρήσεων». Ιδιαίτερα προβάλλεται πως στις ασκήσεις, που θα διαρκέσουν έως τις 17 Σεπτέμβρη, τεστάρονται και οι δυνατότητες των τελευταίας τεχνολογίας πυραύλων μεσαίου βεληνεκούς που μπορεί να φέρουν και πυρηνικές κεφαλές, όπως είναι τα πυραυλικά συστήματα «Iskander-M», που θα δοκιμαστούν στο εκπαιδευτικό κέντρο Καπούστιν Γιαρ στη νότια Ρωσία. Επίσης, σε άλλη περιοχή δοκιμάζονται τα στρατηγικά βομβαρδιστικά «Tupolev-95MS», που πλήττουν στόχους με πυραύλους από ύψος 5.000 μέτρων σε απόσταση έως και 2.000 χιλιόμετρα, όπως και τα τελευταία μαχητικά αεροσκάφη «Sukhoi-35», που είναι τύπου «Stealth».

Στις ασκήσεις που έγιναν στο πεδίο στρατιωτικής εκπαίδευσης της Τελέμπα, σε απόσταση 130 χλμ. βόρεια της Τσίτα στην ανατολική Σιβηρία, χρησιμοποιήθηκαν τα αντιαεροπορικά συστήματα «S-400», «S-300» και «Pantsir S-1» (οπλικά συστήματα που είναι ανεπτυγμένα και στη Συρία). Σύμφωνα με τον Σεργκέι Κουρίσκιν, υψηλόβαθμο αξιωματούχο του ρωσικού στρατού, «τα στρατεύματα εκπλήρωσαν την αποστολή τους με πλήρη αποτελεσματικότητα».

Στην άσκηση επίσης συμμετέχουν μονάδες Μηχανικού που προχωράνε στην κατασκευή γεφυρών και διαβάσεων στην περιοχή Βαϊκάλη της Σιβηρίας για να εξασφαλίσουν τη διέλευση περίπου 200 στρατιωτικών οχημάτων από τη Ρωσία στην Κίνα. Τις επόμενες μέρες αναμένεται να παρακολουθήσει μέρος των ασκήσεων και ο Πρόεδρος της Ρωσίας, Βλαντιμίρ Πούτιν.

Γίνεται φανερό ότι αυτή η τεράστια στρατιωτική κινητοποίηση αφορά στην προετοιμασία για γενικευμένη πολεμική επιχείρηση, με στόχο τη συντονισμένη απάντηση Ρωσίας και Κίνας σε πιθανή επίθεση από εχθρούς, όπως οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους στην περιοχή και όχι μόνο. Δηλαδή, μιλάμε για προσομοίωση ενός παγκόσμιου πολέμου.

Αναδημοσίευση από ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ (Πέμπτη 13/9/2018)

Για την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς

Καλή σχολική χρονιά σε όλους τους συναδέλφους εκπαιδευτικούς, στους μαθητές μας και στους γονείς τους.

Με αισιοδοξία και μαχητικότητα να δώσουμε τη μάχη για τη  μόρφωση και τη ζωής που μας αξίζει!!

Οι αγωνίες, τα άγχη, τα ερωτηματικά, με την έναρξη μιας ακόμα σχολικής χρονιάς είναι κοινά και αφορούν το πώς τα παιδιά μας, οι μαθητές μας, θα έχουν το σχολείο και τη μόρφωση που δικαιούνται. Αυτή η αγωνία για το μέλλον της νέας γενιάς αλλά και η πεποίθηση ότι στην εποχή μας, το 2017, υπάρχουν όλες οι δυνατότητες και οι προϋποθέσεις να έχουμε ένα σχολείο που θα καλύπτει το σύνολο των μορφωτικών αναγκών, που θα διαπαιδαγωγεί ολόπλευρα, που δε θα χωρίζει τους μαθητές σε «καλούς» και «κακούς», που δε θα έχει ταξικά φίλτρα, μας φέρνει στην πρώτη γραμμή του αγώνα, απέναντι στα κόμματα και τις πολιτικές που τσακίζουν τις ζωές μας.

Κανένας>συνάδελφος εκπαιδευτικός να μη συμβιβαστεί με τη σημερινή μίζερη και καταθλιπτική πραγματικότητα. Να μη θεωρήσει ως «κανονικότητα» τα αντιλαϊκά μέτρα, τις περικοπές, τις ελλείψεις και τα κενά στα σχολεία, την πετσοκομμένη χρηματοδότηση. Δεν είναι «κανονικότητα» το γεγονός ότι σχεδόν το 20% των εκπαιδευτικών είναι συμβασιούχοι, απολύονται κάθε καλοκαίρι και ξαναπροσλαμβάνονται (άλλη χρονιά πιο γρήγορα άλλη πιο αργά κι άλλη καθόλου) σε άλλο μέρος, σε άλλο σχολείο, με τεράστιο οικονομικό και προσωπικό κόστος.

Κανένας  να μη δώσει άλλοθι και συγχωροχάρτι στη σημερινή κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ αλλά και τις προηγούμενες κυβερνήσεις της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ, οι οποίες τσάκισαν το λαό, μείωσαν τους μισθούς και τις συντάξεις, αύξησαν στα 67 το όριο συνταξιοδότησης, μας στράγγιζαν με τη ανελέητη φοροληστεία, έβαλαν συνολικά το σχολείο στον «κόφτη» των μνημονίων και των αντιλαϊκών κατευθύνσεων Ε.Ε. και ΟΟΣΑ.

Να παλέψουμε από την πρώτη μέρα της σχολική χρονιάς για:

ü  Ένα σχολείο που θα μορφώνει και δε θα εξοντώνει.

ü  Μόνιμους – μαζικούς διορισμούς και σταθερή δουλειά για όλους.

ü  Αύξηση στους μισθούς μας – Ξεπάγωμα των Μισθολογικών Κλιμακίων.

ü  Ίσα δικαιώματα μονίμων και αναπληρωτών (12μήνες συμβάσεις εργασίας, εξίσωση αδειών κ.ά.).

ü  Στήριξη των μαθητών των λαϊκών οικογενειών (ενισχυτική διδασκαλία, σίτιση, μεταφορά).

Η  νέα χρονιά μπορεί και πρέπει να μας βρει σε θέση μάχης:

Απέναντι στο παραμύθι της «δίκαιης ανάπτυξης», που προϋποθέτει διαλυμένα λαϊκά δικαιώματα και εργασιακή ζούγκλα. Απέναντι στα νέα μέτρα, που ετοιμάζει η κυβέρνηση μπροστά στο κλείσιμο της 3η αξιολόγησης. Απέναντι στην προσπάθεια χτυπήματος του δικαιώματος στην απεργία. Απέναντι στην προώθηση της αξιολόγησης στην εκπαίδευση, που στόχο έχει ένα ακόμα πιο ταξικό και ανταγωνιστικό σχολείο, με λιγότερο και πιο πειθήνιο προσωπικό. Απέναντι στην προώθηση του «νέου» Λυκείου των πολλαπλών εξετάσεων και της πρόωρης εξειδίκευσης. Απέναντι στο σύνολο της άσχημης πραγματικότητας που διαμορφώνεται στο σχολείο.

 Έχουμε τη δύναμη να τα καταφέρουμε!  Μπορούμε ν΄ αλλάξουμε την κατάσταση στο συνδικαλιστικό κίνημα, στις ΕΛΜΕ και τους Συλλόγους. Να βάλουμε στο στόχαστρο τον πραγματικό αντίπαλο, τον ΣΕΒ, την Ε.Ε. και τα κόμματά τους, τη γραμμή της ανταγωνιστικότητας και της κερδοφορίας των ομίλων, που προϋποθέτει το τσάκισμα του λαού.

Καλή σχολική χρονιά, καλό αγώνα!

Ψηλά το κεφάλι, εμείς έχουμε το δίκιο και τη δύναμη!

Αθήνα, 10 Σεπτέμβρη 2017